Dash's POV:
~
Name: Dash
Level: 89
Race: Human
Class: Gunslinger
Subclass: Acrobat ( Lvl. 5 Mastery )
HP: 115,000/115,000
MP: 20,000/20,000
Exp: 267,466/550,000
Guild: Le Executioners
Title: Lightning Fast
Current Location: Ironspike Caverns
[ Stats ] [ Pets ] [ Abilities ]
[ Inventory ] [ Quests ] [ Friend List ]
[ Inbox ] [ Rankings ]
~
Bwesit! Talaga ngang nawala yung 'Logout' tab!
"Kahit ilang beses niyo pang i-open at i-close yang profile menu niyo, hinding hindi niyo makikita ang 'Logout' tab." Nakangising saad ni Meivu, napa-close tuloy ako ng menu at tumingin-tingin sa mga kasama ko. Kunot noo din silang nakatingin sa menu nila.
"Listen up, my four kings." Seryosong wika nung batang GM dahilan para tumigil ang tatlong kasama ko at nakinig.
Nandito parin kami sa peak cliff ng Ironspike Mountain, dahil may mga kailangan pa daw kaming malaman bago kami kokoronahan bukas bilang mga bagong hari ng aming kaharian.
Si Rakel ang magiging hari ng kaharian ng Lagranda...
Si Kiyoshi naman ang inatasang maging hari ng kaharian ng Ythopius...
Ang magiging hari naman sa first kingdom na Etherion ay si N...
At sa pangalawang kaharian ng Medievus na Ziconcia, ako ang magiging hari nila.
"Okay, dahil magiging hari na kayong apat bukas...Sasabihin ko sa inyo ang mga ginawa kong pagbabago sa laro- I mean sa mundo ko. Hihi!" Pakyut na wika ni Meivu, ang batang 'to ang dahilan kung bakit hindi makalabas ang lahat ng players na online ngayon.
Tahimik lang kami na nakikinig sa kanya sa muli niyang pagsalita.
"First of all! Dumagdag ako ng mga bagong dungeons at areas, that means dinagdagan ko rin yung mga mobs, bosses at NPCs pati narin ang mga items na pwede niyong makuha." Pagsimula niya while hopping around like a child, nagdududa tuloy ako kung bata ba talaga ang GM ng larong ito.
Gusto ko yung unang sinabi niya, halos lahat naman kasi ng areas napuntahan ko na. Gusto kong makapunta sa mga bagong dungeons at areas na ginawa niya.
"Tapos itinaas ko narin yung level cap from 95 to 100."
"Grabe naman, ang hirap na ngang magpalevel itinaas mo pa." Mabilis na reklamo ni N, nginitian lang siya ni Meivu at sumagot.
"Shempre naman, para challenging!" Sagot niya saka pumalakpak na parang direktor sa isang film shooting.
Grabe. Hirap na hirap na nga akong makaabot sa 90, ginawa niya pang 100 yung max level. Kainis.
"That means, the new dungeons and areas are for players 95 and above? Am I right?" Kunot noong tanong ni Kiyoshi.
"Yeah, most of it." Natatamad na sagot ni Meivu, kanina excited siya tapos ngayon parang nababagot siya. Mood swings?
"I also made changes regarding death in this world."
Biglang bumigat ang tensyon sa pagitan naming apat sa seryosong sinabi niya. Usapang kamatayan naman kasi.
"Can anyone tell me what happens when a player dies?" Tanong ni Meivu na nag-aastang guro.
Bumuntong hininga si Rakel dahilan para tumingin kami sakanya.
"When a player dies, he or she will lose a portion of their coins and experience, even some of their items. Then he or she will be revived at the cathedral of the town, village or kingdom which they last visited." Walang buhay niyang sagot sa tanong ni Meivu, pumalakpak ang bata.
"Good! Wag kayong mag-alala kasi hindi ko tinanggal ang cathedral revival, meron lang akong dinagdag sa mga mawawala sa player kapag namatay siya...
Not only will that player lose some of his or her coins, items and experience...They will also lose a portion of their memories from the real world."
Nanlaki ang mga mata namin sa narinig na pagbabago sa death consequences.
Mga ala-ala namin sa realidad ang kabayaran?! Pano naman magagawa ng larong to ang mala-impossibleng bagay na yun?
"Tha-that's terrible! Balak mo talaga kaming makalimot sa totoong mundo at dito nalang mamumuhay?!" Bulalas ni N, ramdam ko ang galit sa bawat salitang sinambit niya.
Mabagal lang na tumango si Meivu saka ngumiti ng nakakaloko
"You're one sick woman." Mahinang sambit ni Rakel, walang emosyon ang makikita sa mukha niya pero mararamdaman mong galit nadin ito.
"Thank you!" At talagang nagpasalamat pa siya.
"Atleast pwede kayong mamuhay habang buhay diba? Forever and ever! Hihi!" Pa-cute niyang dagdag.
Tama siya, pwede kaming mabuhay dito na parang mga immortal. Pero ayokong tumagal dito! Gusto ko nang makita sina mama't papa, pati narin ang mga kapatid ko. Namimiss ko na sila.
"Pero may twist!"
"Twist?" Kunot noong tanong ko sa GM.
"Yup! Players cannot revive and will truly die if he or she was slained by the emperor or one of you, the four kings!"
Nanlaki nanaman ang mga mata namin sa narinig...
Kaming apat lang ang pwedeng makapatay ng tao? Nakakatakot at nakaka-overwhelm.
"What happens to their bodies in the real world kapag pinatay namin sila?" Tanong ko dahil sa kuryosidad.
"Killing them in this world will trigger the Nerve Gear they're wearing in the real world to shutdown by force, which will electrocute and destroy their nervous system instantly."
Seryosong sagot niya sa'kin. Sana pala di na'ko nagtanong.
"Okay! Yun lang ang mga binago ko sa laro! Siguraduhin niyong ipapaalam niyo ang mga pagbabagong ito sa mga players..."
"At kung may gagawa man nang kahibangan o kokontra sa gusto niyo, kayo na ang bahala para pumatong ng parusa sa kanila."
"They're your kingdoms anyway." Mahaba niyang paliwanag habang nakangiti.
Nagtinginan kaming apat at nagpakiramdaman...
We must be united.
"Okay! You may now return to your respective kingdoms, show them the power I have bestowed upon the four of you!" Excited niyang saad bago nag-blink paalis at iniwan kaming hindi parin makapaniwala sa nangyari.
~*~
"Bow down and welcome the new king of Ziconcia! Lord Dash!"
Pagpakilala sa'kin ng Duke ng kastilyo habang naglalakad ako palapit sa aking trono at umupo, nakasuot ako ng royal clothes na karaniwang makikita sa mga hari sa mga pelikula.
Iginala ko ang tingin ko sa buong throne room, maraming players ang nandito ngayon para saksihan ang kasaysayang ito. May nakita akong mga players na nakakunot ang noo habang pinagmamasdan akong umuupo sa trono, siguro namumukhaan nila ako bilang isang player.
"Mga bingi ba kayo? Bow down nga diba?" Malakas kong tanong, pero hindi parin sila lumuluhod.
"Bakit naman kami luluhod para sa'yo?! Player kadin naman katulad namin!" Sigaw ng isang lalake sa harapan. Ang lakas ng loob ng isang 'to ah!
"Dahil ako na ngayon ang hari ninyo."
"Hari mo'to!" Sigaw niya saka pinakyuhan ako. Biglang uminit ang ulo ko kaya binunot ko ang baril ko sa belt at itinutok ito sa kanya, nakarinig tuloy ako ng iba't ibang reaksyon sa mga ibang players. Pero tahimik lang na nakatayo ang Duke sa tabi ko, isa lang siyang NPC kaya wala siyang pake sa mga nangyayari.
"Luhod!" Madiing sigaw ko habang nakatutok ang baril ko sa lalake sa harapan, ngumisi lang siya.
"NEVER! PAKYU!"
BANG!
Kasabay ng pagputok ng baril ko ang pagbagsak niya sa sahig na duguan dahilan para magkagulo ang mga players sa loob ng throne room, kailangan ko silang bigyan ng dahilan para respetuhin ako.
"Ba-bakit hindi naglalaho ang katawan niya?!"
"Hindi ba siya makakapag-revive?!"
"Hala anong nangyayari?!"
"LUHOD!" Sigaw ko dahilan para tumigil ang kanilang ingay, pagkatapos ay isa-isa silang lumuhod at yumuko sa harapan ko. Palihim akong napangisi dahil sa magandang senaryo sa harapan ko...
Ito pala ang maibibigay ng kapangyarihan sa isang tao. Ang sarap sa pakiramdam.
"Lord Dash? Mukhang magugustuhan ko pala 'to."