HARRICE'S POV
Hi, guys! Welcome to my channel!
Biro lang! Gumawa ako ng video kasi wala akong magawa rito sa room namin. Doon sana ako sa clubroom namin kaso mainit doon, eh. Free trial na yata 'yon sa impyerno.
Anyway, okay ba na maniwala sa mga bagay na itinuring natin na imposible o malayong mangyari? Para sa 'kin, oo. Bakit hindi? Just because you don't see it doesn't mean it's not real.
Ako nga pala si Harrison Denice Ramos. You can call me Harrice for short. Wala namang espesyal sa akin. Ako 'yong taong parang extra lang minsan, panggulo, nasama sa isang istorya para may nakatatawa sa tropa, at 'yong hindi masyadong nabigyan ng exposure, gano'n. I oftentimes feel like I'm not the protagonist of my own story—life. Lah, ang drama ko naman! Tumigil ka nga riyan, Harrice, 'di bagay sa 'yo!
Ituloy natin. Seryoso na talaga.
Kaya nang marinig ko ang tungkol sa "The Cloaked Society" na sikat sa kahit anong paaralan ay walang pag-aatubiling sumapi ako sa organisasyon nila. No'ng una ay nag-enjoy naman ako sa ginagawa ko—sa ginagawa namin. Subalit hindi naglaon, parang nakaramdam na ako ng awa sa mga nabibiktima namin. Ang sama ko pala. Legit. Kaya napagpasyahan kong tumiwalag.
Nang makaalis ako sa grupo, nakatanggap ako ng iba't ibang threats mula sa miyembro ng infamous Cloaked Society. Mabuti na lang at hindi nila tinuloy ang kanilang mga banta sa akin, and I thank God kasi nakahihinga pa ako ngayon. Kahit ang sama-sama ko dati, hindi talaga Niya ako pinabayaan. Simula noon, kahit hindi ko man Siya nakikita, naniniwala na talaga ako na nandiyan Siya. Tinutulungan Niya tayong lahat at naririnig Niya tayo.
At simula rin no'n ay naghanap na ako ng matinong club. 'Yong club na makatutulong sa iba para naman makababawi ako sa mga taong nagawan ko ng mali dati.
Gusto ko nang magbago.
Ibig kong tumulong sa kapuwa ko.
Ayaw ko nang maging masama, sawa na 'ko. Ayaw ko nang manakit ng iba para lang kumita ng pera, naaawa na 'ko sa kanila. Hindi ko na gusto ang gawaing iyon, nagsisisi na talaga ako ngayon. As promised to the Almighty one, and to myself, I wanna do something good this time. I wanna amend myself for the better.
Eksaktong papunta na ako noon sa Embroidery Club upang daanan ang classmate ko para manghiram ako ng notes, pumukaw ng atensyon ko ang isang clubroom na may nakalagay na "CQAE Society" sa pinto nito. Parang may sariling pag-iisip ang aking mga paa, kaagad akong lumapit doon para kumatok at mag-usisa sa pangulo kung para saan 'yong kapisanang itinatag niya. Na-curious kasi ako sa pangalan ng bagong club na in-establish niya kaya naghagis ako ng kuwestiyon sa kaniya.
Habang nag-uusap, nadiskubre namin na pareho pala kaming marunong mag-Bisaya kaya nag-click kaagad kami, as a friend. And sobrang rare lang ng ganoong instances, sa true lang.
Simula no'ng araw na iyon ay tinanggap na niya ako bilang bagong miyembro ng CQAE Society. Ako ang naging vice president. Siyempre, kami lang dalawa, eh. Nais ko lang na mabatid n'yong lahat na sobrang dami naming natulungang mga tao at pati na rin ang mga multong hindi natatahimik. Siya ang kumakausap sa mga kaluluwa habang ako naman ang naging "instrumento" nila. Puwede akong saniban ng multo upang makausap din nila ang gusto nilang makausap.
Last year, pinahiya pa kami ni Earth Sawyer. Kinuhanan lang naman niya kami ng nakatatawang photos saka p-in-ost online. Gusto ko siyang kuwelyuhan. Nais ko siyang bugbugin. Ibig ko siyang patayin. Kaya lang biglang sumagi sa aking isipan 'yong kasabihang, "If you're easily affected, then you're easily manipulated."
Kaya kinalma ko na lang ang aking sarili. I won't resort to violence anymore.
And that time, I promised to myself na sa susunod na taon ay gagawin ko ang lahat, gagawin ko ang best ko upang manalo kami ni Mixxene Moore sa taunang patimpalak. That way, makababawi kami sa buwisit na Earth Sawyer na 'yon. Ipapamukha namin sa kaniya na nagkamali siya ng binangga.
One time, habang nasa loob kami ng clubroom, mataas pa noon ang buhok ni Mixxene, nagasaboy siya sa 'kin ng kuwestiyon na hindi ko inasahan.
Bakit daw ako sumali sa club na binuo niya gayong hindi ko naman nakakausap, naririnig, at nakikita ang mga kaluluwa?
Ang sabi ko naman ay nais ko lang talagang tumulong sa mga mag-aaral dito sa Gareth High. At saka isa pa, para sa mga normal na tao na hindi nakakikita ng multo, masasabi naming napakaimposible ng pinagsasabi ni Mixxene. Pero, naniniwala pa rin ako sa kaniya.
It's not about what we see and what we do not, it's about our faith.
Namilog ang mga mata niya na parang mga barya at kaagad na naghagis ng isang libreng kamay papunta sa kaniyang bibig dahil sa sinambit ko. Sumigaw pa ito na bagay raw sa akin ang pangalan ng kapisanang itinatag niya.
Ang ibig sabihin daw ng CQAE ay;
Credo Quia Absurdum Est . . .
I believe (it) because it is absurd.
* * * * *
Author's Note: Thank you so much for reading my first paranormal-mystery story and thank you for following the adventure of Earth Sawyer and the CQAE Society!