Nang marating ni Leiny Ang burol ay agad iginala nya Ang kanyang paningin dito.
Hindi pa din nagbabago Ang Lugar maganda pa din iyon Kaya nga Lang ay nagmukhang malungkot na Ito sa paningin nya di gaya dati na buhay na buhay Ang bawat sulok niyon.
Habang naglalakad ay nadaanan nya Ang munting puno NG mangga na itinanim nila ni Lian noon, napaka tayog na nito at hitik na hitik sa bunga di tulad nila na matagal ng nabuwag Ang relasyon.
Bigla ay nanlumo sya SA naisip.
Ipinilig nya Ang kanyang ulo hndi iyon Ang ipinunta nya dito. Bumuntong hininga muna sya bago nagpatuloy at dumiretcho sa puntod ng kanyang Lolo sa likod ng bahay nito sa tabi NG paborito nitong puno.
Nang Makita Ang puntod NG kanyang Lolo ay agad inilapag nya Ang bulaklak dito at agad na lumuhod sa harapan nito at Tahimik na umiyak at nanalangin..
"Lo, Alam Kong nasa Tahimik at Magandang Lugar kna ngayon kapiling si Lord, hndi kna nakakaramdam ng sakit at paghihirap..
Patawarin mo ako dahil hndi man ako nakapunta sa libing mo..
Wala ako sa tabi mo nung mga panahong naghihirap ka sa sakit mo..
Hindi man Lang Kita nasulyapan at nayakap sa huling sandali NG buhay mo..
Patawarin mo ako Lolo dahil inuna ko Ang sarili ko lumayo ako sa inyo para lumimot sa isang kahapong kailanman ay hndi na mabubura sa ala-ala ko..
Napakasakit Lolo hanggang ngayon ay nasasaktan pa din ako umiiyak na wika nya.
Patawad hndi ko natupad ang PANGAKO Kong hndi Kita iiwan hanggang sa huling sandali NG iyong buhay.
Hilam na sya sa luha.
Bigla ay umuhip Ang hangin at naramdaman ni Leiny na may humahaplos sa kanya Kaya Lalo lamang syang napaiyak.
Ramdam na ramdam nya Ang pagmamahal sa kanya NG kanyang Lolo Fabian.
Bigla ay nanumbalik sa kanyang ala-ala ng atakihin Ito sa puso noon.
*Leiny,Apo wag mong iiwan si Lolo ha wika nito sa kanya habang nakaratay Ito sa hospital.
Ginagap nya Ang kamay nito,
"Yes, Lolo I won't leave you kahit na anong mangyari Basta ipangako mo sakin na magpapagaling ka, sagot Niya rito.
Ngumiti ito.
Akala nya noon ay mamamaalam na Ito ngunit hndi nangyari iyon bagkus ay Lalo itong lumakas.
Nakatulong Ang mga sinabi nya para gumaling Ito.
Paborito sya nitong Apo sa lahat Kaya kahit na anong sabihin at hilingin nya ay sinusunod at ibinibigay nito.
Ganun sya kamahal NG kanyang Lolo.
NASA ganoon syang pwesto NG mapa-sulyap sya sa puno NG Acacia Kung saan nakahimlay sa tabi niyong Ang puntod NG kanyang lolo.
Maya maya'y may nanumbalik na nman sa kanyang ala-ala..
Namamasyal sila noon NG kanyang Lolo sa likod bahay nito sa burol nang huminto Ito sa tapat NG isang puno.
Pinagmasdan nito iyon ganun din Ang ginawa nya.
At bago pa sya makapag tanung ay nagsalita na Ito,
"Ang daming ala-ala sa akin NG punong Ito Apo, wika nito.
Dito kami nagsumpaan NG Lola mo Kaya nga lamang ay maaga syang kinuha sa akin.
Dito tayo madalas naglalaro noon Bata ka pa hanggang ngayon anitong sinulyapan sya NG nakangiti.
"Syempre naman po Lolo aniya sabay yakap dito
Ginulo nito Ang buhok nya, "Kaya ikaw Ang paborito Kong Apo eh, Ang sweet sweet mo Kay lolo.anito sabay nag seryoso.
"Pero Alam mo ba Apo, Kasing Tanda ko na Ang punong Ito. Saad pa nito.
65 na Ang lolo nya ngayong taon napaka tibay pala NG puno NG Acacia sa isip isip nya.
Pinagmasdan nya Ang kanyang Lolo ngayon Lang nya nakitang seryoso Ito.
"Gusto ko Apo, kapag namatay ako ay itatabi nyo ako sa punong Ito sabay hawak sa puno.
Napatitig sya dito at nagmaktol.
"Lo naman wag Kang magsasalita NG ganyan hndi Kita masaktan eh.
"I'm not kidding sweety. Nakangiti Ito pero naroon Ang ka seryosohan sa sinasabi.
Hindi nya Alam Kung gaano katagal na syang nakatitig sa punong iyon Basta Ang Alam Lang nya ay ayaw NG tumigil sa pagpatak NG mga luha nya.
Pipihit na Sana sya para umalis na sa Lugar na iyon dahil sobra na syang nalulungkot NG maalalang may iniwan daw na sulat para sa kanya Ang kanyang Lolo Fabian.
Tinungo nya Ang loob NG kabahayan, ganoon pa din iyon walang ipinagbago.
Kinuha nya Ang sulat na nakapatong sa side table NG kanyang Lolo at binasa.
To my favorite grand daughter Leiny,
I wrote this letter dahil Alam Kong konting oras na Lang Ang natitira ko dito sa Mundo.
Sa iyo ko ipinamamana Ang bahay ko na Ito dahil Alam Kong maaalagaan mo Ito ng maayos.
Take care of everything iha,Lalo na Ang puno.
Gusto Kong panatilihin mo itong buhay.
At Sana sa mga panahong mabasa mo Ang sulat na Ito ay Wala na Ang lahat NG sugat dyan sa puso mo.
Wag Kang susuko Ang buhay ay puno NG pasakit at hinanakit. Isa yang uri NG pagsubok na kailangan mong lampasan dahil pagkatapos niyan ay walang hanggang kaligayahan nman Ang matatamasa mo.
Lagi mong tatandaan na Mahal na Mahal ka ni Lolo.
Lolo Fabian
Naiyak na nman sya.
Pinahid agad nya Ang mga luhang tumulo sa kanyang mga mata.
Ah! ayaw na nyang umiyak.
Pagkuway hinahanap NG kanyang mga Mata Ang dala nyang gitara.
Natagpuan nya iyon sa gilid NG burol SA tabi NG isang puno.
Lumapit sya doon at naupo.
Tumanaw sya sa ibaba NG burol buhat sa kanyang pwesto ay tanaw na tanaw nya Ang buong Lugar at Ewan ba nya pero parang may nahagip Ang kanyang paningin doon.
Iginala nya Ang kanyang paningin at Hindi nga sya nagkamali may natanaw syang isang matangkad na lalaki sa tapat NG gate NG mansyon NG mga Salvador.
Nakatalikod Ito pero pamilyar na pamilyar sa kanya Ang pigura nito- Lian..
Bulong NG kanyang puso.
Bigla Ang bilis NG tibok NG kanyang puso malakas pa din Ang epekto nito sa kanya, SA isip niya ay walang nagbago natabunan lamang iyon sa MGA nakalipas na panahon.
"No, it can't be. protesta NG isip niya.
Ipinilig nya Ang kanyang ulo at ipinikit Ang mga Mata.
Baka imagination lamang nya Ang nakita paano ba nman Ito mapupunta doon eh ayaw na nga nitong umuwi sa bansa.
Ngunit pag dilat nya ay naroon pa rin Ito.
"I'm dreaming aniya.
Pinakatitigan nyang mabuti Ang binata.
Tama hndi nga sya nananaginip Lang naroon nga Ito at nakatayo.
Kahit SA malayo at tanaw na tanaw nya Ito.
Mas Lalo itong gumwapo, napaka kisig pa sa suot na sweat shirt na humapit sa katawan nito.
"Lian.. mahinang usal Niya.
At para namang narinig nito Ang kanyang sinabi dahil bigla itong napalingon sa kanyang kinaroroonan.
Naghahanap Ang tingin nito at NG may Makita ay biglang natigilan.
Napanganga sya NG humarap Ito sa gawi Niya.
"That eyes.. aniya.
She was now staring at him.
Ni hndi nya napansin Ang paghinto NG sasakyan sa harapan nito.