2012. Panahon ng friendster. Mga anime na profile picture at nagkalat na poser ni Julie Anne na hindi ko alam ang apelyido. Nauso ang clan at jejemon typings. #gUd m0rning sa Facebook with matching sad quotes na walang connect sa picture na p-in-ost mo.
Ang mga batang dati ay halos maligo na sa pawis kakalaro ng tumbang preso, ngayon ay palagi na lang nasa computer shop para maglaro ng DOTA.
As for me, wala naman masyadong nagbago sa akin. Maliban sa side bangs at palaging naka-superman shirt na siyang uso sa taong ito ay ako pa rin naman 'to. Si Cance Joy na anak ng nanay ko.
Tanghaling tapat. Mainit ang paligid habang nakatambay kami sa kuwarto ni Keene na naglalaro ng PSP sa isang tabi.
Malakas akong naghikab saka isinara ang pocketbook na binabasa ko na tinakas ko pa mula sa drawer ni Mama. Binato ko iyon sa kama saka dumapa para tignan si Yuna na nakaupo sa lapag habang nagbabasa rin ng pocketbook.
"Maganda ba 'yan? Ang pangit ng nakuha ko sa cabinet ni Mama."
"Hmm," sagot niya habang nakangiti. "Pahiram ko sa 'yo mamaya malapit na kong mata--" Natigil siya sa pagsasalita nang biglang tumunog ang intro ng kantang 'Kabit by gagong rapper.'
Napabuntong hininga kaming lahat. Nabato pa nga ni Yuna ang pocketbook na hawak niya nang humarap sa amin si Teo suot ang black na shades.
"Ayan na naman siya," bulong niya habang umiiling-iling.
Sumasabay siya sa kanta habang iwinawasiwas pa ang kamay sa ere. Napapa-head bang ako habang bumababa sa kama para samahan siya.
"Required ba na patugtugin ang kantang 'yan three times a day?"
Pagkanta ko sa chorus. Nakapikit pa ako at nakahawak sa diaphragm ko na para bang singer sa isang concert.
Bawat dulo ng rap ay nagy-yeah ako bilang support kay Teo na feel na feel din ang kanta. Si Yuna ay parang nawalan na ng pag-asa habang hindi maipinta ang mukhang nakatingin sa aming dalawa.
Biglang tumayo si Keene. Hinawakan ako sa braso saka iginiya papunta sa pinto
"'Di pa tapos 'yong kanta!" Sabi ko iniwan niya ako sa labas ng kuwarto saka kinaladkad din si Teo na nagb-breakdance pa.
"Bumalik kayo kapag nasa matinong pag-iisip na kayo," wika nito saka kami pinagsarhan ng pinto. Narinig kong nawala ang tugtog, dahil siguro pinatay niya na 'yong speaker.
"Kita mo ba 'yon?" Turo ko sa pintong nakasara. "Napakabastos, grabe."
Inakbayan ako ni Teo na hanggang ngayon ay suot pa rin ang shades. "Burger tayo, best friend."
"Libre mo?" Tumango siya.
Kumakanta kaming lumabas sa bahay nila Keene at nagr-rap naman si Teo nang makarating kami sa burger-an. Pinagtitinginan kami pero wala silang sinasabi dahil alam nila ta-trashtalk-in ko buong pagkatao nila. Wala silang karapatang laitin kaming mga in born singer.
------
Ang pagpasok sa school ay gawa gawa lamang ng mga illuminati.
Kung dati, gabi pa lang ay nakahanda na ang medyas na susuotin ko at napag-planuhan ko na rin kung paano ang ayos ng buhok ko, ngayon ay parang gusto ko na lang sumpain ang bawat taong nakakasalubong ko sa sinumpang school na 'to. Tinitignan nila ako tapos ay magbubulungan sila. Kung hindi lang ako nagpipigil baka may nasapok na ako sa mga 'to.
May kung sinong lapastangan ang umakbay sa akin at dahil nga hindi maganda ang mood ko ay inalis ko ang braso nito sa balikat ko saka pinilipit iyon.
"Aah! Aray! Cance!"
"Give up ano? Wala ka pala 'e, an--- Ouch!" Napabitaw ako sa braso ni Teo nang may biglang humila sa buhok ko.
"Tama na 'yan mal-late na tayo," saad ni Keene. Nagngitngit ang ngipin ko saka pilit na lumapit sa kaniya para sabunutan din siya pero hindi ko nagawa dahil sadyang mas matangkad siya sa akin.
Nakakainis! Nag-glow up ang dalawang mokong samantalang ako nagp-piyesta ang nga pimples sa mukha.
Dati ay hanggang kilay ko lang si Keene ngayon ay hanggang balikat niya na ako. At si Teo, 'yong taba niya sumama na yata sa alien at tumangkad rin siya.
Grabe! Napaka-unfair ng mundo!
"Cance!" Napatingin kami sa direksyon ni Yuna nang kumaway siya sa direksyon namin. "May gawa ka sa Filipino?."
"Yep. Bakit wala ka?"
"Meron ako. Takot ko lang kay Ma'am Feranil." Si Ma'am Feranil 'yong pinakakinatatakutang teacher sa school na 'to. Sobrang strict niya at hindi siya nanginiming mang-bagsak ng estudyante. Kahit pagtunog ng ballpen ay ayaw niyang marinig dahil nawawala daw siya sa focus. "Narinig ko sa kabilang section, pinag-squat daw sa hallway kasi kulang siya ng isang kabanata."
Ang suring pagbasa ang huling project namin sa subject niya. Kailangan naming gumawa ng buod ng bawat kabanata ng Noli Me Tangere. Nagbabasa talaga siya ng mga pinapasa sa kaniya kaya hindi talaga kami nagk-kopyahan. Nang huling beses na may mahuli siyang nagko-kopyahan ay pinatakbo niya sa field ng isang daang beses.
Kinabahan ako dahil sa narinig ko. Buti na lang tinapos ko na last week. Well more like, pinilit ako ni Keene na tapusin. Nasira ko kasi 'yong isang anime figure niya at bilang parusa ay pinagawa niya sa akin 'yon. Hindi niya ako pinauwi hangga't hindi ko talaga natatapos. Napakasama niyang nilalang.
Naghiwa-hiwalay na kami pagdating sa fourth floor at saktong pagpasok namin sa classroom ay siyang pagpasok din ni Ma'am Feranil na unang subject namin.
"Ilabas ang inyong mga proyekto," sabi niya agad. Ni hindi man lang kami pinabati.
Ngumuso ako saka binuksan ang bag ko pero biglang tumalon ang puso ko nang makitang wala sa loob ang notebook kung nasaan ang suring pagbasa ko. Nilabas ko na lahat ng gamit ko pero hindi ko talaga makita.
Shit! Alam ko nilagay ko 'yon dito 'e!
"Bakit?" bulong ni Yuna nang mapansing natataranta ako.
"Iyong suring pagbasa ko! Wala sa bag ko." Naiiyak na ako.
"Hala! Paano 'yan?"
"Mga babae sa likod!" Napaigtad kami nang biglang sumigaw si Ma'am. Pinukpok niya ang hawak niyang patpat sa teacher's table bago lumapit sa amin. "Nasaan ang suring pagbasa ninyo?"
Agad na binigay ni Yuna 'yong kaniya habang namumuo naman ang pawis sa noo ko. Napalunok ako nang balingan ako ng tingin ni Ma'am Feranil.
"M-ma'am, ano... M-may humiram po kasi. Hindi pa nababalik." Pinaningkitan niya ako ng mata.
"Sinong humiram? Anong section?"
"Matteo Sebastian po. Section six." Napapikit ako ng mariin at abot-abot ang dasal ko na sana ay sakyan ni Teo ang pagsisinungaling ko. Sana sabihin niyang nakalimutan niya sa bahay.
Lumabas si Ma'am sa classroom habang ako naman ay bumaling kay Yuna at hinawakan ang kamay niya.
"Dapat na ba akong magsulat ng last will and testament?"
Nag-sign of the cross siya pagkatapos ay pinagsalikop ang mga palad niya. "Ipagdadasal ko na mapunta ka sa langit."
"Miss Alonzo!" Napa-ayos ako ng umupo nang bumalik si Ma'am sa classroom. "Dito ka sa harap."
Nag-aalangan akong tumayo at naglakad patungo sa harapan. Inukit ko sa isipan ko na kailangan kong mapatay si Teo kapag kaluluwa na lang akong lumabas sa classroom na 'to.
"Hindi ka gumawa at nagsinungaling ka pa sa pagmumukha ko. Talikod!" Napaigtad ako saka humarap sa blackboard. "Isang palo bawat kabanata ng Noli Me Tangere."
Napapikit ako ng mariin. Inaantay ko ang sakit na dulot ng pagpalo niya pero sa halip ay may narinig kaming katok sa pinto.
"Excuse po Ma'am kay Cance Alonzo," narinig ko ang boses ni Keene. "Ibabalik ko lang po 'yong suring pagbasa niya. Nakalimutan ko po kasing ibalik kanina."
Muntik na akong mapaiyak. Gusto kong takbuhin ang distansya sa pagitan naming dalawa at yakapin siya ng mahigpit sa leeg.
Sa unang pagkakataon, may naidulot ding maganda si Keene Alfonso sa buhay ko.
Pumasok sa loob si Keene saka lumapit kay Ma'am para ibigay 'yong notebook. Nakakunot ang noo niya nang mapansing teary eyed ako. Grabe! Hinding hindi ko makakalimutan ang araw na 'to. This moment will be forever engraved in my heart and mind.
-----
"Keene! Keene!" Tumakbo ako palapit sa kaniya nang makita ko siyang nakalabas na sa classroom nila. Muntik pa ako madapa mabuti na lang at nahawakan niya agad ang bewang ko.
"Tanghaling tapat, napaka-hyper mo." Nakasimangot niyang saad. Binitawan niya ang bewang ko at agad naman akong sumaludo
"Isa kang bayani. Nararapat kang palagyan ng rebulto sa Luneta Park." Nagbuntong hininga siya na para bang sukong-suko na siya saka naglakad palayo sa akin.
"Make way for King Keene Alonzo Madrigal the one hundredth!" Sinigaw ko iyon at sinadya kong lakihan ang boses ko dahilan upang makuha ko ang atensyon ng mga tao. Agad siyang bumalik sa pinanggalingan ko para takpan ang bunganga ko.
"Ano bang ginagawa mo?!" Naiinis niyang bulong. Inalis ko 'yong kamay niya saka siya nginitian.
"Ice cream tayo. Libre ko." Kinindatan ko pa siya.
"Ano? Kayo lang? Paano ako." Pinanlakihan ko ng mata si Teo nang bigla siyang sumulpot mula sa kung saan saka tinalon ang buhok niya at pinagkokotongan ang ulo niya.
"Alam mo bang muntik na akong magkalatay dahil sa 'yo, ha?!"
"Ah! Aray! Cance, masakit!"
"Masakit? Ha?! Sino nagsabing may pake ako?!" Kokotongan ko sana siya ulit nang may biglang humila sa likod ng uniform ko kaya napaubo ako dahil bahagya akong nasakal.
"Tama na 'yan." Siyempre si Keene 'yan. Siya lang naman taga-awat sa akin. "Tara na, gusto ko na umuwi."
"Bumili ka ng ice cream mo, pangit!" Dinuro ko pa si Teo na kasalukuyang hinihilot 'yong ulo niya saka siya binigyan ng matindi-tinding pag-irap.
"Kaya ako palaging nasa section six 'e." Rinig ko pang bulong niya pero hindi ko na siya binigyan ng pansin.
"Vanilla sa akin," agad kong sabi nang makaupo kami sa mga upuan na nasa harapan lang ng tindahan ng ice cream.
"Sa akin din," si Keene habang nilalabas ang PSP sa bag niya. Tinignan namin si Teo na tinuturo ang sarili niya habang nagtatanong ng 'Ako?'
Binigyan ko siya ng kinse at napakamot naman siya sa ulo niya bago pumunta sa nagtitinda ng ice cream.
Naiwan kami ni Keene sa may bench habang naglalaro siya ng PSP. Naririnig ko pa ang sound effect ng Tekken na siyang nilalaro niya. Maya maya rin lang naman ay dumating si Teo dala ang tatlong ice cream.
Akmang kakainin ko na ito nang mahagip ko ang tingin ng isang pamilyar na babae. Napa-tsk ako bago ko siniko si Keene na nasa tabi ko.
"Kung nakakamatay lang ang tingin siguro kanina pa ako patay." Kinunotan niya ako ng noo kaya nginuso ko ang diresksyon kung nasaan si Maybelline.
Si Maybelline 'yong so called princess ng RCS gang, as in Royal, Coke, Sprite gang-- pero siyempre hindi iyon ang totoong meaning no'n. May sarili yata silang sibilisasyon at may Princess at Prince pa silang nalalaman ang dudugyot naman. And unfortunately, may gusto siya kay Keene.
Nabilaukan ako nang makita kong papalapit siya sa amin kasama 'yong mga 'ka-gang' niya na hindi marunong gumamit ng tawas. Naka-bandana pa silang lahat na color coded yata. Araw-araw iba ibang kulay ng bandana ang suot nila 'e.
"Girlfriend mo ba 'to?" Dinuro ako ni Maybelline na para bang tae lang ako na pakalat-kalat sa kalsada.
"Hindi," simpleng sagot ni Keene. Ni hindi siya tumingin sa babae.
"Kaibigan niya ako, tapos babae ako so I guess, I'm his girlfriend." Binigyan ko siya ng sarcastic na ngiti para lang asarin siya. Matagal na 'tong may tinatagong galit sa akin. Pag isang araw bigla na lang akong makaramdam ng kakaiba, I swear pinakulam na ako ng babaeng 'to.
Hinawakan ni Keene ang braso ko at tumayo na si Teo nang maramdaman nila ang tensyon.
"Bakit? May problema?" Tanong ko pa sa kanila.
"Cance, tama na. Umuwi na tayo," awat ni Keene pero inalis ko lang 'yong pagkakahawak niya sa braso ko.
"Mauna ka nang umuwi. Matagal na akong nagtitimpi sa babaeng 'to 'e. Ano naman kung girlfriend niya ako?"
"Aba, matapang ah." Tinulak niya 'yong balikat ko kaya tinulak ko rin siya ng malakas. Muntik na siyang matumba kung hindi lang siya nasalo ng tropa niya sa likuran.
"Hawakan mo 'to." Binigay ko kay Keene 'yong vanilla ice cream saka mabilis na hinablot ang buhok ni Maybelline.
"Oh! Walang aawat! Sino pupusta kay Maybelline? Lima lima lang!" Rinig ko ang boses ni Teo pero agad na nawala ang atensyon ko sa kaniya nang may maramdaman akong sumisipa sa tagiliran ko maliban kay Maybelline na malapit na makalbo.
"Madaya! Walang tulungan sa tropa!" Narinig kong reklamo sa background.
Natumba kaming dalawa at nasa ilalim ko siya kaya pinagsa-sampal ko ang mukha niya pero may bigla na namang nakisali at sinabunutan ako kaya bahagya akong napatingala.
Mga buwisit!
"May guard! May guard!" Nagsi-takbuhan 'yong mga estudyanteng nanunuod at agad din kaming tumayo para tumakbo. Pero bago iyon ay nagtinginan muna kami ng masama.
Hinila ni Keene 'yong wrist ko saka kami tumakbo nang may marinig kaming tunog ng pito. Mabuti na lang at hindi ko namana ang asthma ni Mama kung hindi baka naka-bulagta na kami ngayon.
Tatlong guard ang sumulpot at kasalukuyan kaming hinahabol ng isa. Hindi na namin mahagilap si Teo pero wala na akong paki doon. Kapag nalaman 'to ni Mama baka hindi na ako sikatan ng araw bukas.
May nadaanan kaming makipot na eskinita at agad ko namang hinila si Keene papasok doon. Pigil hininga naming inantay na dumaan 'yong guard at sabay kaming nagbuntong hininga nang lumampas ito sa amin.
Noon lang namin napagtanto kung gaano kami kalapit sa isa't isa. Magkaharap kaming dalawa at halos wala ng space sa pagitan namin. Tiningala ko siya at nakita kong nakatitig siya sa akin. Nagbuntong hininga ako saka isinandal ang ulo ko sa dibdib niya.
Ang bilis ng tibok ng puso niya. Siguro dahil sa sobrang kaba.