Binuksan ni Mirah ang kanyang social media account at ini-announce ang hiwalayan nila ni Kevin. Hindi niya na kailangan ang permiso ng binata na isapubliko ang tungkol sa kanila dahil sa laki ng kasalanan nito ay mas may karapatan siya. Wala pang ilang minuto ay dinagsa na ng comment ang kanyang post. As she expected, her fans are disappointed. Some asked, kung bakit ba sila naghiwalay eh ayos lang ang relasyon nila nitong nakaraang araw. Sinabi niya na lamang na hindi niya masasagot ang mga ito dahil ayaw niyang mapahaba ang usapan, ang tapos ay tapos na.
"Ano ba talaga ang nangyari sa inyo ni Kevin? Alam kong siya rin ang dahilan kung bakit hindi mo tinanggap ang offer ng La Mirage Film," ani Marky.
"Hayun nga, wala na kami. For the reason, sa tingin ko mas maganda kung sa'min na lang. Sa totoo lang, I came here to tell you that I won't be getting any project this coming weeks. Marami na rin akong project na nagawa kaya naman sa tingin ko ay may karapatan akong magpahinga. I'm sorry sa biglaang desisyon ko. I hope you'll understand."
"Ano pa nga bang magagawa ko. So, ano na ang plano mong gawin ngayon? Bibisitahin mo ba ang mama mo sa Canada?"
"Sa ngayon wala pa akong plano pero isa lang ang tiyak ko, hindi ako tutungo ng Canada." 
Alam ng manager niya kung bakit hindi niya gustong puntahan ang kanyang ina kahit na kaya niya namang pumunta roon. Noon pa man ay hindi na sila magkasundo ng ina. Ito ang unang nagpasok sa kanya sa mundo ng showbiz. Magandang bata siya kaya naman hindi sila nahirapang kunin siya bilang modelo. Noong una hindi niya gusto ang atensyon ng masa pero dahil sa pamimilit ng ina ay nasanay siya hanggang sa dumating ang punto na napamahal sa kanya ang industriya. Hindi siya nahirapang sumikat dahil nang ma-discover ang kakayahan niya sa pag-acting ay sunud-sunod na ang natanggap na proyekto. Ang kanyang kinita ang siyang nagtaguyod sa kanilang pamilya at ginamit niyang panggamot sa sakit ng ama hanggang sa mamatay ito. Galit siya sa ina dahil nalaman niyang may kalaguyo ito habang nasa hospital ang kanyang ama na lumalaban sa sakit nito. Wala pang ilang buwan na namatay ito nang malaman niyang nagpakasal ang ina at nagtungo sila ng asawa nito sa Canada. Pero kahit na nasa ibang bansa ito ay palagi nitong pinapakialaman ang kanyang career bagay na lagi niyang ikinakairita kaya naman sa huli ay nagkakasagutan sila.
In-off ni Mirah ang kanyang cellphone dahil alam niyang tatawagan siya ng ina sa oras na malaman nitong tinanggihan niya ang offer sa kanya. Kahit na malayo ito ay may mga mata pa rin itong nakaaligid sa kanya.
Matapos nilang mag-usap kay Marky ay umalis na siya. Habang nagmamaneho ay inisip niya kung ano ang maaari niyang gawin ngayong naka-leave siya. Nang makaisip siya ng magandang gagawin ay dumiretso na siya sa kanyang condo.
Inayos niya ang kanyang gamit dahil tutungo siya ng probinsiya upang kumuha ng mga larawan. Aside from being a model and actress, she's a professional photographer. She loves to capture the nature and everything that is natural. Nagsagawa siya ng research at nalaman niyang may mabundok na lugar sa Visayas na pinapalibutan ng mga bangin kaya naman walang nagtatangkang pumunta roon. Maliban do'n, ang ilang turista na tumungo sa nasabing lugar ay hindi na nakabalik. Inisip na lang nilang baka kinain na ang mga ito ng mabangis na hayop o 'di kaya'y nahulog sa bangin. May nagsasabi ring baka kinuha sila ng engkanto. May ilang rescue team na naglakas-loob na pasukin ang kagubatan ngunit hindi na pinalad na makabalik. Itinalaga nila bilang delikadong lugar ang gubat at binawalan ang mga turista na magtungo roon. Maging ang ilang taong nagtangkang manirahan sa nasabing lugar ay hindi rin nakaligtas.
She loves challenges kaya naman naisipan ni Mirah na puntahan ang lugar kasama ng pinakamamahal niyang camera.
Nang makakita siya ng isang nilulumot na waiting shed ay doon siya bumaba.
"Sigurado ka bang dito ka bababa, ineng?" paninigurado sa kanya ng bus driver. Wala kang makikitang bahay sa binabaan niya kundi puro kakahuyan.
"Oho, manong. Ang sabi kasi ng kaibigan ko dito kami magkikita," pagsisinungaling niya.
"Oh siya sige, mag-ingat ka," pinaandar na nito ang sasakyan.
"Salamat," sigaw niya at kumaway pa sa papalayong sasakyan.
Pinasok ng dalaga ang kakahuyan, naglakad siya nang naglakad hanggang sa narating niya ang dulo. Isang malalim na bangin ang bumungad sa kanya. Sinuri niya muna ang baba ng bangin at ang paligid bago niya inilabas ang ilang kagamitan at ikinabit sa kanyang katawan. Gamit ang lubid ay nagsimula na siyang bumaba. 
Bata pa lang ay nagro-rock climbing na sila ng ama. Ilang bundok na rin ang kanilang naakyat kaya para sa dalaga ay hindi mahirap ang pagbaba sa banging kinaroroonan niya. 
Pagkababa sa bangin ay inilagay ng dalaga ang gamit sa isang tabi at nagsimulang kumuha ng larawan. Mabato ang parteng kinaroroonan niya kaya may kalinisan ito at hindi masukal. Sa ilang sulok ng bato ay may nakatubong ligaw na mga halaman at bulaklak na bago lang sa kanyang paningin. Tahimik ang paligid, tanging huni ng mga ibon ang 'yong maririnig.
Nang sumapit ang gabi ay inayos niya ang kanyang tent at doon natulog. Kinaumagahan ay nagpatuloy siya sa paglalakbay at pinasok ang kagubatan. Mga ilang araw na rin ang dalaga sa loob ng kakahuyan ngunit pakiramdam niya ay hindi niya pa nararating ang kanyang destinasyon. Malawak ito at hindi niya alam kung ano pa ang mga bagay na kanyang matutuklasan. 
Sa may kalayuan ay nakita niya ang kumakain na usa, nilapitan niya ito sa distansiyang sapat lang para makuhanan ng larawan. Kukunan na niya sana ng larawan ang usa nang magtatakbo ito, mayamaya ay nakita niya ang isang leon.
'Isang leon?' hindi makaniwalang tanong niya sa isipan. Akala ba niya wala ng leon sa kagubatan ng Pilipinas. Bakit may leon sa lugar na 'yon? Ito ba ang kumakain sa mga taong nagtungo sa lugar na 'yon kaya hindi na sila nakabalik pa?
Hindi napaghandaan ni Mirah ang oras na 'yon kaya minabuti niyang umatras muna. Naapakan niya ang isang tuyong sanga na siyang umagaw sa atensyon ng hayop. Bigla itong bumaling sa kanya. Wala na siyang pinalampas na segundo, agad siyang kumaripas ng takbo.
Kung saan-saan na siya dinala ng kanyang mga paa ngunit hindi siya tumigil sa pagtakbo, alam niyang magiging pagkain siya sa oras na huminto. Napadpad siya sa isang ilog, ilang hakbang na lang ay tubig na ang aapakan. Hindi niya matukoy kung gaano ito kalalim dahil sa lakas ng pag-agos nito at bumubula-bula pa ang tubig. Nang huminto siya ay huminto rin ang hayop sa pagtakbo at naglakad patungo sa kanya. Kita niya ang paglabas ng pangil nito. Bago makalapit sa kanya ang leon ay inihulog niya ang sarili sa ilog at nagpadala sa agos nito. Hindi na nagtangkang sumunod sa kanya ang hayop. 
Hindi inaasahan ng dalaga na ang ilog na 'yon ay patungo sa isang talon. Gano'n na lamang ang kanyang takot kaya sinubukan niyang lumangoy papunta sa gilid ngunit masyadong malakas ang daloy ng tubig kaya naman naisama siyang bumagsak pababa. Naipikit na lamang niya ang mata sa takot. Bahala na si batman sa kanyang buhay! Sa palagay niya ay mataas ang talon dahil hindi pa rin niya ramdam ang pagbagsak. Mayamaya ay naramdaman ng katawan niya ang pagbagsak sa tubig at ang sakit ng impact nito. Pakiwari niya ay mawawalan siya ng malay. Kahit na nananakit ang buong katawan ay piniliit niyang maglangoy at umahon sa tubig
Panay ang ubo ng dalaga nang makaahon siya. Ilang minuto rin siyang nakaupo sa gilid upang mag-ipon ng lakas.
Sinuri niya ang camera kung nasira ba ito. Gayon na lamang ang pasasalamat nang makitang nasa maayos pa itong kalagayan. 
Nang makaya na niyang tumayo ay nagsimula na siya sa paglalakad. Hindi niya alam kung saang lupalop siya napadpad, nagsimula na ring magreklamo ang kanyang tiyan. Walang siyang dalang pagkain dahil iniwan niya ang kanyang bag. Gustuhin man niyang balikan ito ay hindi niya alam kung saan ang daan. 
Mga ilang minuto na rin siyang naglalakad nang magulat siya dahil may palasong tumama sa kinaroroonan niya.
"Ay anak ng tinapa!" Inilibot niya ang paningin upang hanapin ang nagpakawala ng palaso at nakita niya ang isang bulto sa kalayuan. Nagmamadali niya itong nilapitan. "Hoy ikaw! May balak ka bang patayin ako?" sigaw niya habang papalapit dito. "Maaari kang kasuhan ng murder riyan sa ginagawa mo mag-ingat k~" hindi na natuloy ng dalaga ang sasabihin dahil umatras ang kanyang dila nang makita ang mukha ng pumana sa kanya. Itim ang may kahabaan nitong buhok na bumagay sa hugis ng mukha nito. Makapal ang kilay, maging ang mahahabang pilikmata. Nasa katamtamang tangos ang ilong at mamula-mula ang labi nito na parang kagagaling lang sa isang halikan. Sa tantiya niya ay mas matanda lang ito sa kanya ng ilang taon. Magandang lalaki ito, hindi lang mukha ang maganda pati pangangatawan. Wala itong suot pang-itaas kaya malaya niyang inilakbay ang paningin sa buong katawan nito.
'Kay gwapong nilalang! Siguro noong magpaulan ang Diyos ng kakaisigan, present ito.' ani niya sa isipan.
"Anong ginagawa mo rito?" paasik nitong tanong. 
'Ay! may attitude.'
"Kumukuha lang ako ng larawan kaso hinabol ako ng leon kaya naman napadpad ako rito."
"Halom nariyan ka pala," dumating ang isa nitong kasama. Gaya ng binata na kasama niya ay wala rin itong damit pang-itaas. Siguro mga katutubo ang mga ito base sa kanilang pananamit at sa katotohanang nasa gubat sila. Tumingin sa kanya ang kararating, "sino 'yan?" tanong nito sa kasama.
"Taong-labas, dalhin mo at iharap natin kina Amang Nilo," saad ng binatang tinawag na Halom kanina. Kinuha ng isa ang kanyang kamay at kinaladkad.
"Teka, saan n'yo ako dadalhin?"
Hindi siya pinansin ng mga ito. Nang manlaban siya ay nagsalita si Halom, "kung ako sa'yo sasama ka na lang."
"Paano ako sasama eh kinakaladkad n'yo ako. Hindi ko nga alam kung saan n'yo ako dadalhin." 
'Hindi naman siguro nila ako gagahasain?' sa isiping 'yon ay nangilabot ang dalaga. Kahit na may hitsura ang dalawang binata lalo na 'yong isa, hindi naman siya makapapayag kung gagawin ng mga ito ang nasa isip niya.