Nang gabing iyon ay hindi rin makatulog si Bryan dahil ang laman ng kaniyang isipan ay si Vienna. Katatapos lang nila mag-usap ni Herlene at pakiramdam niya nagbago ang pakikitungo niya rito sa hindi malamang kadahilanan. Naguguluhan siya sa kaniyang nararamdaman. Maganda si Vienna at sa totoo lang, mas maganda ito kumpara kay Herlene. Hindi niya lang maiwasang maguluhan kanina ng makaramdam siya ng malakas na kabog sa kaniyang dibdib ng nagtitigan sila. Para bang natutukso siyang halikan ito.
Huminga siya ng malalim at bumangon sa kama saka kumuha ng sigarilyo sa drawer at sinindihan iyon saka nagtungo sa balkonahe at doon humithit ang sigarilyo. Inilabas niya ang cellphone sa bulsa para tawagan ang kaibigan na magaling sa pagkalap ng impormasyon. Gusto niyang malaman kung kaninong cellphone number galing ang ginamit sa pagpapadala ng mensahe kay Vienna.
"Hello, brad!" sabi niya sa kabilang linya ng sagutin nito ang tawag.
"Mukhang may kailangan tayo ngayon ah?" anito sa nang-aasar na boses. Natawa siya s sinabi nito. Mukhang kilalang-kilala na siya nito kapag tumawag siya. Hindi kasi sila nagkakaroon ng bonding dahil pareho silang abala sa isa't-isa. Sa susunod, magseset siya ng araw para magkita sila.
"May ipapagawa sana ko sa'yo, brad," aniya sa seryusong tinig. Biglang sumeryuso ito dahil hindi na ito tumawa.
"Ano iyon?"
"May ipapasa akong number sa iyo at gusto kong malaman kung kanino galing iyon o sino nagmamay-ari niyon. May gusto kasing pumatay kay Vienna kaya uunahan ko na siya," aniya saka tumalim ang mga mata. Napapalatak ang nasa kabilang linya at bahagyang natawa.
"Vienna? Bago mong chiks? Wala na kayo ni Herlene?" naguguluhan nitong tanong.
Huminga siya ng malalim at ipinaliwanag rito kung sino si Vienna at ang trabaho niya rito. Pagkatapos ng usapang iyon na siniguro ng kaibigan na isang araw ay malalaman na nito ang resulta o baka mas maaga pa doon kasi magaling naman ito ay ipapaalam agad nito sa kaniya iyon.
Nakahinga siya ng maluwag ng maibaba ang cellphone sa pasamano ng terrace saka tiningnan ang kalangitan habang humihithit ng sigarilyo. Nang matapos, bumalik na siya sa kwarto at nahiga saka ipinikit ang mga mata para matulog.
Wala pang isang araw ay mayroon ng resulta galing kay Darwin. Galing daw iyon sa isa sa mga kalaban ng ama ni Vienna sa negosyo na naiinggit sa tagumpay na natatamasa ng mga ito. Hindi niya maiwasang maikuyom ang kamao habang nakikinig sa kaibigan. Bakit ganoon? Handa silang pumatay para sa pera? Bakit hindi na lang nilang gawing inspirasyon iyon para magsumikap sa ginagawa? Isa pa daw na dahilan ay ang sina Vienna ang nakakuha ng deal ng isang tanyag na negosyante imbes na sila. Walang iba kung hindi si Jerick Caval.
"So ano ang plano mo ngayon?" tanong ni Darwin sa kaniya. Tiningnan niya ito na seryuso.
"Kakausapin ko si Jerick Caval at kung ano ang plano niya dahil kung wala itong balak na sumuko sa pulis ako mismo ang papatay sa kaniya," seryuso niyang pahayag.
Handa siyang pumatay para kay Vienna. Napagtanto niya kagabi na may pagtingin siya kay Vienna pero kailangan muna niyang siguraduhin ang sarili niya lalo at may kasintahan siya. Tumayo na si Darwin. Nakipagkamay naman siya dito bilang tanda ng pasasalamat.
Mayroon pa daw kasi itong pupuntahan at napagdesisyunan nila na kapag may libreng oras sila ay magkikita ulit at magbobonding. Nang makaalis si Darwin ay nagpasya na siyang sumakay ng kaniyang kotse at pinausad iyon patungo sa mansiyon ng Pamilya Fillan para makausap si Vienna at para makita rin ang dalaga. Hindi niya mawari pero excited siyang makitang muli ang dalaga.
Pagdating ni Bryan sa bahay nina Vienna, ay agad niyang inihinto ang sasakyan sa compound niyon at lumabas saka nagtungo sa loob. Tanghali na ng mga sandaling iyon at araw iyon ng linggo kaya tiyak na nasa mansiyon ang dalaga. Nang marating ang pinto ay saktong bumukas iyon at iniluwa si Manang Aseng na may hawak na trash bag.
"Oh! Bryan! Narito ka pala. Si Vienna ba ang sadya mo?" tanong nito. Tumango siya at bahagyang ngumiti.
"Opo, siya nga po," sagot niya.
Niluwangan nito ang pagkakabukas ng pintuan saka siya pinapasok. Sinabi nito na nasa opisina ang dalaga at itinuro na rin ang dsireksiyon kung saan iyon makikita. Nagpumilit pa ito na samahan siya pero tumanggi siya dahil nasundan naman niya ang sinabi nito. Umakyat na siya sa hagdan na magdadala sa kaniya sa opisina ni Vienna at ng nasa tapat na siya ng opisina ay kumatok siya ng tatlong beses.
Naghintay siya ng ilang segundo hanggang sa bumukas iyon. Tumambad sa kaniyang paningin si Vienna na nakasuot ng peach na dress. Hindi niya maiwasang hagurin ito ng tingin mula ulo hanggang paa. Napakaganda nito. Bumagay rito ang suot na dress, mas lumitaw ang kaputian nito. Ngumiti ito sa kaniya at niluwagan ang pagkakabukas ng pintuan.
"Bryan, ikaw pala! Pasok ka!" paanyaya nito sa kaniya. Pumasok siya sa loob ng opisina nito. Iginiya siya nito sa sofa kaya doon siya naupo. Naupo ito sa katapat niyang sofa.
"Anong sadya mo rito?" tanong nito habang titig na titg sa kaniya. Bumaba ang tingin niya sa labi nito na kaypula at kaysarap halikan. Sh*t! Ano ba itong nangyayari sa kaniya? Tumikhim siya at inilipat ang tingin sa mukha nito.
"Kilala ko na kung sino ang gusto magpapatay sa iyo," anunsiyo niya. Kitang-kita niya ang gulat sa muka nito.
Nang sabihin ni Bryan na alam na nito kung sino ang balak magpapatay sa kaniya ay gumaan ang pakiramdam niya. Sa wakas matatapos na rin ang problema niya.
"Sino?" tanong niya.
Titig na titig sa kaniya ang binata na naging dahilan para maasiwa siya. Naiparaan niya ang dila sa labi niya at doon naman napatingin si Bryan. Kinabahan siya sa ginawa nito o baka naman hindi kaba ang nararamdaman niya kung hindi excitement dahil baka may posibilidad na halikan siya nito? Tumayo si Bryan at tumabi ng upo sa kaniya habang titig na titig sa kaniya hanggang sa hawakan nito ang mukha niya at inilapit nito ang mukha sa mukha niya. Wala siyang nagawa kung hindi ang ipikit ang mga mata hanggang sa dumampi ang labi nito sa labi niya. Naging magaan at masuyo ang halik nito sa kaniya na naging dahilan para lumakas ang tibok ng kaniyang puso. Bigla niyang naisip na may kasintahan ito. Agad niyang pinutol ang halikan nilang dalawa saka siya nagyuko ng ulo.
"Mali ito. May kasintahan ka Bryan," aniya saka nag-angat ng tingin para tingnan ang reaksiyn nito.
Kitang-kita niya ang guilt sa mukha nito. Mukhang nagsisisi ito sa ginawa nitong paghalik sa kaniya at nakaramdam siya ng kirot sa dibdib dahil doon. Huminga ito ng malalim.
"Si Jeric Caval ang nais magpapatay sa iyo," iyon ang sinabi nito na ikinagulat niya ng husto. Kaibigan ito ng kaniyang ama. Matalik na kaibigan. Bakit nagawa iyon ng kaniyang Tito Jeric? Hindi siya makapaniwala, hinintay niyang nagbibiro lamang si Bryan pero hindi, seryuso ito.
"Bakit nagawa iyon ni Tito Jeric?" tanong niya rito na hindi mapigilan na maluha dahil sa sakit na nararamdaman.
Hindi niya muna pwedeng sabihin ito sa kaniyang ama lalo at may sakit ito sa puso at baka atakehin ito. Huminga ng malalim si Bryan at ipinaliwanag sa kaniya kung bakit niya iyon nagawa. Napakagat-labi na lang siya hanggang sa tuluyan na siyang humagulhol.
Niyakap siya ng mahigpit ni Bryan at hinagod ang likod niya. Masaya siya ng mga sandaling iyon dahil pakiramdam niya panatag ang loob niya dahil yakap siya ni Bryan. Isa lang ang napagtanto niya ng mga sandaling iyon na hindi lahat ng kaibigan ay totoo sa iyo.