Maaga ako nagising dahil di ako makatulog. Pagbaba ko naabutan ko si Ama na nakatanggap ng isang imbitasyon. Nilapitan ko siya upang malaman kung ano iyon.
"Patimpalak sa Pangangabayo?" nagtataka akong mapatingin kay Ama.
"Ipapasama kita kay Esperago Easton at kay Dorothea upang may makasama ka sa patimpalak na iyon. Hindi ako maari makasama dahil may pupuntahan akong mahalaga kaming mga Opisyal. Kung gusto mo isasali natin si Maddie upang hindi ka mabagot." Ano?Isasali niya ako sa patimpalak?Magpoprotesta sana ako subalit dumating si Maddie at ang kanyang Ina.
"Magandang ideya ang naisip mo, Mahal. Masaya siguro na nakakasali sila sa mga gano'n patimpalak. Para naman hindi taong Bahay Palasyo si Hilary at mamulat s'ya sa mga ganoon gawain." Sabi ng Mahal na Reyna.
"Ama, naroon din po ba si Prinsipe Jv?" tanong naman ni Maddie. Bukam bibig niya na lang palagi ang Prinsipeng iyon.
"Oo naman lahat ng mga sinasakupan ng Hagerdon ay maaring makasali sa patimpalak na iyon." Tugon ni Ama na kinatuwa ni Maddie.
Bago kami umalis nagbihis muna ako at nag-ayos. Wala naman ako magagawa. Sakto paglabas ko sa kwarto dumating si Maddie at lumapit sa akin. May hawak siyang tela.
"Oh takpan mo ang mukha mo. Hindi porke't pinayagan ka ni Ama na makasali sa patimpalak eh hindi kana magtatago kung sino ka man. Dadating doon ang mga Prinsipe at ayoko maagaw mo ang atensyon nila dahil lang sa itsura mo." Inabot ko na ang tela sa kaniya at inilagay sa aking mukha. Sabihin na lang niya mas maganda talaga ako sa kaniya.
"Alam muna ang gagawin, ayoko ulit na gumawa ka na naman ng di maganda. Tara na, baka mahuli pa tayo."
Paglabas namin sa Palasyo nilapitan ko sina Esperago Easton at Dorothea na inaasikaso ang mga kabayong amin gagamitin papunta sa Shimada kung saan gaganapin ang nasabing patimpalak.
"Mahal na Prinsesa bakit po ganyan ang inyong itsura? Wala naman po masyadong tao roon kaya maari niyon ipakita ang inyong mukha." Saad ni Dorothea.
"Hindi maari, sinabi ni Ama na dadalo rin doon ang mga Prinsipe. Ang patimpalak na iyon ay para sa buong lugar nga ng Hagerdon. Kaya wala akong lusot."
"Hayaan mo nandito kami upang bantayan ka." Sabat naman ni Esperago Easton.
"Salamat," wika ko sa dalawa.
Hinintay namin si Maddie dahil may kinuha siya sa kaniyang kwarto. Kasama naman niya si Pinunong Hermios. Paglabas ni Maddie sumakay na si Esperago Easton sa kabayo inalalayan niya ako upang makasakay rin. Si Dorothea ay mahusay sa pangangabayo kaya ayos lang na wala siyang kasama. Si Maddie ay nakasakay sa kabayo naman ni Pinunong Hermios. At sabay sabay na kami pumunta sa Shimada.
Ilan oras lang nakarating din kami sa Shimada. Maraming tao puro mayayaman at taga loob ng Hagerdon. Inalalayan akong muli ni Esperago Easton pababa sa kabayo.
"Maganda po siguro kung sasali po kayo sa patimpalak, Mahal na Prinsesa." Napatingin naman ako bigla kay Dorothea. May balak ba silang ipahiya ako.
"Hayaan mo Dorothea nais ko rin makita si Prinsesa Hilary na nakasakay sa kabayo na mag-isa ano kaya ang kaniyang mukha." Nagnginitian ang dalawa. Pinagtitripan ba ako ng dalawang 'to. Kahit kelan di pa ako nakakasakay sa kabayo na mag-isa. Lagi lamang kase ako sa loob ng Palasyo kaya wala akong karanasan.
"Doon muna tayo maupo hangga't hindi pa nagsisimula."  Sumunod kami ni Dorothea kay Esperago Easton at umupo muna sa gilid upang hindi kami mangawit kakatayo. Si Maddie naman ay kausap ang kaibigan niyan si Euna nandito rin pala siya sa patimpalak. Maya maya lamang dumating na sina Prinsipe Jv at isa pang Lalaki na si Prinsipe Kreios kaibigan niya. At sumunod na dumating sina Prinsipe Levi at ang aking matalik na kaibigan na si Chryses.
Nilapitan agad nina Maddie at Euna sina Prinsipe Jv at Prinsipe Kreios. Samantalang nilapitan naman kami Prinsipe Levi at ni Chryses. Nagnginitian lang kami ni Chryses dahil di alam ng Kuya niya na magkaibigan kami.
"Magandang araw Prinsipe Levi at Prinsesa Chryses." Bati ni Esperago Easton.
"Magandang araw rin sa 'yo. At sa inyong dalawa binibini." Pagbati rin ni Prinsipe Levi sabay tingin sa akin.
"MAGANDANG ARAW SA INYONG LAHAT. TAYO PO AY MAGSISIMULA NA SA ATIN PATIMPALAK SA PANGANGABAYO NGAYON ARAW. SALAMAT SA INYONG PAGDALO."
Tumayo kaming tatlo nina Dorothea at Esperago Easton. At bago mag-umpisa ang patimpalak kami ay nagdasal at pinalista ang mga pangalan na sasali. Malas nga lang dahil nasali ako sa patimpalak eh hindi nga ako sanay at di ako mahusay mangabayo baka mapahamak lamang ako. Sana pala di na lang ako dumalo. Pahamak naman ang mga kasama ko.
"MAGUUMPISA TAYO SA MGA KALALAKIHAN DALAWANG TAO MUNA ANG MAGLALABANAN HANGGANG SA MATAPOS. KUNG SINOMAN MAKAPUTOL NG TALI SA PABALIK DITO SA KINATATAUYAN KO AY SIYANG TATANGHALIN PANALO."
Umupo muna kami dahil hindi ko masyado kilala ang mga naglalabanan hanggang sa naglaban sina Prinsipe Levi at Prinsipe Jv. Naghiyawan at nagtitilian sina Maddie at Euna. Marami pa lang humahanga sa dalawang Prinsipe.
Sumenyas na ang lalaki kaya nagumpisa na patakbuhin ng dalawa ang kanilang mga kabayo. Marami ang sumisigaw sa pangalan ni Prinsipe Jv. Kilala pala siya sa lugar na ito. Napatayo ako agad na mahulog si Prinsipe Levi sa kabayo. Pero nakahabol pa rin siya. Maya maya hindi namin makita kung ano na ang lagay ng dalawa hanggang si Prinsipe Jv ang unang nakabalik. Marami ang humiyaw at sumisigaw sa pangalan niya. Halos nagkakaingayan ang buong Shimada. At hanggang siya na mismo ang nakaputol ng tali hudyat na siya na ang nanalo sa Lalaki.
"PRINSIPE JV, ATING SIYA AY PALAKPAKAN MAKAKATANGGAP SIYA NG ISANG REGALO MULA SA SHIMADA."
Napansin ko naman si Prinsipe Levi na kababalik pa lang. Pagbaba niya sa kabayo napansin kong may sugat ang tuhod niya. Napaiwas ako ng tingin na makita niya akong nakatingin sa tuhod niya.
"Huwag kang mag-aalala ayos lamang ako." Pilit akong tumango at ngumiti sa kaniya. Masyado ba akong halata.
"ATIN SAKSIHAN ANG PANGANGABAYO NG MGA KABABAIHAN."
Nagulat ako na bigla akong hawakan ni Dorothea. "May tiwala po ako sa inyo. Makakaya niyo po manalo sa patimpalak na ito. Naniniwala po ako na walang basehan ang may karanasan o wala sa patimpalak na ito kaya po magtiwala rin po kayo sa inyong sarili na makakaya niyon malagpasan ang hamon na ito." Kinabahan naman tuloy ako  sinabi niya.
"Kapag napuruhan ka o nasaktan ka nandito ako para isugod ka sa pagamutan." Sinamaan ko ng tingin si Esperago Easton, ni hindi pa nga ako nagsisimula eh.
Napatingin ako kay Maddie na nakatingin din pala sa akin. Magkalaban kami  ngayon sana'y magawa ko ng maayos ang aking pangangabayo. Hindi sana ako mapahiya. Inalalayan naman ako ni Esperago Easton upang makasakay, muntik pa nga ako mahulog dahil hindi ko alam kung paano umupo ng maayos kapag mag-isa ka lamang. Natatakot ako baka mamaya magwala o magalit ang kabayo sa akin.
"Huwag kang kabahan. Umakto ka ng normal upang hindi matakot o magwala ang kabayo." Napatingin naman ako Prinsipe Levi tumango lang ako sa kaniya kahit na nanginginig na ako sa takot.
"AHHHHHHH!" biglang umangat ang kabayo kaya napasigaw ako na wala sa oras, mabuti na lamang ay napaamo ito agad ni Esperago Easton.
"Hay naku, mukhang ako na ata ang mananalo sa patimpalak na ito." Rinig kong sabi ni Maddie.
Sumensyas muli ang lalaki hudyat na umpisa na. Bigla kong hinawakan ang kabayo at pinatakbo ng mabilis. Mabuti na lamang hindi nagwala ang kabayo. Maganda ang laban namin ni Maddie dahil parehas kami nangunguna. Halos malayo na ang distansya ko sa kaniya, at mauunahan ko na siya. Nalaglag din si Maddie sa kabayo, natawa tuloy ako at nakita niya iyon  kaya sinamaan niya ako ng tingin. N'ung papaikot  na sana ako upang makabalik sa kinaroroonan nina Dorothea nagulat ako na batuhin ni Maddie ang kabayong sinasakyan ko. Biglang umangat ang kabayo at tumakbo ito nang mabilis, nagwawala na ako at natakot dahil sa ibang direksyon papunta ang kabayo.
Lagot!
"TULONG! TULONG!"
Napapikit ako na tuloy tuloy ang kabayo sa pagtakbo kung saan. Napalingon ako sa likuran ko at nakasakay muli si Maddie sa kanyang kabayo pero parang wala na siyang pake sa patimpalak. At alam niyan mapapahamak ako. Nag-alisan ang mga tao at gulat na gulat ang itsura nila lalo na sina Esperago Easton, Dorothea, Chryses at Prinsipe Levi na papunta na kami ng kabayong sakay ko sa Katabing ilog ng Shimada.
"Ahhhhhh, tulungan n'yo ako." Naiiyak na sabi ko. Hinihila ko ang tali ng kabayo na sakay ko upang tumigil ito ngunit mas bumibilis lamang ang takbo niya.
Anong gagawin ko?
"AYA," napalingon ako sa likuran ko at nakita kong sumusunod na sa akin sina Prinsipe Levi, Jv at Esperago Easton na sakay rin ng mga kabayo. Sana hindi ako mapahamak. Dapat pala dina lang ako sumali sa patimpalak na ito sabi na nga ba ito ang mangyayari. Puro na lang ako kahihiyan.
Nang makalapit na sa 'kin si Prinsipe Jv mabilis na pinaglapit niya ang kabayo niya sa akin. At ng magdikit iyon hinawakan niya ako sa bewang ko at binuhat pasakay sa kabayo niya. Ngunit nagpatihulog kami na papunta rin 'yong kabayo ni Prinsipe Jv sa ilog. Sabay kaming nahulog at natumba ako sa katawan niya.