"ELLICE, baby, congrats!" bungad ng masiglang boses ng mommy niya isang umaga nang tawagan siya nito. Iniipit niya ang aparato sa pagitan ng tainga at balikat saka ipinagpatuloy ang pagpinta sa kaharap na pader. Wala siyang magawa nang araw na iyon kaya naisipan niyang palitan ang kulay at design ng pader ng kuwarto niya. She dipped the brush on the small basin where she's mixing a green paint then traced the wavy outlines on the walls until she created a long vine with fine leaves. Nature ang napili niyang motiff this time.
"Congrats for what, Mom?" tanong niya, mula sa background ay may nadidinig siyang ingay ng mga tao kasabay ng kalampagan mula sa mga kaserola, kubyertos at plato. Ipupusta niya ang natitirang laman ng bank account niya, nasa kusina na naman ito ng cafeteria nito at pinapakialaman ang trabaho ng chef nito.
"For breaking up with Ian. Sa wakas ay natauhan ka na rin."
"That's Kian and he's the one who broke up with me."
"It doesn't matter kung sino ang nakipag-break kanino, ang importante ay wala na kayo. And I'm warning you, Ellizabeth Cassandra, kapag nakipagbalikan ka sa Cian na 'yan, tatanggalan kita ng mana."
"Duh, Mommy, tinanggalan mo na kami ni Alia ng mana, di ba? Noong umalis kami ng café mo dahil muntik naming masunog ang buong building," she reminded her. It was Alia's fault, Alia insisted that it was her fault but their Mom concluded that it was both their fault. Naiwan kasi nilang nakasalang sa oven ang cake na ginawa nila, nakaligtaan nila iyon dahil abala siya sa pagpipinta habang si Alia ay nagbabasa sa isang sulok. Nag-overheat ang oven at nagkaroon ng short circuit, mabuti na lang at naibaba agad ng isang waiter ang switch. Inalisan sila ng Mommy nila ng mana bilang punishment, akala nila ay panakot lang nito iyon sa kanila pero seryoso ang ina. Good thing they have a wealthy Dad, binigyan sila nito ni Alia ng pera kaya na-afford niyang magrenta ng sariling apartment, dahil din doon ay mas lumala ang inis ng Mommy nila sa Dad nila.
"Okay, ganito na lang, kapag nakipagbalikan ka sa nobyo mong 'yon, sasagutin ko si Mister Choi."
"Okay lang, Mom, kung sa kaniya kayo liligaya, then go."
"Ellice! Are you really my daughter? Paano mo magagawang ipamigay ako nang ganoon na lang?"
Pinaikot niya ang mga mata. Are you really our mother, paano mo nagawang tanggalan kami ni Alia ng mana? Sayang din 'yun.
"Mommy, bago ka magdrama diyan, lilinawin ko lang na wala na akong balak makipagbalikan kay Kian. Pangalawa, hindi kita ipinamimigay. Ikaw ang nag-open ng topic tungkol kay Mister Choi at pangatlo, Dad called last night, nasa bansa na siya, gusto mo ba siyang makita?"
"No," matabang nitong sabi sabay patay ng linya. Hindi makapaniwala na tiningnan niya ang cellphone. Mukhang alam na niya kung kanino nagmana si Alia ng pagiging lukaret nito. Maya-maya ay muling tumunog ang phone, it was her Mom again.
"Pumunta ka pala dito sa café mamaya, may ibibigay ako sa'yong trabaho."
"What is it?"
"Just go here, baby. I'll see you."
BAGO maglunch ay tumungo siya sa Mom's Café gaya ng bilin ng Mommy niya. Agad niya itong namataan sa counter kaharap ang laptop nito.
"Where's Abby?" usisa niya dito nang makalapit.
"Nasa kabilang branch, kulang kami ng tauhan ngayon dahil nasa maternal leave ang isang crew," sagot ng Mommy niya, nanatiling nakatutok sa monitor ng computer ang mga mata nito. Pasimple niyang sinilip ang monitor at nakita na naka-open iyon sa Facebook site.
"Dad has a Facebook account. Single ang nakalagay sa relationship status niya so that means...break na sila ni Carlie." Ang tinutukoy niya ay ang latest girlfriend ng Dad niya na isang surgeon sa Korea.
"Kahit naman noong nagsasama pa kami niyang ama mong 'yan, eh single na ang nakalagay sa status niya."
"How did you know? Hindi pa uso ang Facebook noong panahon ninyo."
"Ellice, sweetheart, do me a favor, stop mentioning your Dad kapag kaharap mo ako, okay?" her Mom said sweetly but she can tell that she's pissed, lumalaki kasi ang butas ng ilong nito. For the past ten years since their parents separated, walang naging steady na ka-relasyon ang Daddy niya, hula niya ay ang Mommy pa rin nila ang mahal nito and her Mom feels the same way but they're too proud to admit that to themselves. "Okay, about the job that I'm talking about...puntahan mo itong address na ito, may gustong kunin ang serbisyo mo para pintahan ang...ang...actually, hindi ko rin alam kung ano ang papapintahan nila sa'yo."
Kinuha niya ang maliit na notepad na hawak ng ina, nakasulat doon ang kumpletong address ng lugar, sa ilalim ng address ay nakasulat ang mga salitang "Death Track, look for Mister Cuesta".
"Death Track? Ano 'to, punerarya?"
"Ha-ha, funny, baby," her Mom said sarcastically. "Naging customer ko si Mister Cuesta dito kahapon, nagustuhan niya ang mural painting mo sa labas ng shop, ipinagmalaki ko siyempre na anak ko ang may gawa no'n. Nagkataon na naghahanap sila ng painter para sa Death Track na iyan—whatever that place is—and there, he left that note."
"Okay...thank you, Mom," she said, went inside the counter and kissed her mother on the cheek. Noon ay numero uno itong kontra sa pagiging painter niya, wala raw siyang mapapala doon, instead ay mag-focus na lang siya sa pagpapalakad ng cafeteria but business isn't really her thing nor Alia's. Sa huli ay wala itong nagawa kundi suportahan na lamang sila ni Alia sa karerang pinili nila. Besides, naroon naman si Abby na katuwang nito sa pagpapalakad ng dalawa nitong café.
UMANGAT ang isa niyang kilay nang bumaba ng pick-up truck matapos niya iyong iparada sa tapat ng mataas na gate na may nakaukit na "JADL" sa gitna. The gate was made of wood and steel, behind that she can see the terracotta roof of a Mediterranean style house.
"This is the Death Track?" tanong niya sa sarili habang palapit sa gate. Hindi pa man siya nakakapag-buzzer ay may sumilip nang guard mula sa kuwadradong butas sa gate. She cleared her throat and smiled at him. "Hi, narito ba si Mister Cuesta? Ako 'yong mural painter na pinapupunta niya dito."
Tumango-tango ang guard saka malawak na binuksan ang gate at pinapasok siya. "Pakihintay na lang siya sa loob, Ma'am. Tatawagan ko na lang siya para ipaalam na narito na kayo." Iminuwestra nito ang kinaroroonan ng bahay.
Wow. The place was breath-takingly beautiful. She's not a landscaped expert nor an exterior designer pero alam niya na hindi basta-basta ang lugar na pinasok niya. Even the trees, the flower-bearing shrubs around her and the peebles under her feet looked expensive. There's also an artificial falls on one corner connected to a large rectangular pool in the middle of the garden. Kung sino man si Mister Cuesta ay natitiyak niyang napakayaman nito.
Iniwan siya ng guard sa sala ng bahay, kung gaano kaganda ang labas niyon ay doble sa loob. Malaking bahagi ng bahay ay gawa sa salamin kaya kitang-kita niya ang hardin at ang kalangitan, ang sahig nito ay gawa sa puting tiles which surely cost a lot and there's a grand staircase in the middle. Hindi siya magtataka kung may elevator din sa bahay na iyon. Habang abala siya sa pagmamasid sa paligid ay nakarinig siya ng mga paparating na ingay, wari'y nagtatalo ang mga ito.
"I want you to kick those people out of my track. Sabihin mo na hindi ako nagpapainterview o nagpapakuha ng pictures," wika ng ma-awtoridad na boses ng lalaki, nagmumula iyon sa pinto na nasa isang sulok na sa tingin niya ay patungo sa likurang bahagi ng bahay.
"Yes, sir," wika ng pangalawang boses.
"Nasaan na ang pintor na pinapahanap ko sa'yo?"
"The guard called a while ago, narito na raw ang painter."
Sa puntong iyon ay bumukas ang pinto at iniluwa ang dalawang lalaki, isang matangkad na nakasuot ng white and red racing suit at isang chubby na naka-formal outfit. Sa matangkad na lalaki kaagad natuon ang mga mata niya, he, too, saw her immediately and they both froze on their spots.
Oh no, not him again! Sigaw ng isipan niya nang unti-unting gumuhit ang ngiti sa mga labi ni Jacove. Bigla ay umaliwalas ang mukha nito habang siya naman ay hindi mawari kung maiihi o mamimilipit sa kinatatayuan. Hayun na naman kasi ang pamimilipit ng bituka niya na si Jacove lang ang may kakayahang magpadama sa kaniya.
"We meet again, kitten," said Jacove while walking towards her. She flinched as he pronounced the word "kitten". "Paano mo nalamang narito ako?"
"Excuse me? Sinasabi mo ba na sinusundan kita?" nakataas ang kilay na tanong niya. Napaka-hambog talaga ng damuhong ito.
"Am I wrong?"
"H-Hinahanap ko si Mister Cuesta, ang may-ari ng lugar na ito," aniyang itinaas ang baba. Nakita niyang bahagyang pumiksi ang isang kilay ni Jacove, huminto na ito sa paglapit sa kaniya ngunit gaya ng dati ay nanatiling nakatuon sa mukha niya ang mga mata nito.
"Ako si Mister Cuesta, you can call me Jigz," wika ng kasamang lalaki ni Jacove, kapansin-pansin na hindi ito mapakali sa kinatatayuan. "A-At...hindi ako ang may-ari ng lugar na ito, assistant lang ako ni Sir Jacove."
Biglang nanikip ang lalamunan niya sa narinig, bigla ring pinagpawisan nang malagkit ang mga palad niya. "M-Meaning?"
"Meaning, Mister Cuesta here is under me and this place is my property," Jacove explained calmly but she can tell by the glint on his eyes that he's enjoying to see the shock on her face. "So, you must be the mural painter that I've been waiting." Another malicious smile appeared on his wet lips. Ano na naman kayang kalokohan ang iniisip ng hudyong ito? Nang tumango siya ay mas lumawak ang ngiti ni Jacove, muli itong naglakad palapit sa kaniya at walang paalam na kinuha ang isa niyang kamay. "Okay, you're hired. I'll show you your new workplace."
Hindi na niya nagawang tumugon pa dahil ang atensiyon niya ay nakatuon sa kamay nitong nakahawak sa kaniya. Parang gusto niyang dukutin ang sariling puso at itapon dahil kanina pa nag-aalburuto iyon, what's happening to her heartbeat? Si Jacove de Luna lang naman ang kahawak-kamay niya.