Aayusin ko na sana ang mga pinggan pero agad na lumapit si Franz. 
"Ako na maupo ka muna baka napagod ka sa pagtulong kay Ate"sabi ni Franz. 
"It's alright"sabi ko habang tuloy ang pag-aayos ng lamesa. 
"Bisita kita kaya ayos na ang naitulong mo kay Ate. Dapat nga hindi ka na tumulong kay Ate kanina pero nakita kong mukhang masaya ka sa pagtulong kaya hindi na kita inabala"sabi niya. 
Hinila niya ang isang upuan. 
"Just sit here"sabi ni Franz. 
Umupo ako at pinanood siya sa ginagawa niya.
"Dapat ba parati kang sumasama kay Simon?"tanong ni Franz. 
"Oo, hindi kasi siya papayagan kung siya lang ang aalis"sabi ko. 
"You must be close with his family"sabi niya. 
"My father and his father are bestfriend"sabi ko. 
Lumapit si Ate Olivia at dala niya na ang mga ulam na niluto namin kanina. 
"Tawagan mo na sila para kumain. I will eat later may tatapusin lang ako na plates. Isabay mo na si Adam"sabi ni Ate Olivia. 
"Thank you Valerie aakyat mo na ako may gagawin lang ako. Enjoy your meal"sabi ni Ate Valerie. 
Lumapit na sila Simon at tumabi siya sa tabi ko. 
May dumating din na isang lalaki mukhang ito ang kapatid nila Franz. 
"Kain na Adam"sabi ni Franz. 
Umupo sa tapat ko si Franz at tumabi naman sa kanya ang kapatid niya. 
Kumuha na sila ng pagkain hindi ako sanay ng may kasabay sa pagkain kaya hinintay ko silang matapos sa pagkuha ng pagkain. 
Nagulat naman ako ng nilagyan ni Franz ng kanin ang pinggan ko. 
"Hayaan mo lang siyang Bro"sabi ni Simon. 
"Thank you Franz ako na lang maglalagay"sabi ko. 
Pero nagpatuloy lang si Franz sa paglalagay ng pagkain sa plato ko. 
"Baka kasi nahihiya lang si Valerie sa amin"sabi ni Theo. 
"She's just not used to eat with someone. Let her she's always been like that"sabi ni Simon kaya mas lalo akong nahiya sa kanila. 
Iniba ni Theo ang topic nila maybe it's awkward for them to talk about someone's life. 
Binalatan ko na ang hipon pero napansin kong tahimik si Franz sa tapat ko. Nakikisali na din si Adam sa usapan nilang panglalaki. Nagulat ako ng nilgyan ni Franz ng tatlong pirasong hipon na nabalatan niya na. 
Napatingin ako sa kanya wala naman nakapansin sa kanila dahil busy sila sa pag-uusap. 
Natapos na silang kumain at naiwan kami ni Franz ang tagal ko kasing kumain kaya bumalik ulit sila sa paglalaro dahil biglang nag-aya si Adam. 
"Wag kang magmadaling kumain"sabi ni Franz. 
"Sorry, mabagal talaga akong kumain. Ako na lang ang mag-aayos"sabi ko. 
"No, just eat nandito pa naman ako hihintayin na kitang matapos"sabi ni Franz. 
"Sanay naman akong walang kasabay kumain so no need to wait for me"sabi ko sa kanya. 
"Just eat and don't think about other things"sabi ni Franz. 
Hinintay niya talaga akong matapos at tinulungan ko na lang siya sa pagliligpit. Nagpumilit din akong tulungan siyang maghugas ng pinggan. Mabuti na lang marunong din ako sa gawaing bahay. 
"Dapat nagpahinga ka na lang"sabi ni Franz. Nilagyan ko na ng sabon ang mga pinggan siya naman ang magbabanlaw. Halos magtabi din kami dahil hinihintay niya akong matapos sa paglalagay ng sabon. 
"Hindi ko din naman maiintindihan ang nilalaro nila. Wala din akong magagawa doon"sabi ko. 
"Mahina ka ba talaga kumain?. Napansin ko kasi na kaunti lang ang kinain mo or you don't want the food"tanong niya. 
"I like it madali lang talaga akong mabusog dahil matagal akong kumain"sabi ko sa kanya. 
"Hindi mo ba nakakasabay kumain ang pamilya mo dahil mabagal kang kumain?"tanong niya. 
Hindi ko alam kung sasabihin ko ba sa kanya ang tungkol sa pamilya ko lalo na hindi alam ni Simon na hindi ako totoong ampon at totoong anak ako ni Daddy. No one knows about my identity except Torres. Malaking kahihiyan iyon sa panilya nila. 
"Wala akong nakakasabay kumain sa bahay. May mga sarili ng buhay ang mga kapatid ko. Actually I am adopted my mother left me with Torres"sabi ko na lamang. Nahihiya din akong aminin ang totoo baka hindi niya na ako kausapin kapag nalaman niya na anak ako ng isang kabit. Masisira din ang plano ni Daddy sa Clemente kapag may ibang tao na nakaalam. 
"I am sorry for asking too much"sabi niya. 
"It's okay sanay na naman ako and everyone knows about my identity"sabi ko sa kanya. 
"Gusto mo bang samahan kita na kumain every lunch?"sabi ni Franz. 
"Hindi na nakakasabay ko naman si Simon and light food lang ang kinakain ko dahil ayaw ni Simon na matagal akong kumakain"sabi ko. 
"How light meal it is?"tanong niya. 
"Sandwich or sometimes vegetable salad. Simon is a health concious siya parati ang bumibili ng pagkain namin sa lunch"sabi ko sa kanya. 
Natapos na kaming maghugas. 
"Ang tagal niyong maghugas. Let's go to the court?"tanong ni Theo. 
Binigyan ako ng towel ni Franz pamunas sa kamay ko. Nakita kong nakatingin si Simon sa amin ni Franz kaya agad kong kinuha ang gamit ko para sumama sa kanila. 
"Wait kukunin ko lang rubber shoes ko"sabi ni Franz. Tumabi ako kay Simon. Wala naman siyang sinabi sa akin na kahit ano. 
Habang naghihintay kami kay Franz biglang may tumawag kay Theo. 
"You're here?. Nasan ang pasalubong ko I thought your flight is next week"sabi ni Theo 
"Yeah, I am here with Franz. I am sure you are also exciting to meet our new friends and classmate"sabi ni Theo. 
"Oh sure, maglalaro ka ngayon. Then see you in the court make sure you bring our pasalubong"sabi ni Theo. 
Dumating naman si Franz at napalunok ako ng maamoy ko ang pabango ni Franz. Ang bango ng pabango niya. 
"Who's that?"tanong ni Franz. 
"Bianca is hereeee"excited na sabi ni Theo. 
"I thought next week pa ang balik niya?"sabi ni Franz. 
"Let's go excited na ako sa chocolate ko"sabi ni Carl. Kaming dalawa lang ni Simon ang hindi makarelate sa usapan nila. 
Who is Bianca?. Why are they excited about her?.