Chapter One
Love strikes everyone's heart...
And if it does, you have nothing to do but wreck with it...
Kapag bumalik si past at nandiyan din naman si present...
Sinong pipiliin mo?
Si non-existence ba?
INILAGAY ko ang bag ko sa ibabaw ng mesa. Napakunot ang noo ko nang makitang may mga bagong dokumento na namang nakapatong dito.
"Aila, pinapatawag ka ni Boss. Ihatid mo raw 'yong bagong article na pinapagawa niya sayo," biglang sabi ni Rita nang akmang uupo na ako sa upuan ko.
Nagpakawala naman ako nang malalim na buntong-hininga at binuksan ang drawer. Kinuha ko doon ang mga dokumento na sinabi nito.
Inipit ko muna ang buhok ko bago tuluyang lumabas ng department namin at naglakad patungo sa opisina ni Boss.
Naghintay akong bumukas ang elevator at hindi rin naman nagtagal 'yon. Papasok na sana ako nang biglang may sumingit sa akin papasok sa loob. I rolled my eyes when I saw who it was.
It was Kearl Anthony Montenegro.
"Hello, Miss Ramirez," nakangiting bati niya.
Hindi ko naman siya pinansin at pumasok narin ako sa loob.
"Sungit naman! Parang hindi tayo magkakilala," anito.
Mas lalo ko siyang hindi pinansin.
Sino ba ang gustong pumansin sa lalaking sinungaling?
"Nice butt!" saad niya na mas lalong nagpapuyos ng kalooban ko.
Binalingan ko naman siya. I saw him staring at my butt. Sumipol lang siya nang mahuli ko at agad na tumingin sa ibang direksyon. Kinalma ko naman ang sarili ko.
Kalma lang, Aila. Huwag mong pansinin ang sinungaling at manyakis na 'yan. Baka makasuhan ka pa ng unjust vexation at physical harassment kapag kinalmot mo siya! Kaya kalma kalang! Kalma lang.
Pagkabukas ng elevator ay agad na naglakad ako palabas doon. I stop when I felt someone press my butt. I gasped hard.
"It's nice to see you again, Aila," bulong niya sa tenga ko at naunang naglakad palayo.
Pakiramdam ko nanindig lahat ng balahibo sa katawan ko.
Gusto kong sumigaw! Gusto kong magwala! Ngunit pinigilan ko ang sarili ko.
Buwisit! Buwisit na lalaking 'yon!
Okay! Okay, take a deep breath, Aila. Mahaba ang pasensya mo kaya huwag mong pansinin ang Kearl Anthony Montenegro na 'yon!
Binilisan ko naman agad ang paglalakad upang makapunta agad ako sa opisina ni Boss. Tamang-tama naman at mukhang good mood ito pagdating ko. Ngunit ako naman ang naging bad mood nang makitang nandoon si Kearl na kampanteng-kampanteng nakaupo sa upuan.
"Good morning po, Sir," magalang na bati ko at naglakad patungo sa kinaroroonan nila.
Hindi maiwasang tumayo ako sa gilid ni Kearl at gustong-gusto ko siyang sipain ngayon din lalo na't halatang-halata ang panunuri nito sa binti ko.
Shit! What do I expect on a car racer like him? Talagang manyak!
"Good morning, Aila. Mabuti naman at nandito ka na," bati ng Boss ko na si Sir Daniel. Bahagyang ngumiti ako.
"Ito na po pala ang article na pinapagawa niyo. Natapos ko na po 'yan." Inabot ko sa kaniya 'yong article na natapos ko. Kinuha naman niya ito at marahang tumango.
"Maiwan ko na po kayo, Sir," paalam ko.
Tumango lang siya at iyon na ang cue ko upang umalis sa lugar na 'yon. Pagkabalik ko sa working area, napakunot ang noo ko nang makitang may nakalagay na isang bouquet ng red roses sa mesa ko.
"Kanino naman kaya galing 'to?"
Kinuha ko 'yon at tinignan ang post card. Mas lalong uminit ang ulo ko nang makita kung kanino galing ang bulaklak.
Dear Aila,
Please let's talk. I want you back in my life again. I still love you.
- Jayson
Ang kapal ng mukha! After five months na hindi siya nagparamdam at hiwalay na kami dahil sa panlolokong ginawa niya sa akin, ngayon...ngayon ay magpapadala siya nang bulaklak sa akin.
Balikan mong mukha mo! Buwisit!
Inis na nagtungo naman ako sa trash can at itinapon ang bulaklak na ibinigay niya. Nagpupuyos ang kalooban na bumalik ako sa working area at pasalampak na umupo sa upuan.
"Mukhang badtrip tayo ngayon, uh," puna ni Carla na bestfriend ko. "Kanino ba galing ang bulaklak na 'yon?" tanong niya sabay turo sa bulaklak na nasa basurahang hindi kalayuan sa kanila. Nagpakawala naman ako nang malalim na buntong hininga.
"Galing kay Jayson," walang ganang sagot ko. Narinig ko naman siyang suminghap.
"Don't tell me gusto niyang makipagbalikan!" gulat na bulalas niya. "Eh, paano na si Richard, 'yong prince charming mo?" I rolled my eyes on her.
"Wala na akong balak makipagbalikan kay Jayson, Carla," iritadong sagot ko. I heard her chuckle.
"Ito naman, tinutukso lang kita ang seryoso mo talaga," natatawang sabi niya.
Tinignan ko naman siya nang masama.
"Magtrabaho na ngalang tayo!" inis na sabi ko at binalingan ang mga dokumentong nasa ibabaw ng mesa ko.
SUMAPIT ang uwian at hindi na ako magkandaugaga sa pagliligpit ng mga gamit ko. I felt exhausted at gustong-gusto ko nang umuwi. It's already seven thirty P.M. at ramdam ko na ang pagod sa katawan ko.
Sino ba namang hindi mapapagod kung isang dangkal ng dokumento ang kailangan mong basahin at gawan ng revision?
"Good evening." Napaangat naman ako ng tingin nang marinig ang boses na 'yon.
Namula ang pisngi ko nang makita ang lalaking nakatayo sa harapan ng pinto. Ngumiti siya pagkakita sa akin at siniko naman ako bigla ni Carla.
"Ayiiieee, nandiyan na si Prince Charming mo," nanunuksong saad nito at agad na lumapit kay Richard.
"Mauna na ako sa inyo," paalam niya kay Richard. Ibinaling muna niya ang tingin sa akin sabay kindat bago tuluyang umalis.
"Bakit ka pala nandito?" tanong ko nang lumapit siya sa kinaroroonan ko.
Kaming dalawa nalang ang natitira rito sa loob ng opisina. Dito rin nagtarabaho si Richard sa kompanyang pinagtratrabahuhan ko pero nasa Finance Department naman siya.
"Tinatanong pa ba 'yan? Syimpre, sinusundo ko 'yong nililigawan ko. If you don't mind..." nakangiting sabi niya.
"Hindi naman kailangang ihatid mo pa ako," nakangiting sabi ko at kinuha ko na 'yong bag ko.
Magkasabay kaming lumabas ng opisina ni Richard. Halos isang buwan narin siyang nanliligaw sa akin. Noong una hindi ako pumayag kasi kagagaling ko lang sa isang break-up kaya lang makulit, eh. At mukhang pursigido naman siya kaya hindi nagtagal ay pumayag narin ako.
"I want to drive you home. Alam ko kasing pagod ka na para mag-commute pa."
Kinilig naman ako nang husto dahil sa sinabi niya. Richard is every inch a gentleman. At kahit kailan ay wala akong mairereklamo pagdating sa kanya.
He's too sweet and romantic.
Kumbaga, he is every woman's dream.
Mabait, matalino, gwapo, mayaman, responsable at hindi babaero .
"Are you free this coming Sunday?" Natigilan naman ako sa tanong niya.
"Ahmm, oo naman. Bakit?" I asked.
"Aayain sana kitang magsimba at kumain ng dinner pagsapit ng gabi. You know, go on a date."
Pakiramdam ko lumundag ang puso ko galing sa dibdib ko. Gosh! I think I'm going to hyperventilate. This isn't the first time we go out on a date. Pero nakaka-excite pa rin pala.
"Oo naman!" excited na tugon ko.
Namula ang pisngi ko nang tumawa siya dahil sa naging reaksyon ko. Ipinulupot niya ang kanyang kamay sa bewang ko.
"Good! See you on Sunday then," saad niya at iginiya ako palabas ng building.
"Aila!"
Shit! Pakiramdam ko may kung anong bumundol sa dibdib ko nang marinig ang boses na 'yon. Nanlaki ang mga mata ko nang makita si Jayson na naghihintay sa labas na may hawak-hawak na bulaklak at lumapit sa amin.
"Jayson, anong ginagawa mo rito?" gulat na bulalas ko.
Tinignan naman niya si Richard mula ulo hanggang paa at umigting ang panga nito.
"Can we talk?" mahinahong tanong niya nang bumaling ang tingin niya sa akin. Naningkit naman ang mga mata ko.
"Wala na tayong dapat pag-usapan, Jayson," sagot ko at hinila ko na mismo si Richard palayo sa kanya.
"Where's your car, Richard?" tanong ko habang hila-hila ko siya.
"Aila, teka lang!"
Natigilan naman ako nang biglang hinablot ni Jayson ang braso ko.
"Mag-usap naman tayo," pakiusap niya.
"Wala na nga tayong dapat pang pag-usapan. Tapos na ang lahat sa atin!" inis na sabi ko.
"Hayaan mo lang ako---"
"Pare, hindi ka ba marunong umintindi? Ayaw nga niyang makipag-usap sayo," putol ni Richard sa sasabihin ni Jayson.
Nanlaki ang mga mata ko nang itinulak niya palayo si Jayson. Nagdilim naman bigla ang mukha ni Jayson.
"Huwag ka ngang makialam dito!" galit na bulalas niya at itinulak din palayo si Richard.
"Aba't sumusobra ka na!" galit na ring sabi ni Richard.
Kaagad na pinigilan ko naman si Richard sa akmang pagsuntok nito kay Jayson. Mukhang mag-eeskandalo pa silang dalawa sa harap ng building ng kompanya.
"Ano?! Lalaban ka sa 'kin?!" paghahamon ni Jayson kay Richard.
Mariing napapikit naman ako.
"Itigil niyo nga i---ay kalabaw!" biglang tili ko nang marinig ang malakas na busina ng sasakyan.
Nakakunot ang noong napatingin naman ako sa likuran namin at inaaninag ang driver na nagmamay-ari ng sports car. Unti-unting bumaba ang windshield ng sasakyan at mas lalong nagdikit ang kilay ko nang makita kung sino 'yon.
No other than, the great, Kearl Anthony Montenegro.