Maagang nagising si Lance pero Wala na sa tabi nya si Lisette.Naalimpungatan pa sya dahil makailang beses nyang tinawag ang pangalan nito.Nang mahimasmasan na sya ay dun lang nya naisip na May pupuntahan nga pala ito ngayong araw.Nang maalala nya na maghapon nyang di makakasama si Lisette ay nakaramdam sya ng lungkot.
Kalahating araw palang ang nakakalipas,gusto na nyang mapakinggan ang boses ng dalaga.Nasanay sya sa ingay nito tuwing umaga hanggang maghapon.
Hindi naman nya ito magawang tawagan dahil Wala syang contact number nito.Nag hintay sya,hanggang sa dumating si Lisette.Malapit lang sya sa pintuan para marinig ang pag dating nito.
Tumunog ang alarm clock ng cellphone ni Lance.Hudyat na alas sinco na ng hapon.
“Ang tagal naman nya.”
(Toktok)
“Lance!?”
“Lisette!” agad nyang binuksan ang pintuan.
“Hayst nakaka pagod sa labas,kamusta ka-“ Nagulat si Lisette sa biglang pag yakap sa kanya ni Lance.Mahigpit na yakap at ginantihan nya din ito.
“Awww…na miss nya ako..”
“Ang tagal mo…nagugutom na ako..” sabi ni Lance habang nakayakap kay Lisette.
“Alam ko kaya nga,maaga akong umuwi eh,gusto kong ipag luto ka.”
Nag diresto agad si Lisette sa kusina at nag umpisang mag luto.
“Chicken nuggets lang muna ang ulam natin ngayon ah…mag go-grocery nalang ako bukas ng umaga.”
“Sa-sama ako..bukas.”
“Babe…Hindi pwede maraming tao sa super market.”
“Please…”
“Ay ang kulit…Sige isasama kita pero,aminin mo muna na namiss mo nga ako..hmmm.”
“Oo na…namiss kita,nakakamiss din pala ang kakulitan mo.”
Biglang na mula ang pisngi ni Lisette at aaminin nyang kinilig sya sa sinabi ni Lance.
“Sabi ko naman sayo eh..pero don’t fall in love with me ah,bawal yun.”
“Tsk…sira.”
“Nga pala Lance,may nakita akong list sa table mo.Schedule ng check up mo yon.Dapat kahapon may check UP ka? bakit di ka pumunta?”
“Ayaw ko…Wala namang nangyayari.Isang taon na akong nag papa-check up.Wala parin namang improvement.”
“Lance,hindi pwede yan.Tatawagan ko ang doctor mo para sya na mismo ang pumunta dito,sinabi nga pala sakin yun ni Ate Janice na May pupunta ditong doctor para I check ka.”
“Kina-cancel ko na ang mga appointments ko-“
“Lance! Please,” tumaas na ang boses ni Lisette. “Hindi mo alam yong Ibang may naramdaman dyan,pilit silang naniniwala na gagaling sila eh,Ikaw naman sumusuko na agad.”
“Eh Baka may inspirasyon sila para lumaban sa buhay,ako wala.”
“Ako..gawin mo akong inspirasyon,diba interesado ka sa itsura ko…o isipin mo ma kikita mo na ang pinaka magandang mukha sa balat ng lupa kung maniniwala ka na possible na makakita ka ulit.”
“Ok..ok…Sige na gusto ko talagang makita ka.”
“Oh..kaya lakasan mo lang ang faith mo,makakakita ka.”
Lumakas nalang bigla ang loob ni Lance at mas nagkaroon pa ng pagasang makakakita nga sya.Kahit sinabi na noon ng doctor na 50/50 ang chance na bumalik ang kanyang paningin.Dipende nalang kung magsasagawa ng operasyon at asahan ng daang libong piso ang magagastos rito.
“Kamusta pala yong raket mo? parang di kana ulit umalis…One time raket lang ba yon?” tanong ni Lance habang kumakain ng umagahan.
“Ah…yun ba? O-oo One time lang kinailangan lang nung kaibigan ko ng kasama nung araw na yon.”
“Saan ba yun? anong raket?”
“Bakit naging interesado ka bigla sa mga where abouts ko?”
“Nag tatanong lang…ok lang naman kung di mo sagutin.”
“Ok…ayaw kong sagutin.”
Tumango-tango lang si Lance at nagpa tuloy na ulit ito sa pagkain.
Mayamaya pa ay nag ring ang cellphone ni Lisette.
“Hello?…Celvin?!” napatayo ito sa inuupuan nya tsaka lumayo sa hapag kainan.
“Kamusta kana?” pagpapatuloy nito. “Akala ko hindi ka pa uuwi eh.Kita tayo?…sige bukas message mo nalang ako kung saan ok..bye!”
Bumalik na sya ng matapos silang mag usap.
“Sino yon?”
“Ah..wala old friend ko,nag trabaho sya sa ibang bansa tapos ngayon ay umuwi na sya,hindi ko nga alam paano pa nya ako na contact eh.Magkikita kami bukas-“
“Lalaki ba yon ?”
“Oo…”
“Bakit ka nakikipag meet ng basta-basta?”
“Eh!? old friend naman yun.Close kami noon nung highschool kami-“
“Akala ko ba girlfriend kita?…dapat hindi ka nakikipag kita sa lalaki kung May boyfriend ka…alam mo ba yon?”
“Ay:…Teka lang,nag seselos kaba? tsaka paki ulit nga ng sinabi mo? boyfriend?! it means…mutuals na tayo?”
“You heard it right…boyfriend mo ako at girlfriend kita kaya I cancel mo na Yang meet up mo sa Celvin na yan.”
“Hmm…Sige pinapakilig mo naman ako masyado.Pero Lance paalala lang ah.Don’t fallinlove with me.”
“Bakit? I mean I am sure na i will not fall in love ,pero bakit hindi pwede?”
“Kasi…aalis din ako,at walang kasiguradohan na magkikita pa ulit tayo.You can like me,but don’t fall harder,Baka mahirapan ka.”
“Lisette alam mo…kakaiba ka,ang lakas ng kompyansa mo sa sarili mo na ma iinlove ako sayo ng sobra.”
“Heheheh…ganito talaga ako eh.Nagmamaganda lang kasi di mo naman ako nakikita.”
“Tatapatin na kita ah,sinasakyan ko Lang ang kalokohan mo.Pero kapag dumating na si Janice I’ll make sure na Hindi kana makaka gawa pa ng kalokohan katulad nito.”
“Hindi ito kalokohan…totoo lahat to…I really like you Lance,but I don’t want to fall inlove with you the same as I don’t want you to fall inlove with me.”
“Pwede mo bang sabihin sakin kong bakit?”
“Hindi pwede…Its too complicated.Basta hayaan mo nalang ako please.Alam ko na itong ginagawa ko ay pag te-take advantage sa sitwasyon mo and soon alam ko din na may kapalit lahat ng ito.”
“You Are So dramatic,What is happening?”
“Unang pagkikita palang nating,naitatak ko na sa isip mo na I can’t be serious na isa akong Joke sayo,I talk nonsense,But Its just my way of telling you na I can be your light in your darkness sight Lance.”
Natahimik si Lance.Kinakapa nya sa lamesa kung naroon ba ang kamay ni Lisette.
“Give me your hand.” saad nya ng di mahagilap ang kamay nito.
Ibinigay ni Lisette ang kamay kay Lance.Hinaplos iyon agad ng binata.
“Thank you…i appreciate it Lisette. I promise I Will not fall inlove with you as what you want me to do.”