ANOTHER weeks past, Whena's life become normal again. Doing some house chores if it's free time, work, eat, and sleep. If the day is beautiful, Mr. Zero will invite her everywhere and tour her around
For her, this is her daily lives. Nakasanayan at naadapt na nya ang lagi nyang pamumuhay. Minsan, hindi nya mapigilang isipin ang kanyang mga magulang but thanks to a certain person, she's always energetic
Hindi nya din naman nakakalimutan tawagan ang kanyang mga magulang sa probinsya. Hinabilin nya din sa mga ito na alagaan mabuti ang kapaligiran dahil doon sya lumaki at nagkamuwang
But, one day, it's a normal day for Whena, pagpasok sa trabaho at uuwi ng gabi. Dahil sa busy, nakauwi na sya ng 1:02 AM. Hindi nya mapigilang magalala kung wala na transportasyon, ngunit hindi pala iyon ang kanyang inaakala
Now she finally notice what's the difference in the province and in this city. Kahit anong oras may nabyahe padin, siguro dahil sa mga gabi nading mga empleyadong nauwi. Normal nadin ata ito sa kanila na kinaluwag ng dibdib nya
She didn't like walking in this hour. Even she's not in the province, mas pipiliin nya padin ang hindi magisa sa ganitong oras. Dala-dala nya padin ang mga sabi-sabing nakalakihan nya sa probinsya
And Whena sigh in relief when a cab stop at her front. Naituro na sa kanya ni Mr. Zero ang pagsakay sa cab at halos lahat ng makikita sa kapaligiran
Madali naman nya ito napick up at nakabisado, kaya naging maayos din ang takbo ng palagi nyang pamumuhay
She tell the cab driver her adress but when he heard the adress, shock is visible in his face. He suddenly question her na mas kinagulat nya kesa sa nakita nyang reaksyon
"D-doon..ba talaga?"
"Bakit po?" Hindi nya mapigilang tanong sa manong pero mukhang wala itong balak sumagot at nagpatuloy nalang sa pagdadrive ng cab
Hindi naman sya mapilit na tao pero curious syang tao. Sa mga maliliit na mga bagay na ganito ay mas lumalaki ang gusto nyang malaman sa mga ito. Kahit labag sa loob nya ang magpilit, tinuon nalang ni Whena ang atensyon sa cellphone
A lot message pop on her phone. They are all her co-workers. Naitambak kasi ang lahat ng gawain sa kanya at hindi nila mapigilang magalala sa kanya na uuwi ng gantong oras
Kaya bago pa pumuno ulit ang kanyang messages, inisa-isa nyang nireplayan ang mga ito
She quickly adapt in her works. She have a brain and social skill kaya mas lalong napadali ang trabaho nya dito. Mababait at madali pakisamahan ang mga ito kaya magaan din ang mga loob nya dito
Justin Ocampo
'Did you go home safely?'
Isa si Justin sa mga naging malapit nyang katrabaho. She knows that he want something from her but she still hang out at him. When she's with him, she's always having a bad feeling or a creep, maybe hindi sya sanay sa lalaki
Iwas nadin sa iba't ibang klaseng rumors na makakasira ng pagkakaibigan nila sa trabaho. Upang pantay-pantay ang pakisama nya sa mga ito. It's her first job so she doesn't want to make a problem
Whena always experience something like this kaya mas pinipili nalang nya na desisyon ay ang manahimik at manatiling walang alam sa mga ito. That's the only way she can do, and fastest way to solve this things
Whena Oas
'Yes. Salamat sa pag-aalala.'
Saktong pagpindot nya ng send ay ang paghinto ng cab. Tinitigan nya muna ang paligid, if the adress is correct in case, bago bumaba. Binigay nya ang bayad sa driver, at dali-dali itong umalis ng hindi sya tinitignan
Mas lalo nagutom ang kuryosidad nya ngunit mas inuna nya munang umuwi dahil nadin sa pagod. Even she's staying here almost half of a month, she's can't still but scared at the atmosphere
Ang building ay maliwanag kung sa umaga at syempre kabalikataran ito sa gabi. But now it's more weird. Yes, it's weird kapag gabi but hindi nya pa naeexperience umuwi ng ganitong oras. Ang madaling araw
Her body shivered from the wind. Muntik na nga syang mapasigaw, ngunit mabuti at agad nyang natakpan ang kanyang bibig. Again she stared at the big building infront of her
It's four story building. Mas lalong nagpapadagdag sa kadiliman nito ang itim at puting kulay ng building. Mas lalo hindi makita dahil sa dilim ng kapaligiran. May malaking garahe, may bodiga, at sa kada floor ay may ibang apartment na wala pang nakatira
And every apartment, it's only lights that she saw every time na uuwi sya galing sa trabaho. Wala syang ibang nakakasalubong tuwing umaga maliban kay Mr. Zero. Meron naman ngunit tatlo o apat nga lang at lahat ng ito ay may lack ng social skills
Kung susubukan nyang lumapit, agad itong magsisitakbuhan o mawawala ng parang bola. If she's asking her neighbor, who's always visiting, he just answered, 'Mahiyain lang sila.' then smile. Gusto nya pa itong tanungin ngunit hindi nga syang mapilit na tao, makuryosidad lang
Parang silang dalawa lang ni Mr. Zero ang gala sa buong building. Bad influence nga ang lalaking iyon sa kanya. But he always excuses that he only touring her with a smile
It's his duty daw, well hindi naman ito nagkakamali dahil iyon nga ang sinabi sa kanya ng mayari ng building sa una nyang pagpunta dito
In her staying outside, Whena can feel that her body is trembling from the cold wind. Bago pa sya magkasakit, pumasok na sya sa building
She looks like a child, na magaantay ng nakakarinding rat-rat mula sa magulang dahil sa paguwi ng ganitong oras
Maliwanag pagpasok. Sa labas ng building makikita ang ibang room na walang ilaw, dahil walang nakatira o tulog na ang mga ito. Pero mas madami ang walang nakatira sa mga ito dahil nadin sa luma ng building ngunit kita naman ang kaayusan ng kapaligiran nito
And that's the reason why she choose this place. Low price but atleast a nice and comfortable home that she will staying at
Hindi nadin nya muli nakita pa ang matandang mayari ng building. Hindi naman sa may kailangan sya o kung ano man, just looking at the surrounding of building, everyone will saw that this is a abandoned building if ever, kung hindi lang talaga sila nalabas ni Mr. Zero
Pinindot nya ang elevator. Tinuro nadin sa kanya ito ng lalaking kapitbahay nya. Pagdating nya sa kanyang floor, agad syang lumabas nito at lumiko ng corridor
Sa floor na ito, napansin nya na halos silang dalawa lang ata ni Mr. Zero ang naninirahan. Nasabi din kasi sa kanya ng lalaki na ang mga floor na walang ilaw ay ito ang mga walang nakatira kahit isa. Kung may ilaw naman, nasa harap lang ito ng apartment ang liwanag
Kaya pagpatak ng gabi, all of the lights in their door will light automatic. Kaya makikita sa building ang mga bilang na ilaw kahit sa gantong kalaki nito. If the sun is already rising, mawawala na ang mga ilaw na nakaon
Kaya malaki ang pagtataka nya na sa haba ng corridor, ang magkatabing apartment lang nya at ni Mr. Zero ang may ilaw
Looks like she and him is the only staying at this floor. But she still didn't expect na ganto kaliit ang population na nasa building na ito
When she stop at the front of her apartment, something hit Whena. She suddenly feeling something na naramdaman na nya noon at hindi nya ito makakalimutan. A deja 'vu
Agad syang napalingon sa paligid. Sa akalain na si Mr. Zero iyon, dahil sya ang nagpataba sa kanya ng ganung pakiramdam, ngunit nagkamali ang babae
Sa dulo ng corridor ng floor nito, may anino doon. Hindi mawawri ni Whena kung sino ito. At ang alam nya, nag dulo ng floor na ito ay...pader. At wala na iba. Itong floor lamang ang kanyang naexplore.
Pinakilala lamang ni Mr. Zero ang mga lugar dito at hindi na sya nilibot sa mga iyon, o kung ano ang meron sa bawat floor. Ang alam nya, simpleng floor lang gaya ng tinitirhan nila ni Mr. Zero
Anyways, ang anino na tinitigan nyang mabuti ay tila nakatitig din sa kanya na mas nagpakilabot sa buong katawan nya. Gaya nga ng alam nya, sila lang ni Mr. Zero ang nakatira sa floor na ito at pader na ang nasa dulo
Madilim doon dahil nga walang nakatira, dito lang banda malapit sa elevator dahil dito sya nakatira at katabi nya si Mr. Zero. Ang pwesto ni Mr. Zero ay left side, habang sya ay nasa right side na kung saan malapit sa elevator
Sa unahan lang ang may ilaw at ang dulo ay madilim na. In first work or night she have in here, hindi sya natakot dahil lagi-lagi o gabi-gabi nya nakakasalubong si Mr. Zero, pero ngayong madaling araw, mas lalo syang kinabahan
Halos mawala na ang kaluluwa ni Whena ng nagring ang cellphone nya. Sinagot nya ito
["Ms. Oas! And here I thought ano na ang nangyari sayo."]
Rinig nya ang boses ni Justine at buntong hininga nito. Nawala sa isipan ng babae na replayan ito dahil sa building na naramdaman sa labas
Pero bago pa sya makasagot, binaling nya ulit ang tinggin sa dulo ng pasilyo at wala na ang anino dito. Whena unconsciously bit her lips
["Ms. Oas! Hey! Are you okay?!"]
She snap at the voice of Justine
"Yes. I'm okay Mr. Ocampo."
["Haah, I said Justine nalang right? If it's not work related, just call me my name...Whena."]
Wala sa sarili syang tumango sa hangin. "Okay, Justine. Papasok na ako at para makapagpahinga."
["Okay. I see you tomorrow, Whena."]
"See you too...Justine."