"ANAK, mag-ingat ka. Siguraduhin mong kakain ka palagi. Oras-oras." Kahit hindi halata, alam ni Whena na naluluha na ang kanyang ina. Sa boses palang nito at pagkagat ng labi, halatang nagpipigil ito ng luha o pagpiyok ng boses nito
Kahit naluluha din, sumagot sya dito. "Yes naman, ma. Pero wag na yung oras-oras, ayoko tumaba pagbisita ko sa inyo." She said jokingly to reduce the tension in the atmosphere. Alam nya kung gaano kadrama ang kanyang mga magulang sa gantong sitwasyon
But she still failed. Nanlalabong mata sya tinignan ng kanyang ina. Tinapik-tapik ng kanyang ama ang ulo nito. "Mahal, paano makakaalis si Nena kung ganyan ka." Paos ang boses nito pero sinawalang tabi lang nito. Kahit ama nya ito, masasaktan padin ito kung aalis ba naman ang nag-iisa nilang anak at unika ija pa
Whena can't control her feelings. In the end, the three of them cried in 5 seconds. Mahal na mahal nya ang mga magulang nya pero kailangan nya umalis upang mabuhay ang mga ito. Sya na ang magsasakripisyo upang mas gumaan ang buhay nila
Pumasok na sya sa bus. Pagkaupo na pagkaupo nya, kumaway-kaway sya sa mga ito, at kinawayan din sya na sanhi ng pagbuhos ng iba't ibang emosyon sa dibdib ni Whena. She's even debating if tutuloy paba sya o baba sa bus ng parang walang nnagyari, ngunit tuwing naalala nya ang sitwasyon ng kanyang mga magulang, mas lumalakas ang loob nya na tumuloy sa pag-alis
Kabadong kabado sya ngayong magbabago ng malaki ang pamumuhay nya. She's nervous but still excited
She was looking forward to what would happen in her life now
NAKATAYO si Whena sa isang malaking apartment building. Di nya inaasahan na ganto ito kalaki sa malapitan. Nang nakita nya ito sa social media plat-form akala nya, isang normal na building lang ito. She didn't expect this, ito ang nagpapatunay na magkaibang-magkaiba ang mga inaasahan nya sa buhay
Pagpasok nya, dumiretso sya sa tabing pinto. 'Landlord' ang nakasabit sa pintuan. Kumatok sya at pumasok. Isang matandang lalaking nakaupo sa table ang una nyang nakita
Napatingala ito sa pagaasikaso ng mga dukyumento ng narinig nya ang pagbukas ng pinto. "Ah. Ikaw pala si...Whena, diba?" Napaisip pa ito kung tama ang sinabi o hindi. Hindi naman ito sa ganun katanda, mga nasa 50's palang ito subalit maiisip talaga na matanda na ito sa uri ng pananalita ng lalaki
She hurriedly answered. "Opo, ako nga po 'yon." Pakiramdam nya kung di sya agad sumagot, ilang oras ang lilipas na magiistay sya dito sa masikip na kwarto, puno ng dokyumento
May hinalungkat ito sa ilalim ng mesa. "Ito..ineng. Yan ang apartment na tutuluyan mo. Pasensya na at di kita maililibot dito dahil sa dami ng aking gagawin." Paumanhin nito. Bubuka palang ang bibig nya ng bigla ulit itong nagsalita. "Pero huwag ka mag-alala, may inatasan na ako para mailibot ka dito at mas maging pamilyar ka." Ngiti nito. Sinuklian nalang nya ito ng ngiti sabay kuha ng susi
"Maraming salamat po." Ani nya dito. Kahit alam nyang nakalimutan nito ang pangalan nya, di na nya ito pinansin at agad lumabas ng kwarto
Sanay nadin naman sya mag-handle ng matatanda. In her province, that's her life is. Pagbubukit, minsan pag-aalaga ng mga matatanda upang maka-ahon sa buhay. Ginawa nya ang lahat ng paraan na kanyang naiisip para malampasan ang kanilang buhay na dinadanas
24. Ayon ang nakasulat sa susing nangangalawang na. She stop at the front of the elevator. Whena know that this is her first time riding a elevator in her entire life
Di sya nakakapasok sa mga mall dahil malayo ito sa kanilang tirahan. Laging kagubatan, mga hayop, at pagkakayod sa pang-araw araw ang nararanasan ni Whena hanggang paglaki. Kahit ganun man lang ang buhay nya, hindi na sya humiling pa ng iba
Pero ng makakuha sya ng trabaho dahil sa pagtatapos nya ng kolehiyo, napagdesisyunan nyang lumuwas at iwanan ang kanyang mga magulang upang mabuhay ang mga ito ng maluwag. Hindi sa ayaw nya sa probinsya, ang pamumuhay lang nila ang kanyang problema
Kaya nyang magsakripisyo para sa mga ito upang di sila mahirapan habang sya ay nabubuhay pa. Habang nandyan pa ang kanyang mga magulang, gusto nya mabigyan sila ng sapat na pamumuhay at habang sila ay nasa tabi nya pa
Pinindot nya ang button pero hindi ito gumana. Naisipan nyang sira ang elevator kaya lumiko sya sa hagdanan, sa fire exit
Hindi nya maipagkakaila, she has a lot of stamina. She's always working in the farm, palengke etc to help her parents. Kaya nya magpabalik-balik at umulit-ulit ng gawain ng di napapagod. Mapakain at mabigyan lang sila ng sapat na pangangailangan, even she's tired from work, then her parents will cook for her and they will happily eat at the dinning table, just from that she's already satisfied
Nang makarating na si Whena sa 2nd floor, hinanap nya amg room number nya. Mula sa kanan, kaliwa, gitna at dulo nya sinuyod ang floor apartment. Maganda ang view kahit 2nd floor palang ito. Hindi nya akalain na may mas gaganda pa sa lagi nyang nakikitang tanawin sa probinsya
Naalala na naman nya ang kinalakihang lugar at hindi mapigilang mag-alala kung ano ang ginagawa ng kanyang mga magulang. Kumakain ba ang mga ito? Maayos ba ang kanilang mga kalagayan? Hindi ba sila umiiyak ngayong umalis sya sa tabi nila? She's sickly worried about them, even her life in this city is not still starting
But first of all, she wanted to resf. Looks like her dream to rest come true. Natagpuan nya ang tutuluyan nya. Magara din ito. Gusto nya lang ng simpleng kwarto na matutuluyan, pero mukhang sobra-sobra sa inaakala nya ang lahat ng nnagyayari ngayon
Sinususi nya palang ang kanyang kwarto ng may napansin sya. She felt somone is looking at her. It's not bad intention but her heart is not ready
"Did I scare you?" The guy next door asked. Hindi agad makakilos ng maayos si Whena, hindi dahil sa gulay kundi first time nya lang din makakilala ng kaedad nya na kumausap sa kanya dito sa lugar na ito
And he's handsome. May nakikilala si Whena sa probinsya ngunit hindi ganto ang itsura. Parang nasa lalaki na ang lahat, katangkaran, kagwapuhan, and he's voice is nice and clear. He is not the typical man that she's thinking of
May iba't iba kasing klaseng lalaki sa kanilang probinsya na pilit dumidikit sa kanya kahit anong gawin nya sa mga ito. They're sticking at her, so she can tell the man's behaviour if some bad intention at her
She sigh to relieve her nervous, she answered the guy. "Y-yes. Akala ko.." di nya maituloy ang sasabihin dahil..nakalimutan nya! Hindi alam ni Whena kung ano ang akala nya sa lalaki sa lahat ng kanyang naisip. Dahil sino ba naman ang hindi mapapaisip ng malalalim kung ngayon lang sya nakakita ng gantong klaseng lalaki
She can't explain at the guy that still waiting at her answer. What excuse she will tell at this handsome guy at front of her. She's not scared at any ghost or ghost stories, insects...insekto na ganto kagwapo? At ang laki pa? No, sino ba naman ang baliw na mag-iisip ng gantong insekto sa kanyang harapa
..siguro, kinakabahan lang sya. Hindi akalain ni Whena na kinakabahan sya pagbaba nya palang sa bus ng di nya nararamdaman. Maybe she's nervous or excited na hindi nya inaakala. Siguro sa lahat ng nangyari ngayong araw o hindi naninibago lang talaga sya lahat ng nangyayari ngayon
The guy smiled. "I'm sorry, I apologise. I'm excited na may magiging kabit-bahay ako." Saad nito. Hindi rin naman maitanggi ni Whena na yun din ang nararamdaman nya. She's really a lucky woman if a handsome guy is her neighbor right
"N-no, okay lang." Ang nasagot nalang nya dahil di talaga nya kaya magopen ng conversation dahil sa mahina sya sa mga emosyon at nararamdaman. Kinakabahan din sya sa shiny aura ng lalaki. She's can imagine that all living things around him is all energetic at his lovely aura
Tumawa ang lalaki. "That's a relief. I'm Zero, you're?" Damn, a handsome guy asking her name? Hindi naman sya ganung tao na makikipag-usap sa isang gantong nilalang ngunit ito ang magiging future kapit-bahay nya
At sanay naman sya na napapaligiran sya ng lalaki at kaya nya naman makipag-halubilo sa mga lalaki dahil sa kanyang kinalakihan. Pero ang kakaiba nga lang ngayon, hindi kagaya ang ugali ng mga lalaki na nakaka-usap nya sa probinsya ang kanyang kaharap ngayon
He's her future neighbor so, hindi naman siguro masakit na magpakilala hindi ba? Maliit syang ngumiti. "Whena, Mr. Zero."