Dalawang araw pa lang si Anne na nakakauwi sa kanilang bayan sa Laur pero parang gusto na nyang magsisi sa ginawa. Sobrang init ng panahon, wala siyang mapaglibangan dahil walang cable at internet.
Inip na inip na talaga siya. Nagkataon pang sira din ang TV at radio lang ang gumagana na kung hindi nakatune in sa drama at balita eh sa mga lumang tugtugin.
Ang tangi nyang kakuwentuhan sa dalawang araw na yon eh ang katiwalang si Manang Lina.
Lalo tuloy nadagdagan ang sama ng loob niya sa dating nobyo na walang pag-aalinlangan na iniwan siya at sumama sa ibang babae. Na siya ring dahilan ng kanyang pag-aalsa balutan.
Para tuloy sasabog ang dibdib niya nang maalala na naman ang dating nobyo at ginawa nito.
Kahit busy siya sa pagmamanage ng sariling business her work could no longer comfort her. She pretended to be okay in front of her friends pero napagod na siya. And she felt confined sa sarili niyang pamamahay kaya walang alinlangan siyang umalis at bumalik sa bayan ng kanyang lolo at lola na pareho nang pumanaw.
The only consolation is unang pagtapak pa lang niya sa lugar eh gumaan agad ang pakiramdam niya. Bumalik ang masasayang alaala ng kabataan niya. Pero short lived lang pala yon dahil kahit anong gawin nya hindi na rin pala siya sanay sa laid back na lifestyle. Hinahanap na rin niya ang ingay ng siyudad at kahit ang stress na dulot ng trabaho.
Maybe I should go back. Kinuha nya ang cellphone at sinubukang tumawag pero walang service.
"Hindi naman bundok itong napuntahan ko pero bakit wala ring signal ang cellphone?" Inis na siyang kinakausap ang sarili habang nakatingala at naghahanap ng signal.
Akmang aakyat na siya sa puno ng mangga nang may nagsalita.
"Globe ka ba o smart?" Medyo nagulat siya at tumingin sa direksyon ng pinanggalingan ng boses. Lalaki ang nagsalita at galing iyon sa kabilang bakod. Mga kahoy na bakod lang naman ang pagitan ng mga magkakapitbahay kaya madaling nagkakakitaan.
Lumapit siya sa bakod at medyo sumilip at doon niya nakita sa loob ng kulungan ng baboy ang isang lalaki. Nakatalikod ito sa kanya at nagwawalis.
Kanina pa ba siya pinapanood nito habang naghahanap ng signal sa cellphone? Isip niya.
Parang napansin naman nito ang paglapit niya kaya huminto ito sa ginagawa at humarap sa kanya. Seryoso ito habang may hawak ng walis tingting at isang tabo. Nakamaong short ito at sandong kasing dumi rin ng kulungang nililinis nito.
"Kung globe ka mahihirapan ka sa signal, kailangan mo pang pumunta dun malapit sa ilog. Doon malakas na yon hindi ka na mahihirapang tumawag.”
Itinuro nito ang direksyon kung nasaan ang ilog gamit ang tingting na hawak. Tapos ay bumalik na ito sa pagwawalis.
Alam ni Anne kung saan ang ilog dahil nung bata pa siya ay dinadala siya doon ng kanyang lolo at tatay pero medyo malayo yun at kailangan pang dumaan sa bukid.
"Medyo malayo nga lang siya" pagpapatuloy nito habang tinatapos ang gawain. “Pero kung gusto mo pwede kitang samahan. Lagi naman akong pumupunta doon.” offer nito.

“Ako ba ang kinakausap mo?” medyo tinarayan niya ang boses. Napreskuhan siya dito kahit sabihin pang nag-ooffer ito ng tulong. He talks as if he knew her samantalang ngayon lang naman sila nagkita.
Sa itsura nito mukhang teenager palang. Payat ang pangangatawan pero mas matangkad sa karaniwan.
"Wala namang ibang tao dito." Sagot nito.
Humarap uli ito sa kanya and she saw those very serious eyes. For a second akala niya ay aangilan siya nito dahil sa pagtataray niya but then he smiled.
"Nagulat yata kita sorry ha. Wala rin kasing mangyayari kung aakyat ka sa puno ng mangga baka mahulog ka pa. Smart lang may signal dito pero kailangan mo pang magbiyahe para bumili ng bagong SIM. Sa Cabanatuan pa yon."
"Then I guess I have no choice." Baka pumunta na lang siya ng Cabanatuan. At least doon maraming tao at may mga establishments.
Papasok na sana siya sa loob ng bahay. Pero tinawag siya ng binata.
“Sandali lang." habol nito. Lumabas ito ng kural at may kinuha itong lata. Lalagyan iyon dati ng mantika na kasing laki ng timba. Lumapit ito sa kanya at iniabot ang lata.
“Pakilagay na lang doon,” at itinuro yung isang bakanteng bilog na bangko.
“Ha? Ano to?” Kahit medyo nandidiri dahil medyo may kalawang na ang lata eh kihuha pa rin nya. Ayaw niyang isipin nito na sobra siyang selan.
“Lalagyan yan ng kaning baboy. Tuwing umaga kinukuha ko yan kay Manang Lina. Wala naman kasi kayong alagang hayop eh sayang naman kung itatapon lang. Puwede mo diyang ilagay yung mga tira ninyong pagkain ako na lang kukuha niyan tuwing umaga para di ka maabala.”
“Okay," medyo tinakpan nya ang ilong habang pinapatong niya ito sa bangkong itinuro nito na to her dismay ay inupuan niya kanina.
"Sige papasok na ako sa bahay. Nice meeting you." Tinalikuran na siya nito at naiwan siyang kasama ng mga baboy na sarap na sarap sa pagkain.
Gusto nyang matawa sa ginawa ng lalaki. Nice meeting eh ni hindi nga nito sinabi ang pangalan at inutusan pa siya.
Tinigil na niya ang paghahanap ng signal. Kailangan na niyang maligo. At dahil de poso lang sila at malayo ang banyo sa posohan kailangan pa nyang mag-igib. Puwede rin naman siyang maligo malapit sa poso pero malaki ang tsansang masilipan sya.
Bakit ba kasi parang napag-iwanan ng panahon ang lugar at bahay nila. Tiningnan niya ang mga baboy na bagong ligo at kain. Buti pa ang baboy alagang-alaga ng amo. May mga manok din siyang nakita at gulay na nakatanim sa bakuran ng kabilang bahay.
Nang buhay pa ang lolo niya may mga alaga rin itong baboy, manok at aso. Nagtatanim din ito ng gulay sa likod bahay bukod pa sa mga palay nito sa bukid.
"Kahit presko atleast masipag siya." Bulong niya sa sarili.
Naalala niyang di man lang pala ito nagpakilala sa kanya. Kulang na nga yata siya sa ganda. Hinawakan niya ang naninigas na buhok na dalawang araw ng walang conditioner.
Bukod sa signal eh kailangan din nyang maghanap ng salon. Nagsisisi tuloy siya kung bakit hindi na lang siya nag Boracay o Puerto Galera.
Pumasok na lang siya sa bahay. Masyado nang mainit para magtagal pa sa labas.