Hindi inaasahan ni Xiara ang narinig niya. Wala siyang ideya kung may katotohanan ba ito pero bakas ang matinding lungkot sa boses ng lalaki noong sabihin niya ito. Mas lalo itong naging misteryoso sa paningin ni Xiara at gusto niyang malaman kung paano ba ito matutulungan.
"If you need someone to talk, I am always here. I really wanted to help you, I mean it. Paano ba kita matutulungan?" mahinang tanong ni Xiara.
Muli niyang sinulyapan ang lalaki at halos pigain ang puso niya nang makitang umiiyak ito. Hindi niya alam ang nangyayari pero nasasaktan siya para sa lalaki. Siguradong may matinding pinagdaraanan ito para umiyak.
"Did I say something wrong? Hey, bakit ka umiiyak?" nag-aalalang tanong niya.
"Leave," matigas na sabi ng lalaki at bahagya pang tumingala para pigilan ang tumutulong luha.
Mas lalong naguluhan si Xiara sa ipinapakita nito. Gusto niya lang namang tumulong pero pinapaalis siya ng lalaki.
"Iyan ka na naman. Why won't you listen to me? Kahit ngayon lang, please. You really need someone that will comfort you. C'mon, talk to me, and I will listen to your story," nangungumbinseng sabi ni Xiara.
Mabilis na tumalikod ang lalaki nang hindi na niya mapigilan ang luha. Sobra siyang nasasaktan para ayaw niyang husgahan siya ng mga tao. Mas gugustuhin niya pang sarilihin mag-isa ang sakit kaysa naman magmukha siyang tanga sa harap ng iba.
"Bakit ba ayaw mo akong kausapin? I don't understand you. Bakit ka ba ganito? Mas lalo ka lang masasaktan kapag sinarili mo ang lahat," dagdag pa ni Xiara.
Hindi na kayang tiisin ni Xiara ang pambabalewala nito sa kanya. Gusto niyang malaman kung anong pinagdaraanan ng lalaki para matulungan ito pero hindi naman siya pinapansin. Mabilis niya itong hinampas sa braso subalit ilang segundo lang ang lumipas ay bigla niya itong pinagsisihan.
"Ano bang problema mo? Sinabi kong umalis ka na!" sigaw nito sa kaniya.
"B-But..." naguguluhang sabi niya.
"You will never understand my pain kasi hindi mo napagdaanan. So leave now," dagdag pa ng lalaki habang umiiyak.
Hindi na niya kaya pang pigilan ang nararamdaman. Gusto niyang mapag-isa subalit kinukulit siya ni Xiara. Hindi niya gustong sigawan ito pero masyado na siyang nadadala. Bumabalik na naman ang sakit na araw-araw niyang pinagdaraanan.
"What did I do wrong? Gusto lang kitang tulungan. I feel guilty. Hindi ko kayang walang gawin kasi may kasalanan ako sa iyo," umiiyak na sabi ni Xiara.
Hindi niya na rin napigilan ang sarili. Wala naman siyang ibang gustong gawin kung hindi tulungan ito pero parang siya pa ang lumalabas na masama.
"Then don't. Umalis ka na. Buhay pa ako kaya huwag kang mag-alala. How I wish na sana namatay na lang ako," malamig na sabi ng lalaki.
Hindi na napigilan ni Xiara na sampalin ang lalaki.
"How can you say that? Saan ka kumukuha ng lakas ng loob para sabihin 'yan? Hindi mo ba talaga pinahahalagahan ang buhay mo?" hindi makapaniwalang tanong niya.
Sumasakit na ang ulo niya sa pilit na pag-intindi rito. Pagod na pagod na siyang umunawa. Tila matagal nang sarado ang isip at puso nito para umintindi.
"May kaibahan ba kung gugustuhin kong mabuhay? Hindi mo alam kung gaano kasakit ang pinagdaraanan ko. Huwag kang umasta na parang naiintindihan mo ang lahat. Wala kang alam," mariing giit nito kay Xiara at bahagya pa itong dinuro.
Hindi makapaniwala si Xiara sa narinig. Kung ganito lang din ang kausap niya ay mas gugustuhin na lang niyang hayaan itong mamatay. Wala na siyang pakialam sa mangyayari rito at babalik na sa totoong buhay niya. Sinubukan niyang maging maunawain pero hindi ito naging epektibo.
"Magsalita ka pa at talagang tatalon ako rito. Umalis ka na," muling pag-uulit ng lalaki.
Napaawang na lang ang bibig ni Xiara. Hindi niya inaasahan na tatakutin pa siya nito para lang umalis. Akmang tatalikod na siya nang may biglang magsalita sa likuran nila.
"Then jump. Don't expect na may sasalo sa iyo. Gusto mong mamatay? Then die. Wala na ako pakialam sa iyo," mariing sabi ng lalaki.
Bahagyang tumalikod si Xiara para makita kung sino ang nagsalita. Nakita niya ang isang nakasalaming lalaki na nakasuot ng lab coat. Kasing-tangkad lang din ito ng lalaking katabi niya. Kung hindi siya nagkakamali ay ito ang direktor ng ospital.
"D-Dad?" hindi makapaniwalang tanong ng katabi niya.
Mabilis itong lumapit papunta sa gawi niya. Ramdam ni Xiara na bumibilis ang paghinga ng lalaking kaharap niya. Tila takot ito sa lalaking nakasuot ng lab coat. Hindi niya inaasahang may kinatatakutan pala ito.
"Bakit hindi ka pa tumalon? Walang pipigil sa iyo. Gusto mo siyang sundan, 'di ba? Tumalon ka na para magsama na kayo," naghahamong sabi ng tatay niya.
Bahagyang umatras si Xiara nang tuluyan lumapit ang lalaki. Nakatingin lang siya sa dalawa at naghihintay kung ano ang mga susunod na mangyayari.
"Pagod na akong intindihin ka, Leo. Pang-ilang beses na ba ito? Pangalawa? Pangatlo? Hindi ko na mabilang. Kaya sige, kung gusto mo nang mamatay ay tumalon ka na," mariing giit ng lalaki.
Napatayo nang tuwid si Leo dahil sa sinabi ng tatay niya. Wala naman talaga siyang balak na tumalon sa building. Sinabi niya lang ito kanina para paalisin si Xiara pero hindi niya inaasahang darating ang tatay niya.
"D-Dad, I'm sorry..." nahihiyang sabi ni Leo.
Mariin lang siyang tiningnan ng lalaki. "Para saan pa? Hindi mo naman ako iniisip sa tuwing ginagawa mo ang bagay na 'yan. Ano ba ako para sa iyo?" nanghihinang sabi nito.
Binalot sila ng matinding katahimikan. Mahinang tinapik ng doktor ang braso ni Xiara para kunin ang atensyon nito.
"You may now leave. Pasensya ka na sa problemang idinulot sa iyo ng anak ko. Ako na ang bahala sa kaniya. Don't worry, I will not charge you for anything," paghingi ng paumanhin nito kay Xiara.
Kaagad na ngumiti ang babae bago yumuko at umalis. Hindi pa sana siya aalis doon pero sa tingin niya ay kailangang mag-usap ni Leo at ng tatay niya. Sinabi na rin naman ng doktor na p'wede na siyang umuwi sa bahay niya.
Mabilis siyang nagmaneho pauwi sa condominium unit niya. Nang tuluyang makapasok sa kuwarto at maramdaman ang malambot niyang kama ay doon niya lang naramdaman ang pagod. Bahagya niyang ipinikit ang mga mata. Masyadong maraming nangyari ngayong araw at hindi pa ito tuluyang napoproseso ng utak niya.
"I'm exhausted. Gosh, sobrang dami ng nangyari. Hindi pa ako nakagawa ng content para sa channel ko," mahinang bulong niya habang nakahiga sa kama.
Bahagya niyang dinukot ang cellphone sa bag para tingnan ang mga messages ng fans niya. Gaya ng sabi ng babae kanina sa ospital, siguradong maraming nagtataka kung wala siyang upload ngayon.
"What time na ba? Bakit wala pa ring upload si Xiara?"
"Three pm ang schedule ng upload niya, 'di ba? Baka may delay."
"Omg guys, someone told me na nasa hospital daw si Xiara."
"Is that true? Wait, may sakit ba siya? 'Yon siguro ang dahilan kaya wala siyang update ngayon."
"But wait, my source told me na may hinahabol daw na guy si Xiara. Boyfriend niya raw."
"Boyfriend ba? Sabi ng pinsan ko fiancee niya raw."
Natatawa na lang si Xiara sa mga nababasa niya. Kahit na ganitong bagay ay napapansin ng mga subscribers niya. Hindi niya lubos maisip na gano'n siya kasikat para pag-usapan ng lahat. Ang gusto lang naman niya ay magpasay ng tao sa pamamagitan ng videos niya.
Naisip niyang gumawa ng video ngayon para hindi na mag-alala ang mga tao sa kaniya. Mabilis niyang kinuha ang ring light at tripod para makapagsimula na. Pagkatapos nito ay saglit siyang nag-ayos ng sarili bago muling humarap sa camera.
"Hi guys! It's me again, Xiara! Thank you so much for your continuous love. I really appreciate it. The rumors are true that I was in the hospital earlier. But I am not sick. I just want return favor to someone. Stop worrying, okay? I'll catch up on you tommorow. See you! Bye-bye!" masayang sabi niya at pagkatapos nito ay itinigil na ang video.
In-upload niya ito sa kanyang channel at ilang minuto pa lang ang lumilipas ay halos isang libo na ang comments. Maraming nagpapakita ng simpatya at tinatanong kung talaga bang maayos lang ang pakiramdam niya. Ang iba naman ay hindi pa rin nagsasawang magtanong kung sino ang lalaking hinahabol niya kanina.
Hindi na lamang niya ito pinansin pa sa halip ay bahagya siyang nag-unat ng braso at pagkatapos nito ay pinatay na niya ang ilaw para matulog.
"Kung p'wede ko lang talagang sabihin sa inyo kung anong nangyari," mahinang sabi ni Xiara bago patayin at ipatong sa lamesa ang cellphone niya.
Muli siyang bumalik sa kama para magpahinga subalit nang akmang hihiga na siya ay may naupuan siyang matigas na bagay sa kama niya. Mabilis niyang binuksan ang ilaw sa kuwarto para tingnan ang bagay na 'yon. Kaagad niya itong tiningnan at nakita niya ang isang necklace. Mayroon itong pendant na heart at sigurado si Xiara na wala siyang ganitong kuwintas.
"Kanino 'to?" nagtatakang tanong niya sa sarili.
Puno ng kuryosidad niyang binuksan ang heart pendant at tumambad sa kaniya ang nakangiting larawan ni Leo habang kaakbay ang isang babae. Masaya itong nakangiti at punong-puno ng pag-asa ang mukha niya. Salungat ito sa Leo na nakasama at nakilala niya ngayong araw.