Summer’s POV
“Aba! Napakaganda naman talaga ng kapatid kong panda oh!” bulalas ni kuya matapos akong ayusan ni mama.
May party kasing gaganapin sa kompanya namin. Noong una, ayaw ko pang pumayag dahil hindi naman talaga ako mahilig sa mga ganoon. Pero sa huli, napilit din ako nina mama at papa, pati na rin ni Sherry.
“Oh, anak. Basta ngumiti ka lang parati ha. Para naman maka-bingwit ka ng gwapong mayaman doon.” Sabi pa sa akin ni mama habang dinadagdagan ang lipstick ko.
“Ma, pupunta kami ron para sa trabaho, hindi para maghanap ng jowa.”
“Malay mo naman, maka-tiyempo ka. Aba, kapag nagkataon jackpot tayo no’n!”
Sabi ko na nga ba e, kaya lang ako pinipilit nina mama na magpunta roon ay dahil gusto nila akong ibugaw. Minsan hindi ko alam kung anak ba talaga nila ako e.
“Mahal naman, para mo namang ibinubugaw si Summer niyan e. Basta anak, magsaya kalang doon hangga’t gusto mo.” Sabi naman ni papa na kunwari hindi rin gusto na makahanap ako ng gwapong mayaman na sasagip sa amin mula sa kahirapan.
“Basta! Kapag may umaway sa’yo ron, sabihin mo lang sa akin at susugod talaga ako ron.” Dagdag naman ni kuya Thunder.
“Oo na po, sige na. Tara na, kuya.”
Matapos niyon ay inihatid na rin ako ni kuya Thunder sa venue ng party gamit ang motor niya.
“Oh, basta tawagan mo ako kapag may nangyaring hindi maganda ha.”
“Okay.”
Ginulo niya pa ang buhok ko. “Ngumiti ka nga riyan. Baka mamaya matakot sa’yo iyong mga tao riyan kapag nakita ka sige ka.”
“Tse! Sige na, papasok na ako sa loob.” Sabi ko naman saka naglakad papunta sa may entrance ng party.
Sa entrance pa lamang ay halata nang napakaelegante ng party na gaganapin. Venue palang kasi talagang nakakalula na sa ganda. Napili kasi nilang ganapin ang party sa pinakamalaking hotel sa bansa. Palibhasa, maraming big time tycoons, CEO, billionaires, at iba pang importanteng tao ang aattend.
Madaraanan mo muna ang isang pathway na may mga lighted roses sa gilid. Tapos sa magkabilang banda may fountain din na naglalabas ng iba’t ibang kulay ng ilaw. Tila ba nasa fairytale ako dahil sa ganda ng paligid. Iyong hotel ay nagmistulang palasyong kumikinang din dahil sa laki nito.
“Summy!”
Kaagad naman akong napalingon nang marinig ko ang boses ni Sherry.
“Sherry.”
“Mabuti naman at nagpunta ka. Buong akala ko kasi i-indianin mo na ako e.”
"Tsh. Matatanggihan ba naman kita? Saka isa pa, pinilit din ako nina mama na pumunta rito. Kapag hindi ko ginawa ang gusto nila, kukulitin lang lalo ako ng mga iyon."
"Right, at ganoon din naman ang gagawin ko sa'yo. Pipilitin kita hanggang sa
wala ka nang magawa kundi ang magpunta rito."
Nagtawanan lamang kaming dalawa bago kami tuluyang pumasok sa venue.
Pagkapasok na pagkapasok pa lamang namin ay may sumalubong na sa aming mga staff para ituro kung saan kami pupuwesto. Dinig ang malakas na tunog ng violin na napakasarap sa pandinig. Ang lakas maka-sosyal.
Lahat ng mga tao sa loob ay nakasuot ng mga mamahaling damit at alahas. Tahimik lamang silang nag-uusap habang may kanya-kanyang hawak na baso ng wine.
"Grabe, ngayon lang ako nakapunta sa ganito kagandang party! Tignan mo naman ang naglalakihang chandeliers!" bulalas ni Sherry.
"Ako nga rin e. Sanay kasi ako sa mga birthday party lang ng kamag-anak namin. Makikikain lang kami kahit wala kaming regalo. Kaya hayun, sa huli hindi na nila kami inimbita pang muli."
"Baliw talaga kayo! Hahaha!
Nang sa wakas ay makaupo na kami, kaagad na tinawag ni Sherry ang isa sa mga server para humingin ng wine.
"Kailangan nating matikman ang mamahaling wine nila! Minsan lang 'to kaya lubusin na natin!" aniya.
Natawa lamang ako sa asal niyang iyon. May pagka-baliw din talaga itong si Sherry. Actually, iyon nga ang dahilan kung bakit kami nagkasundo. Parehas kasi kaming baliw.
'Ladies and Gentleman, I would like to acknowledge the presence of our beloved President....
"Sherry, punta na muna ako sa CR." pagpapaalam ko sa kanya.
Tumingin siya sa akin hawak ang bote ng wine. "Okay, balik ka kaagad ha?"
"Okay."
Dahil nga roon ay kaagad na akong naglakad paalis sa puwesto namin para magpunta sa comfort room.
Medyo maingay na ang paligid. Hindi ko alam kung magandang ideya nga ba ang pagpunta ko rito.
Matapos kong magpunta sa comfort room ay kaagad na rin akong lumabas. Doon nakasalubong ang mga naggagandahang babae na mukhang mga model. Ang gaganda ng mga mukha nila, lalo na ng mga dress na suot nila.
Samantalang ako, suot ko ang dress na sinuot pa ni mama sa binyag ko noong baby ako. Wala naman kasi kaming extra nq pera para bumili pa ng dress ko. Atsaka hindi ko rin naman inisip na pupunta ako rito.
Nang pabalik na sana ako sa puwesto ko, bigla na lamang nanlaki ang mga mata ko nang makita ko sina Kyle at Dennise sa 'di kalayuan.
Oo nga pala, malamang nandito talaga sila dahil artista sila.
Nag-uusap silang dalawa at mukhang sobrang saya pa nila.
Ang kapal ng mukha. Parang wala lang nangyari. Matapos ko silang mahuli kahapon, heto sila at uma-attend ng party ngayon.
Bigla-bigla ay napalingon sa direksiyon ko si Dennise kaya kaagad akong tumalikod mula sa kanila.
Teka, baka makita nila ako.
Hindi pwede 'to.
Kailangan kong makaalis sa lalong madaling panahon.
Lumingon ako sa paligid ko.
Hindi ko na alam kung saan ang exit sa sobrang laki ng venue.
Napalingon akong muli sa kinatatayuan nina Kyle kanina at doon ko nalamang naglalakad sila palapit sa direksiyon ko kaya naman lalo pa akong nag-freak out.
Saan ako pupunta?!
Kapag nakita nila ako, siguradong pagtatawanan lang nila ako. Ipapakita nila sa akin kung gaano sila kasaya at ako naman ay miserable.
At dahil halos mabaliw na ako sa kakaisip kung ano ang gagawin, nang may dumaang lalaki sa harapan ko, kaagad ko siyang hinila sa braso palapit sa akin.
"P-Pasensiya na kuya, kailangan ko lang talaga gawin 'to!" sigaw ko pa sa lalaki.
At nang makita kong kaunting hakbang nalang talaga ay makakalapit na sa akin sina Dennise, kaagad akong tumingkayad habang nakapikit ang mga mata saka ko inilapit ang mukha ko sa lalaki.
Oo, hinalikan ko siya.
Hinalikan ko ang estrangherong iyon, without knowing na since that night, my life will change forever.