JOSIAH LOVEIGHN HANKS POV
Nasa kalagitnaan kami ng pag-aasaran nang dumating si Frauen. Tahimik lang ito ngunit bakas sa mukha nito na may problema. I know him a hundred percent, simula pagkabata namin ay palage na kaming magkasama. I never saw him like this na tila mas nahihirapan siya ngayon. Well, the last time I saw him crying ay noong namatay ang kapatid niya.
"Are you okay bro?" Tanong ko nang maupo ito sa tabi ni Henry.
"I-I'm not. It broke me into pieces after knowing her side. I-I t-thought she just l-left me for her selfish reasons. B-but I was wrong."Umiiyak niyang saad habang nakatungo. Inakbayan naman siya ni Henry sabay hagod sa kanyang likod. Tahimik lang kami. We already know that Frauen is still inlove with his childhood best friend. Pero hindi namin nakilala kung sino ang babaeng iyon. All we know is their relationship story. That girl brought a big impact in Frauen's life. After she left, it almost destroyed him. Halos magpakamatay na si Frauen ng mga panahong iyon. She left nothing to him but their last memories.
"Y-you mean you've already found her?" tanong naman ni Ivan. Frauen nodded. Whoever that girl, she was so lucky dahil iniyakan siya ni Frauen. Sabi ni Frauen sa amin ni Frauen ay nakita na namin ito ngunit hindi lang namin matandaan ang mukha.
"Kaya ba umalis ka kanina para makipagkita sa kanya?" tanong naman ni Steve. Nanatili lang na nakatungo si Frauen at hindi ito sinagot.
"Seriously bro?until now you still didn't forget her?" Ani ko sabay tayo at tumingin nang deritso sa kanya. Nakatungo pa din ito. Parang tatay na sinisermonan ko siya. I think this is the third time I saw him crying like this. I'm still confused kung gaano ka big deal ang babaeng iyan.
"How do I? Everytime I saw her face...Maraming mga tanong sa isipan ko na gusto kong itanong sa kanya p-pero pinangungunahan ako ng takot." aniya at pinunasan ang mga luhang naglandas sa kanyang pisngi bago tumingin sa akin. "How can I move forward Kung naka-stocked pa din ako sa past namin?" dagdag pa niya. He has a point. He really loved that girl pero wala namin kaming maitutulong sa kanya. Sa tuwing nauungkat nga sa usapan ang tungkol sa kanila noon ay umaalis ito.
Matapos niyon ay nagpaalam na din si Frauen na uuwi nalang. Wala din naman kaming nagawa kundi ang hayaan siya. He needs more time na mapag-isa. Maybe someday he'll totally forget her. Marami naman akong naging karelasyon pero hindi iyon umabot sa punto na na-inlove ako sa isang babae. Kaya nga ayaw kong magseryoso sa mga ganoong bagay dahil alam kong aabot sa ganon. Ayaw kong maiiwan na luhaan kagaya ng nangyare sa kaibigan ko, mas nanaisin ko pa na ang babae ang iiyak sakin.
"So, where are we going now? We don't have a class...shall we go home too?" Ani Henry. 'Isa pa tong tamad pumasok.' Kahit anong oras o kailan namin gusto ay nakakalabas kami agad sa school, pero hindi naman pwedeng palagi nalang baka e-dispatsya pa kami ng parents namin doon sa ibang bansa.
"Tsk. Sa classroom nalang muna tayo" Ani Ivan at nauna nang naglakad. Tahimik naman kaming sumunod sa kanya.
"I hate you!" Sigaw ng isang pamilyar na boses. Nasa may ikalawang palapag na hagdan pa lamang kami. 4th floor kasi ang building namin at nasa pangatlong palapag naka-pwesto ang first year business management department.Nagmamadali naman kaming umakyat at naabutan naming magkaharap sina Dianne at Feine. Hindi nila namalayan na nandito kami.
"Well Kung ayaw mo sakin mas ayaw ko din sayo!" Saad naman ni Feine habang nakatingin nang diritso kay Dianne na nagliliyab na sa galit. 'Grabe talaga ang babaeng to, walang lusot '.Aktong sasabuyan siya sa hawak na coffee ni Dianne ay agad din akong lumapit sa kanila at tinabig ang kamay nito, dahilan upang si Dianne at natapunan.
"Oh! sorry my bad" Nakangiting ani ko at kumindat pa ako kay Feine na tila natigilan sa ginawa ko. 'She's cute'. Inarapan niya lang ako.
"L-Loveighn! Urghhh Look what have you done to my uniform?" Naiiritang sambit pa ni Dianne habang tinutulungan naman siya ng mga kaibigan niya na punasan ang kanyang basang damit. Napansin ko naman na umalis si Feine. Saglit ko lang itong tinapunan ng tingin na pababa ng hagdan bago muling tumingin kay Dianne.
"I didn't mean to do that." wika ko bago siya talikuran. I don't have to talk to her anymore, besides the relationship between us is already done. I know Dianne still likes me, but what happened to us before is just a part of my game.
"LOVEIGHN!" Tawag pa niya ngunit hindi ko na ito pinansin.
"Mauna na kayo sa classroom bro. I'll have to do something"Pagpapaalam ko sa mga kaibigan bago hayunin ang locker. Mapanukso pang ngumiti ang ito na ikinairap ko. I know exactly where she was going dahil palage ko siyang nakikita doon everytime she exchange her book.
"Great job." Ani ko habang pumapalakpak. Dahan dahan naman siyang umikot at tila natigilan pa.
"A-nong ginagawa mo dito?" tanong niya. Ginantihan ko lang siya ng ngiti. 'Ang cute niyang magulat...Ay hindi...ano bang nangyayare sakin? Instead I'm hating her, I'm praising her. No, this can't be.' Pagsersermon ko pa saking isipan.
"Surprised? I just wanna make sure that you're safe." Imbes na saad ko. I have to examine all her actions and also invistigate her background para mas madali ko siyang makuha.
"T-teka inutusan ba kita na bantayan ako ha?" Aniya habang salubong ang dalawang kilay.
"I don't think so, pero parang ganun na nga" Napamaang naman siya sa sagot ko. That lips is so attractive. Bigla naman akong nakaramdam ng init sa katawan nang dahil sa isiping iyon. I need to control myself hangga't maari, my plan is just started.
"May sakit ka yata?" wika niya at lumapit sa akin sabay lagay ng kanyang palad sa noo at leeg ko. Tila kinukumpirma kung mataas ba ang temperature ko. Natigilan naman ako sa ginawa niya.'Subrang lapit na niya sakin. I can even smell her.' "Hindi naman ah. sinapian ka ba ng Yokai?" dagdag niya pa at umikot-ikot pa sa akin. Napahinto lang ito nang hawakan ko ang magkabilang balikat niya at pinaharap sa akin.
"Wala akong sakit... ikaw lang ang magiging sakit ko" sambit ko at gumuhit ang mga ngiti sa aking labi. 'Makukuha din kita' Wika ko sa'king isipan at napatawa na parang demonyo. Aktong ilalapit ko ang aking mukha sa kanya, ay agad niya din akong nasampal. 'ayts. Sakit non ah.'
"Lokohin mo na ang lahat ng Yokai 'wag ako" sambit niya at sinadya pa akong bangain sa balikat at inapakan pa ang sapatos ko bago ako lagpasan.
'WTH?'
"W-woyy as if naman na hahalikan Kita ha? Who are you?" Pahabol ko nang aktong bubuksan niya na ang pinto. Napatigil ito bago humarap at naningkit ang mga matang tumingin sakin.
"A-Aba malay ko ba sayong manyak na Yokai ka! Kapag ako talaga ginahasa mo dito hinding-hindi kita patutulugin hanggang sa kamatay..." Napatigil siya sa pagsasalita nang mag-umpisa akong naglakad papalapit sa kanya. Napaatras naman siya hanggang sa tumama na sa pinto ang kanyang katawan. Kinorner ko siya sa magkabilang braso ko. Subrang maingay din ng babaeng to. If only I can seal her, I already did para lang matapos agad ang plano ko, but hindi ko kailangan madaliin ang lahat para mas mahihirapan siya sa huli.
"Ang dami mong sinabi...would you like me to make it happen?" Nakangising wika ko sa kanya at inalapit pa ng kaunti ang aking mukha. Nakita ko pa kung paano siya paulit-ulit na napalunok. Isang pulgada na lang ang layo sa pagitan ng mukha namin.
"S-subukan mo talaga kundi maglalakad ka talagang walang ulo!" Pagbabanta pa niya at ginawa pang pangharang ang bitbit niyang libro. No, it's a pocketbook actually. Natawa naman ako sa sinabi niya. Imbes na makipagprotesta sa kanya ay tinignan ko ang book cover ng pocketbook na hawak niya. Ganon na lamang ang pag-awang ng bibig ko nang mabasa ang pamagat nito.
"Ba't ka nagbabasa ng ganito ha?" Agaw ko sa hawak nito at itinago sa likod ko. It's a Fifty Shades of Gray. As far as I know, this is not a good story. Bigla namang nag-init ang ulo ko sa di malamang dahilan.
"Ano bang pake mo?Akin na yan!" Aniya at pilit na inaabot ito. Iniiwas ko naman ito sa tuwing tumitingkayad siya. I guess nasa 5'2 lang ang height niya.
"Do you know na bawal ang mga ganito sa school?" Tanong ko ulit.
"I don't care! Just give me back my book" sambit pa niya at pilit pa din na inaabot ito. Nang ma out balance siya ay agad ko din na binitawan ang hawak na pocketbook at sinalo siya, ngunit unti-unti din akong natumba. Tila nag slow motion ang buong paligid. Napapikit naman ako upang ihanda ang katawan ko sa pagtama sa semento. Makalipas ang ilang segundo, imbes na makaramdam ako ng sakit ay may kung anong malambot na tumama sa labi ko. Unit-unti akong nagmulat ng mga mata at napagtanto kung ano ito. Ganun na lamang ang pagkagulat ko ngunit may parte din sa aking isip ko na tila natutuwa sa pangyayaring ito.
Napabalik ako sa ulirat nang may kung sino na humigit kay Feine mula sa pagkakapatong sa akin at sinampal ito. Agad naman akong tumayo at inawat si Dianne. "Ang landi mong babae ka! Paano mo nagawang akitin ang BOYFRIEND ko ha? At dito pa talaga kayo naglalandian?!" Galit na sigaw ni Dianne habang sinasabunutan si Feine. Talagang pinagdidiinan niya pa ang salitang 'Boyfriend'.
"Dianne that's enough!" Sigaw ko. Napahinto naman siya. Agad ko din silang pinagitnaan at nasa likod ko si Feine."You're not my girlfriend. Say sorry to her!" Ma-awtoridad kong wika. Tumawa naman ito ng peke.
"Seriously? Why should I? Ginusto niyong maghalikan at dito pa sa locker?"Nakangising wika pa ni Dianne at galit na tumingin kay Feine na nasa likuran ko. Hindi ko nalang siya pinansin at humarap ako kay Feine na ngayon ay nakatungo. She's crying.
"A-are you alright?" Ani ko at aktong hahawakan ko siya ay umiwas siya sakin sabay pulot sa pocketbook niya at nagmamadaling lumabas. Susundan ko sana siya nang pigilan ako Dianne. Ano ba 'tong pinasok ko. I hope that I'll regret nothing about this plan.