PRINCE FRAUEN GRAY POV
Nang mapansin kong mag-isang lumabas ng cafeteria si Lorry ay agad din akong nagpaalam sa mga kaibigan ko na may pupuntahan lang saglit. Yes, I already know her name. I used to court her when we are in highschool, but sadly after she answered "Yes", she left me without even knowing her reason.
Sinundan ko siya hanggang sa mapansin kong papunta siya sa locker room. Nang makapasok siya doon ay hindi ako sumunod. Mas minabuti kong antayin siya sa labas.
'Ang tagal naman ng babaeng to' Wika ko saking isip. I felt mixed when I saw her yesterday. I wanted to approach her but I tried to restrain myself. Now I had the opportunity to approach her and talk to just the two of us. Saktong Pagbukas ng pinto ay agad ko itong hinarangan. Tila nagulat naman siya nang makita ako.
"F-Frauen?" Aniya at tila di makagalaw sa kinatatayuan. Hindi ako nagsalita at agad na hinila siya hanggang sa nakarating kami sa rooftop ng school. Simple lang ang rooftop.May mga concrete flower box na nakahilira sa gilid at may nakatanim na mga roses dito. Ang gitna naman nito ay square at may nakalagay na isang wooden lounge na kasya lamang sa tatlong tao. Huminto ako sa gitna nito at humarap sa kanya. Hindi pa din ako nagsalita at tinititigan lamang ang maamo niyang mukha na matagal ko nang ninanais na makita ulit. How I really miss her but I control myself not to hug her, nor kiss her.
'Damn!' 
"Why did you left?" pag-uumpisa ko nang hindi siya nagsalita. Nakatungo lamang siya, ni hindi man lang ako tinapunan ng tingin. "Lorry, why did you left?" paguulit ko.  Agad naman siyang tumingin sakin at bakas sa mukha ang pagkaputla habang nanginginig pa ang mga kamay nito.
"F-Frauen" Tanging naisambit niya habang nagtutubig na ang kanyang mga mata.
"Damn it Lorry. Just answer my fuckin' question!" Napalakas kong saad na mas lalong ikinaputla niya. It hurts me to see her like this, but I also want her to feel what I felt when she left me.
"F-Frauen i-its not what you think" Aniya at nag-umpisa ng mangilid ang mga luha. Parang tinusok ang puso ko nang makita iyon. Pero bakit na imbes na kamuhian ko siya ay hindi ko iyon magawa. Did I still love her? or is it just pity I feel for her?. May parte sa puso ko na gusto ko na siyang yakapin sa mga oras na ito pero pinipigilan naman ako ng isip ko sa kadahilanang pag-iwan niya at sa ginawa ng mommy niya sa kapatid ko.
"Then tell me Lorry" walang emosyon kong wika at tumingin sa kawalan. "Bakit di ka makapagsalita ha? Dahil ba sa ginawa ng mommy mo? o sinagot mo lang ako para pagtakpan si–" Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng biglang tumama ang palad niya sa mukha ko.  Ibinaliwala ko lamang ang pangmamanhid nito at tumingin sa kanya.
"I-isipin mo na ang gusto mong isipin Frauen p-pero hindi ako ganun!...Y-yes I admit na may nagawang mali ang mommy ko sa pamilya mo pero ang sabihin mong sinagot kita para pagtakpan siya...diyan ka nagkakamali." Lumuluhang aniya at tumingin ng deritso sa mga mata ko. " A-alam mo...Di ako nagsisisi na nakilala kita...n-na dumating ka sa buhay ko. B-but after what my mom's did...how I r-really wish that I doesn't exist in this world. Minahal kita Frauen ng higit pa sa kung anong meron ako. I sacrificed my life para sayo...I chose to suffer in her hands than to lose you. Hindi kita iniwan Frauen sadyang ikaw mismo ang nang-iwan sa panahon na kailangan kita." She wipe her tears at tumalikod sakin. Tahimik lang akong nakatitig sa likod niya. Matagal pa bago nag-sink in sa utak ko ang mga sinabi niya.
"W-what do you mean?" sambit ko at humarap naman siya sakin na mapait na ngumiti.
"S-sa mga panahon na tinatawagan kita Frauen nasaan ka? sa mga panahong paulit-ulit na hinahanap kita wala ka! Kuntinto kana ba sa sagot ko?!" aniya at nagpakawala pa ng isang sapal sa kaliwang pisngi ko bago hinayon ang pinto. Naiwan naman akong nakatulala.
'Damn it! I really hate myself.' Usal ko saking isipan at napahilamos. Nang hindi pa ako makatiis ay binuhat ko pa ang flower vase na nasa tapat ko at ihinagis ito. Sinaktan ko ang babaeng minahal ko. Ang babaeng pinangakuan kong hindi paiiyakin. 
"Urggggg!!!"
LORRY ZEN LACSON POV
Matapos naming mag-snack sa cafeteria ay minabuti ko munang magpaalam sa kanila na pupunta ako sa banyo pero sa Locker naman talaga ang punta ko. Wala lang. Gusto ko lang muna mapag-isa. Matapos kong mailagay ang mga notebook ko sa locker ay agad na din akong lumabas. Wala pa namang tao dito baka may multo pa. Santisima ayaw ko pang mamatay ng wala pang lahi.
Saktong pagbukas ko ng pinto ay may kung sinong bulto ang humarang sa daan. Nag-angat ako ng ulo at napagsino ito. Tila itinisod ako sa aking kinatatayuan.
"F-Frauen?" Gulat kong ani. I can't believe na siya ang kaharap ko ngayon. How I really miss him pero pinipigilan ko ang sarili ko na huwag siyang lapitan dahil wala ni kahit sa mga kaibigan ko ang nakakaalam tungkol sa amin. Nagulat naman ako nang bigla niya akong hilain. Nagpatianod lamang ako hanggang sa huminto kami sa gitna ng mini garden dito sa rooftop.
Wala ni kahit isa sa amin ang may balak na maunang magsalita. Pilit kong pinipigilan ang sarili ko, kaya mas minabuti kong yumuko na lamang kesa ang labanan ang nakakatunaw niyang mga titig. Ilang taon ko siyang hindi nakita dahil sa kadahilanang ayaw kong pati siya ay mawala sa akin. After what my mom did to her sister. I've decided na parusuhan niya ako kesa ang patayin niya pati ang lalaking mahal ko.
Nang mga panahong nakawala ako sa mga kamay ni mommy, I've decided to meet him pero wala akong lakas ng loob na harapin siya. Alam kong malaki ang galit niya sakin. Lalong-lalo na sa pag-alis ko nang hindi nagpapaalam sa kanya. I was scared and wandering if he still love me? or he already love someone else's. Ang dumating sa puntong ito ay siyang pinakakatakutan ko. Kahit na hindi pa siya nagtatanong ay tila nawawalan na ako nang lakas na makaharap siya.
"Why did you left me?" He coldly asked me and still I refuse to look at him. I can't.
'Please Frauen not this time' pikit matang wika ko sa sarili.
"Lorry why did you left me?" Pag-uulit niya at kinakabahan naman akong nag-angat ng tingin.
"F-Frauen" Tanging naibulalas ko.
"Damn it Lorry! just answer my fuckin' question!" He even shouted and I suddenly screamed at this moment.
"F-Frauen i-its not what you think" Nauutal kong wika at nag-umpisa na ding mag-init ang mga mata ko.
"Then tell me Lorry" walang emosyon niyang wika at tumingin sa kawalan. "Bakit di ka malapagsalita ha? Dahil ba sa ginawa ng mommy mo? o sinagot mo lang ako para pagtakpan si–" Hindi ko napigilan ang sarili ko at nasampal ko siya ng malakas.
'You're too far different than of before Frauen.'
"Isipin mo na ang gusto mong isipin Frauen pero hindi ako ganun...Y-yes I admit na may nagawang mali ang mommy ko sa pamilya mo pero ang sabihin mong sinagot kita para pagtakpan siya, diyan ka nagkakamali!" Hindi ko na napigilan ang mga luha ko at tuluyan na nga itong bumagsak. Tumingin ako ng diritso sa mga mata niya. " A-alam mo...Di ako nagsisisi na nakilala kita...n-na dumating ka sa buhay ko. But after what my mom's did...how I really wish that I doesn't exist in this world. Minahal kita Frauen ng higit pa sa kung anong meron ako. I sacrificed my life para sayo...I chose to suffer in her hands than to lose you.Hindi kita iniwan Frauen, sadyang ikaw mismo ang nang-iwan sa panahon na kailangan kita." Saad ko at pinanunsan ang mga luhang naglandas sa pisngi ko at tumalikod sa kanya.
"W-what do you mean?" He asked. Mapait akong ngumiti at humarap sa kanya. Pilit kong pinapapatatag ang loob ko sa harapan niya. Ayaw kong makita niya na nahihirapan ako. Na nasasaktan ako. Ayaw Kong sirain ang ano mang relasyon na meron sa kanya ngayon.
'Im really sorry Frauen...mas gugustihin ko pa na maging masama sa paningin mo kesa ang mawala ka sakin' 
"Sa mga panahon na tinatawagan kita Frauen nasaan ka? sa mga panahong paulit-ulit na hinahanap kita wala ka! Kuntinto kana ba sa sagot ko?" Wika ko at nagpakawala ng isang pang malakas na sampal bago siya iniwan. Umiiyak Kong hinayon ang hagdan pababa ng building. Hindi na din ako pumasok sa klase at tumambay na lamang sa coffee shop na nasa tapat lang din ng school namin. Mas minabuti ko na lang na e text si Brenda dahil siguradong hahanapin ako non. Maya-maya pa ay tumunog ang cellphone ko. Agad ko namang binasa ang naturang mensahe. Napangiti naman ako sa reply nito kahit papaano. Matapos kong maubos ang inorder kong kape ay umuwi na din ako sa mansion namin. 
JOSIAH LOVEIGHN HANKS POV
Naka-tambay kami ngayon sa batibot. Wala din naman kaming klase sa next subject at tsaka kanina pa namin hinanap si Frauen pero hindi namin makita. Nakakapagtaka lang dahil ni minsan hindi yun nag-ka-cutting class. SSG president pa naman.
"Bro" napalingon naman ako ng tapikin ni Steve ang balikat ko, na siya ding nagpabalik sa ulirat ko.
"What? Why are you looking at me like that?" Takang tanong ko nang makitang nakangisi ang mga ito. Kanina ko pa iniisip kung ano ang dapat kong gawin para makapaghiganti sa babaeng 'yon. I know it's childish, but I wanna take my revenge. Kung hindi ko man siya magawang mapaamo sa madaling paraan, maguumpisa naman ako sa paraan na kailan man ay 'di niya magugustuhan.
"Iba na yan bro." Nakangiting ani Henry. Naguguluhan naman ako na nagpalipat-lipat ang tingin sa kanila.  Seven of us have been friends since childhood. So it is not surprising if they read my actions immediately. Whenever I did something wrong, they always defended me. They're always here during my high and lows. Among our circle, it was Frauen who did not condone the wrongs I was doing. I understand why he is like that with women because he once had a sister, but they also lost her.
"Ano ba kasi?" Naiinis na anas ko. They slightly laughed at my reaction.
"Ligawan mo na kasi" Ani Ivan at sinang-ayunan naman ng tatlo. I laughed at what he said.
"Silly! Ano bang pinagsasabi niyo...A big eww! sa inyo nalang yun" Wika ko at sinamaan sila ng tingin. I feel all my hair stand on end and my blood rushes to my head every time they talk to that woman. Until now, I am still disgusted with the teasing she did earlier. Honestly, I'm not happy with her calling me Love. Only one person should calls me that.
"Are you really sure? E paano kung e de-dare ka namin? Ano payag ka?"ani Ivan. Inirapan ko lang siya at hindi na nagsalita. I don't know but there is a part of me that wants to accept their offer. I knew my plan would be better if they helped themselves. Except women. Frauen didn't really behave like that before, he was even a bully during our elementary days.
"I will buy you the latest car after you do the dare" Saad naman ni Mark habang nakapandi-kwatro pa ito. I still ignore his offer. Still not enough reason. I know I can do it another way.
"I will build you a new mansion" segunda naman Ivan. At this age we have our own business to manage. For me, I have many condos and hotels that I own. It also have branches in Manila. I also have my own resort in mactan and even in the provinces here in Cebu.
"cash sakin." Tipid naman na wika ni Jade.
"I will not participate in the betting, but I will participate in the split when you win" sambit naman ni Henry at agad naman itong binatukan ni Steve na katabi niya lang.
"Ang kuripot mo kaya dapat lang di ka sinagot ni Shenny" Ani Steve na nakapabusangot naman kay Henry. Henry has been courting Shenny since high school, but she still doesn't answer him. I wonder why. I guess everything the woman wanted was in Henry, except for the fact that he was noisy.
"Tsk. kalukuhan na naman! Sa inyo na 'yon. Even if I die, I will never do that." sagot ko sa kanila. I would swear that I was even born in case the time comes when I will like that woman. Aktong tatayo na ako ng magsalita ulit si Henry.
"Itataya ko ang sasakyan ko diyan!"agad na wika naman ni Henry "Plus 2 million" dagdag pa nito.
"Same sakin pati na din ang mansion ko" sang-ayon naman ni Steve.
"We will give whatever price you want." Ani Jade. Is there anything I can do? I don't think I can refuse the offer of my friends. Now, I can tell why they even became my friends. No matter what I refuse, they still get my yes in the end.
"Fine! What needs to be done?" sagot ko. Ngumisi naman sila ng malapad. They haven't spoken yet but I seem to know what they want.
"It's easy. If you get her to answer and get her whole body, just like what you did to your previous girls panalo ka, pero kapag hindi ikaw ang magbabayad samin"ani Henry at tumatango naman ang apat na unggoy.
"Aisstt pinipikot niyo naman ako eh!" Angal ko sa kanila.
"Take it or leave it?" Wika naman ni Steve. "Ano kaya ba or takot ka?" dagdag pa nito nang hindi agad ako sumagot.
"Ako matatakot? Na never! yan lang ba? " Pagmamalaki ko pa. Hindi naman yata mahirap kuhanin ang babaeng yon. I know she can be easily tamed even more and she is still behind me. And about getting her virginty, I'm not that type of man the woman rejects when it comes to bed. "Easy! Just watch me" Taas noo kong wika sa kanila. 
"But wait! I know Frauen doesn't want this. What if he finds out?" Ani Henry. Yeah He's right. Ayaw na ayaw ni Frauen ng ganitong laro lalo na kapag pustahan. Pero I don't care makaganti lang ako.
"He would not know If no one would say" sagot ko. Tumango naman sila bilang pagsang-ayon sa sinabi ko.
"Yeah right. So final! Start your game whenever you want bro" Ani Ivan. Napangisi naman ako sabay tingin sa pinaroroonan ng room namin na nasa ikatlong palapag. Naka-pwesto naman ang building na iyon sa left side ng batibot.
'Get ready baby'