Zachary's POV
Halos maubusan ako ng hininga kakahabol sa kotseng sinasakyan niya ngayon. No, she won't leave me like this. She love me. She did love me right? More than Patricia can.
I love you Light. I always did.
Yes, I was so dumb na mas inuna ko pang pagdudahan lahat ng ikinikilos niya pati na rin ang nararamdaman ko. Wala naman akong ibang dapat na sisihin kung hindi ang sarili ko. Only if Patricia didn't hurt me like this, only if she didn't caused me that much pain.
Maybe I was too naive back then that I was too blinded to the point na ni hindi ko man lang nakita how she craved for love, ang love na never kong maibibigay sa taong hindi kayang makuntento katulad niya at kailangan pa ng iba just to patch that hole in her heart.
The pain that it caused me back then was unbearable that it gave me trauma, pati pagtitiwala sa tao ay nahihirapan na akong gawin just like how I found her actions suspicious na hindi naman dapat.
And now, I must face the consequences of being a naive again. No, hindi pwede 'to. Alam ko namang babalik ka pa din sa akin, Light.
"Light!" I called her once again, the girl I love. "I love you" I whispered letting her go.
"Ano ba Zach! Nandito ako! Ba't ba 'yang Light na 'yan ang palagi mong pinagtutuanan ng pansin? She's just nothing but a --"
No, she's my everything.
Hindi ko na pinatapos pa ang sinsabi ni Patricia and I slapped her so hard that she even fell on the floor, hawak ang pisngi while wiping the blood galing sa bibig niyang nabitak. Somehow, hurting a woman isn't my thing and it was out of my vocabulary pero ngayon, I don't even feel regret and guilt on slapping her. It even made me feel better.
Wala naman na akong iba pang pakana at gagawin dito kaya naman naglakad na ako paalis, leaving Patricia behind.
"She never loved you!" Habol na sigaw nito sa akin.
"The way she made contact with my eyes, I doubt that she didn't love me. She did love me Patricia, more than you can" Iyan ang sinumbat ko sa kaniya bago naglakad papunta sa car park kung nasaan naka-park kotse ko.
I sighed sabay ng paguntog ko sa sarili ko sa manibela ng kotse ko. I already experienced losing someone, I can't afford to lose the girl I love again.
I bit my lower lip trying my best to not drop any tear na kanina pa nakatambay sa mga mata ko. Halos man labo na nga ang paningin ko dahil do'n, but hindi pwede. Hindi ako pwedeng umiyak lalo na at babalik din siya sa akin. Alam ko 'yon.
Not that long when I arrived, agad kong pinark ang kotse ko sa garahe. Nadatnan ko si Kuya sa sala na naka-cross arm, nakatingin sa akin.
"Saan ka galing? Ba't ngayon ka lang?" Maotoridad na tanong sa akin ni Kuya Ace. Wala akong ikinibo at dumiretso nalang ako sa kwarto para magpahinga. I didn't even bothered myself answering him. Alam kong kumukulo na naman dugo ni Kuya sa akin kahit hindi ko man nakita reaksyon niya kaninang nag-walk out ako, ramdam ko naman ang galit niya.
Lumabas ako ng kwarto and I saw one of our helpers, agad ko siyang nilapitan para kausapin para magtanong.
"Nakauwi na po ba si Dan?" I just still need to make sure. My sister used to gala at this hour pa naman, kung hindi bibili ng pagkain, she's with August or Cy. Its 12:43 when I tried to check her on her room, wala akong ibang nakita kung hindi ang Dan na mahimbing ang tulog.
Bumalik ako sa kwarto ko para mahilata na sa kama ko. Wala naman kaming assignment or task na pinapagawa ngayon kaya hindi ako busy and I hate it. Wala akong paraan para libangin ang sarili ko. Nagsawa na ako sa mga pinagdadownload ko na mga laro, it's so plain.
I did nothing but to stare at the ceiling remembering 'that time' when I first met her, when I first met Lightherine Thryknaria.
"Hey dude!" Bati sa akin ni August, my best friend, sabay akbay sa akin ng nakangiti.
Pagkababa na pagkababa ko kasi sa kotse, siya ang sumalubong sa akin. Siguro bibistahin niya si Dan at Marcellus pero duda ako do'n, alam ko naman na manggulo lang 'to dito at magpapalaganap ng bagyo e.
"What's up dude!" Binati ko siya pabalik.
"May transferee daw kayo?" Tanong sa akin ni August.
"Hindi ko lang alam, bakit?" Sumbat ko sa kaniya. Wala pa naman akong nababalitaan tungkol do'n but I just heard some gossips around about it.
Sabi din nila ay mukhang mayaman din daw ang transferee and was willing to give a helping hand sa school in case magkaroon ng aberya. Iba iba ang kwento kaya naman mas pinili ko nalang hindi makinig, I'm not interested in the first place.
"May narinig ako do'n, pinaguusapan" As expected. "Chicks yata p're, kinakabahan ako, baka mabulag siya sa kagwapuhan ko" Pagdadrama nito as he playfully held his chest.
"Magpatuli ka muna kaya?" Natatawang sabi ko sa kaniya na may halong pagkasarkastiko ang tono.
"Hindi ko kailangan no'n, ang kailangan ko hustisya! Pinagsamantalahan ako" I chuckled habang pinapanood siyang umarte. "Mauna na ako, miss na ni Dan kagwapuhan ko. Baka ikamatay niya kapag 'di niya nakita mukha kong ubod ng kagwapuhan" I laughed seeing how he tries his best to change the topic.
"Gosh, nakakainis!" Boses ni Irene ang bumungad sa akin pagkapasok ko ng room. Mukhang problemado at stress. Umupo ako sa upuan ko, waiting for our class to start. Nakakapagtaka lang at first time ma-late ng homeroom teacher namin.
"She's insane! Inirapan lang naman ako ng bruha na 'yon. Kilalanin niya binabangga niya" Inis na sabi ni Inis. Halos mabaliw na siya sa sobrang galit. Though, I don't know who is she talking about.
Lumapit sa akin sa Patricia and she smiled at me. Ngumit din ako pabalik sa kaniya not until I heard something from her.
"May bago daw tayong classmate" She almost whispered at me but I still managed to hear it. So August was right huh? Talaga lang at mas nauna pa niyang nalaman kaysa sa akin na dito mismo nagaaral, hindi ba't parang baliktad?
Entering our Section, Section A ay hindi madaling gawin unless may backer ka. If she's from a rich prestigious family, hindi na ako magtataka bakit siya nilagay sa Section namin.
"Ano sa tingin mo gagawin ni Irene sa kaniya?" She asked.
"I don't know but I can sense that it's worst of the worst" I answered her. Alam ko naman na sa galit at awra palang ni Irene, imposibleng walang magaganap na away.
Tumayo si Patricia sa pagkakaupo sa tabi ko at bumalik na siya sa upuan niya. Meron na kasi ang homeroom teacher namin na mukhang aligaga at hindi alam ang gagawin. Pati ang iba ay nagtinginan din maybe confuse on what's happening.
The only thing I found strange was that our school director was also here in our classroom. Baka ipapakilala sa amin 'yong bagong student.
"Class, before tayo mag-start. I just want to introduce our new student in our class" Bahagyang napalingon ito mula sa pintuan, obviously waiting for her to enter the room.
"Such a lucky girl" Irene whispered, plastering a devilish smile on her face.
She entered our room. I can sense na hindi man lang siya nahihiya as I stare at her, she's quite have confidence. Matangkad siya, morena, mahaba ang buhok na bagsak at itim na itim, at aaminin ko that she's good looking. And she resembles someone I know from the past. I was just unsure about it.
"Introduce yourself" Sabi ng teacher namin sa babae.
"I'm Lightherine Thryknaria, 18. You can call me Light in short" Pagpapakilala nito sa sarili niya sabay ngiti sa amin.
"Maganda naman"
"Chicks p're!"
"You know what to do Irene"
"Kalma, akin lang 'yan"
"Mukha naman mabait, siguro"
"Ano kaya business nila?"
Iyan ang mga bulong-bulungan na narinig ko sa boong room pagkatapos niyang magpakilala. I can't refrain myself na tumitig sa kaniya mula ulo hanggang paa, obviously judging her.
I don't know why she looked directly in my direction. Siguro na-conscious siya sa pagtingin ko kaya umiwas nalang ako sa mga mata niya at ibinaling ang tingin sa pinagkakaabalahan kong mga lecture ko. Inaayos ko lang naman ito lalo na't medyo magulo kahit na minsan lang ako maglecture.
"You can choose what seat you wanna occupy since dalawa naman ang bakante Miss Thryknaria" Tanging pagtango at ngiti lang ang ginawa niya bilang tugon sa sinabi ng teacher namin.
--- >.<