Chapter Two
"YAHHHHH!!!" Malakas na sigaw ni Syney nang masilayan niya sa hindi kalayuan si Yaya Mila. Kahit malaki ang pinagbago ng itsura nito sa paglipas ng ilang taon ay kilalang-kilala pa rin niya ito. Papaano kasi, ito na ang halos nagpalaki sa kanya simula pa pagbata niya. At parang tunay na ina na rin ang turing niya rito.
"Ija!" Sigaw rin nito at masigla siyang nilapitan. Nakuha pa nga nitong hawakan ang dalawang kamay niya. At bakas na bakas sa mukha nito ang labis na kaligayahan na makita siya.
Umuwi si Sydney ngayon sa Nueva Ecija para dumalo sa kasal ng kanyang Ate Leigh at ng fiance nitong si Andrew. Halos isang taon rin ang naging relasyon ng dalawa bago nagpasya ang mga itong magpakasal. Isang negosyante ang angkan na pinanggalingan ng magulang ni Andrew kaya naman kaagad itong nagustuhan ng kanilang magulang, at hindi na tumutol sa pagpapakasal ni Ate Leigh.
"Ang ganda-ganda mo ngayon, Ija!" Puri ni Yaya Mila sa kanya habang hinahaplos-haplos pa nito ang kanyang mukha.
"Yaya naman, hanggang ngayon ba binobola mo pa rin ako?" Nakangiting saway niya rito.
"At kaylan naman kita binola, aber?" Napamewang si Yaya Mila, "Ikaw talaga! Maganda ka naman talaga, ayaw mo lang maniwala sa akin!"
"Madami akong pasalubong sa'yo, Yah!" Sabi na lang ni Sydney.
"Aixxxt! Kahit walang pasalubong, okay lang? Basta masaya akong ligtas kang nakauwi rito!" Nakangiting lambing nito sa kanya.
"Ahhh....Natouch naman ako, Yah!" Sabi na lang niya.
"Halika na, pumasok ka na sa loob! At hinihintay ka na nila!" Aya na ni Yaya Mila sa kanya.
Sumunod naman si Sydney sa matanda.
Halos limang taon na rin siyang lihim na nanirahan sa main camp. Wala pa ring pinagbago ang bahay nila. Ganoon pa rin ang itsura nito kahit matagal siyang nawala.
"Mabuti naman dumating na ang pulis kong anak!" Salubong sa kanya ng Mama niya at dali-dali rin siya nitong niyakap, "Naku, ah! Kung hindi pa pala ikakasal ang Ate Leigh mo, hindi mo maiisipang umuwi rito!"
"Sorry, Ma! Alam mo naman ang naging sitwasyon diba?" Tugon niya sabay ang paglinga-linga niya sa kanyang paligid, "Where's Papa? Galit pa rin ba siya sa akin?"
Nagpakawala ng marahas ng hininga ang kanyang Mama, "Sino ba naman kasi ang matutuwa sa ginawa mo? Bakit ba kasi umalis ka ng hindi mo sa amin sinasabi ang plano mong pagluwas ng Manila? Sobra siyang nag-alala!"
"Alam ko naman po kasi na hindi siya papayag sa gusto ko," malungkot niyang katwiran, "Umuwi na rin ako para makausap siya about sa consequences na sinabi niya last two years."
"Papayag ka na sa kagustuhan ng Papa mong magtrabaho ka sa kompanya natin?" Bumakas ang excitement sa mukha ng kanyang Mama.
"No, Ma. Kakausapin ko siya, at kukumbinsihin. I don't care kung sinasabi ni Papa na mapanganib ang trabaho ko. Dito kasi ako masaya," turan niya sabay ang iwas ng tingin sa ina. Ayaw sana niyang magsinungaling sa kanyang magulang tungkol sa tunay niyang trabaho, pero kailangan. Alam niyang magiging mapanganib sa kanilang lahat kung malalaman ng mga ito ang tungkol sa pagiging secret agent niya.
At isa pa, ang Papa kasi niya...
Muling nagpakawala ng marahas na hininga ang kanyang Mama, "Okay, sige..." Pagsuko nito, "...Ramdam ko naman ang kagustuhan mo talagang maglingkod sa bayan. I hope, maintindahan ng Papa mo ang side mo."
Hindi na kumibo si Sydney, at sumunod na lang siya sa kanyang Mama sa silid kung saan naroroon ang kanyang Papa.
"Come in."
Nadinig ni Sydney ang malalim na boses ng kanyang Papa. Pagkaraan ay pinihit ng kanyang Mama ang doorknob, at doon ay unti-unti nang bumukas ang pintuan.
Bumungad kaagad sa paningin ni Sydney ang kanyang Papa habang seryoso itong nagbabasa ng dyaryo. At kahit naramdaman na nito ang presenya nila ay hindi man lang nitong magawang tignan sila.
Naramdaman ni Sydney ang mahinang pagsiko sa kanya ng Mama niya. Kaya naman humakbang siya papalapit sa kanyang ama. Nagawa muna niyang lumunok ng sariling laway bago siya nagmano rito, "Papa, andito na po ako," may halong takot na turan niya.
Binababa ng kanyang Papa ang hawak nitong dyaryo, at walang emosyon itong tumingin sa kanya.
Naramdaman ni Sydney ang pagkabog ng kanyang dibdib. Aaminin niyang ilang tao na ang pinatay niya pero malaki pa rin ang takot niya sa kanyang ama. Alam niya kasi kung paano ito magalit.
"Buti naisipan mo pang umuwi," matipid na sabi nito.
Napayuko si Sydney, at hindi man niya magawang salubungin ang tingin ng kanyang ama, "Sorry, Pa!"
"Talagang nagawa mo kaming itiisin ng Mama mo masunod lang ang gusto mo?" May hinanakit na sabi ng kanyang Papa.
"Sorry po," muling sabi niya, "Pero po, Pa... Gusto ko po talaga ang trabaho ko! Kaya rin naisipan ko nang umuwi para makausap kayo, at humingi ng sorry. Papa, hindi ko po talaga gusto ang magtrabaho sa kompanya natin."
"Gusto mong maunawan ko ang sinasabi mo?" Tanong nito.
"Opo," tumango siya.
"Okay sige..." Pagsuko ng kanyang Papa na siyang kinagulat ni Sydney, "...Papayag ako sa gusto mo, pero sa isang kondisyon."
"Kahit ano po iyan, tatanggapin ko! Matanggap n'yo lang ang trabaho ko!" Determinado niyang turan.
"Nakita mo na ang Wedding invitation ng Ate Leigh mo?" Biglang tanong ng kanyang Papa.
"H-Hindi pa po," nagtatakang tugon niya.
"Pupunta rito mamaya si Cobi Infantes, ang kaibigan ng ate mo," biglang sabi ng kanyang Papa na lalong kinakunot ng noo ni Sydney, "Siya ang partner mo sa wedding ng Ate Leigh mo."
"Po?!" Gulat niya at para siyang binuhasan ng malamig na tubig sa kanyang narinig.
Si Cobi at ang Ate Leigh niya ay magkaklase noong highschool. Naging matalik na magkaibigan ang dalawa. Pero kahit malapit ang mga ito sa isa't isa, hindi alam ni Ate Leigh ang tungkol sa tunay na pagkatao ni Cobi. Siya ang nakatuklas niyon dahil sa pagkakagusto niya sa kapatid nitong si Yuki. In short naging dakila siyang stalker noon ni Yuki kaya natuklasan niya ang lihim ng magkakapatid na Infantes.
Nang matuklasan niya ang tungkol sa mga ito, binantaan niya si Cobi na kung hindi siya nito isasali sa organization ay isisiwalat niya ang lihim ng pamilya nito.
Si Cobi ang tumulong sa kanyang makapasok sa secret organization. Pero sa department ni Yuki niya pinili dahil sa laki ng pagkakagusto niya rito. Kaya nga ginawa niya ang lahat para mapansin nito. Ginalingan niya sa mga training. Talagang nagpakitang gilas siya. Pero masakit na malaman na ibang babae ang gusto ni Yuki.
Lihim siyang nasasaktan sa tuwing nakikita niya kung gaano kalapit si Yuki kay Mayo. At lihim din siyang umiyak nang mabuntis si Mayo at si Yuki ang ama. Pero mas nangibabaw sa kanya ang responsibilidad niya bilang agent. Kahit nasasaktan siya, pumayag siyang maging Assistant Agent ni Mayo. Kung tutuusin kaya niyang patayin si Mayo, pero hindi niya ginagawa. Ano ba ang mapapala niya, wala naman siyang pakealam sa ranggo ng organization. Saka ramdam rin naman niyang hindi siya kaylan man magugustuhan ni Yuki. At alam niya, sa oras na ginagawa niya iyon ay hindi magdadalawang-isip si Yuki na patayin siya.
"P-Pero wait, Pa. Ano'ng sinasabi ninyong kondisyon?" Biglang tanong ni Sydney sa kanyang Papa.
"Mamaya ko sasabihin kapag andito na si Cobi," tugon ng kanyang Papa.
Muling napakunot ang noo ni Sydney.
"Halika na, Ija..." Aya na sa kanya ng Mama niya, "...Magready ka na for the Wedding!"
Kahit puno ng pagtataka si Sydney ay nagawa pa rin niyang sumunod sa kanyang Mama. Lumabas na sila sa silid ng kanyang Papa, at dumiretso sila sa dati niyang kuwarto kung saan naroroon na ang gown na susuotin niya as one of the Secondary Sponsor ng kanyang Ate Leigh.