Chapter One
GAMIT ANG BINOCULAR, sinipat ni Cobi ang malawak na kalsada ng Los Angeles City. Nakita niya sa kanyang kinaroroonan ang pagpasok ng isang puting lumusine sa bakuran ng hotel na kinaroroonan niya.
Mula sa kanyang kinaroroonan ay nakita niya ang pagbaba ng target niya. Si William Bautista, isang businessman na nagbebenta ng mga mamahaling alahas.
"Finally, I found you!" Napangisi siya. Pagkaraan ay hinanda na niya ang kanyang sarili. Sinuot na niya ang kanyang facemask.
Gamit ang wimp wire, dahan-dahan siyang bumaba sa bawat palapag ng gusali. Wala siyang pakealam kung galing siya ng twentieth floor at nasa third floor naman ang target niya. Hindi rin hadlang ang lakas ng hangin ngayon para malula sa taas ng gusali. Kalmado at ligtas niyang narating pa rin ang kuwarto ng kanyang target.
Sa bintana siya dumaan.
Pagkaraan ay nilibot ng paningin niya ang buong paligid.
Tahimik.
Pero napansin niya ang ilang mamahaling bag na nasa sulok.  At ilang saglit pa ay nakarinig siya ng  mga konting kaluskos sa bandang banyo.
Dahan-dahan siyang nagtago. Nasilip niya na abala si William sa pag-iimpake. Para pa ngang nagmamadali ito.
Nang lumabas na ito ng banyo ay saka na umarko ang braso ni Cobi bilang pag-atake rito. At dahil sa kanyang ginawa, bumagsak ang lalaki sa sahig. Nahulog ang ilang gamit na bitbit nito. At dali-dali niya itong kiniwelyuhan.
"Where's the stone?" Tanong niya rito.
"What's stone are you talking about?" Padeny pa nitong tanong rin sa kanya.
"You know what I'm talking about! Where's the stone?" Hindi na nakapagpigil pa si Cobi, nagawa na niya itong bigyan ng suntok. Hindi lang isa, kungdi maraming beses pa!
"There!" Nanghihinang turo na nito na isang bag na itim na nasa ibabaw ng kama.
Dahil sa sinabi nito ay dali-dali na niya itong binitawan. Nagawa na rin niyang puntahan ang kama nito kung saan naroroon ang itim na bag. Pagkaraan ay hinalungkat niya ang laman nito. Pero habang abala siya kanyang ginawa ay bigla siya nitong sinugod ng hawak nitong katana.
Mabilis naman niya iyong naiwasan gamit ang bag na hawak niya. At doon nahulog ang ilang sachet na mga pinagbabawal na gamot. Nanlaki ang mga mata niya sa kanyang nakita. Pero mabilis siyang dumampot ng bagay na ipangsasangga sa bawat paghataw ng sandata nito. Pati ang silya roon ay ginawa na niyang ipangdepensa.
Nasa kalagitnaan sila ng laban ng tumunog ang cellphone nito na nasa ibabaw lang ng lamesa.
Nagkatinginan pa silang dalawa ni William.
Pero sadyang mas mabilis si Cobi kaya siya ang unang nakadampot nito. Napagulong pa siya sa sahig nang tangkain nitong atakihin siya ng katana.
Mabilis na pinindot ni Cobi ang green button roon. Pagkaraan ay ang loud speaker!
"Boss nasa akin na ang mga purple stone!"
Napakunot ang noo ni Cobi sa kanyang narinig.
"Surprise!" Nakangising sabi ni William at umarko ang mga kamay nito. Handa na siya na nitong atakin. Pero mas inunahan niya ito. Mabilis niyang dinukot ang kanyang karambit knife, at mabilis din niyang ginilitan ang leeg nito.
Tumalsik ang pulang likidong lumabas sa bandang leeg nito. Pagkaraan ay nabitawan nito ang hawak nitong katana.
"Surprise!" Nakangising sabi pa niya rito nang tuluyan na itong bumagsak sa sahig.
Nang nasiguro na niyang walang buhay ang kanyang kalaban ay dali-dali na niyang kinuha ang cellphone ni William na nasa sahig. May ilang device siyang kinabit rito.
Mabilis ang bawat pagkilos niya. Ayaw niyang magsayang anumang oras dahil mas mapanganib kung mapupunta sa kalaban ang naturang bato.
Ilang saglit pa ay tumunog ang earphone niya.
"I track the location, sir!" Anang kanyang agent na si Harley.
"Good!" Tanging komento niya matapos niyang marinig ang location na binanggit ng kanyang agent. Pagkaraan ay dali-dali na siyang kumilos.
Nagawa pa muna niyang punasan ang tumalsik na dugo sa kanyang mukha. Pagkaraan ay kalmado siyang dumaan muli sa bintana. Gamit muli ang kanyang wimp wire ay nagawa niyang makababa sa ground floor ng naturang hotel.
Eksaktong paglabas niya sa gusali ay ang pagdating ng isa pa niyang agent na si Ian.
"Subway train," tanging sabi niya rito. Pagkaraan ay nilapag niya ang kanyang cellphone sa dushboard ng sasakyan kung saan natatrack na roon ang kinaroroonan ng isa pa nilang target.
"Copy, Boss!" Kaagad na tumalima si Ian sa kanya. Halos paharurutin na nito ang kanilang sasakyan.
"Akala nila ganoong kadali lang nila ako maiisahan?" Nanggagalaiting bulong ni Cobi sabay ang pagkakuyom ng kamao niya.
Hininto ni Ian ang kanilang sasakyan sa isa sa pinakamalapit na subway train. Pagkaraan ay mabilis siyang bumababa roon.
Bago siya sumabak sa mission na ito, talagang pinag-aralan na niya ang pasikut-sikot sa LA. Maski ang ilang hidden shortcut sa mga mismong subway train na katulad ng tunnel nito.
Nasa kabilang linya lang ng kanyang earphone ang mga agent niya na siyang nagbibigay sa kanya ng direction kung nasaan ang target nila.
Mabilis niyang tinakbo ang riles ng train.
Daig pa niya ang nasa marathon sa bilis ng kanyang pagtakbo. Magiging delikado sa kanya kung maabutan siya ng train.
"Go right!"
Mabilis na tumalima si Cobi sa direksyon na sinabi ni Harley. May nakita siyang roon ng parang hagdaan, at bukas ang pintuan roon. Dali-dali siyang umakyat sa naturang hagdaan. Pagpasok palang niya sa pintuan ay nakita na niya ang kanyang target. At hindi na rin nakawala sa kanyang paningin ang itim na bag na bitbit nito.
Napangisi si Cobi. Abot-tanaw na kasi niya ang kanyang target, at hindi na niya hahayaang makawala pa ito sa kanya.
Lumihis siyang takbo. Pero hindi niya inaalis ang kanyang tingin sa target niya. Nakuha pa niyang umakyat sa pader. Nakalikha siya ng ingay sa bawat hakbang niya. Na siyang dahilan kaya napahinto sa pagtakbo ang lalaki. Nagpalinga-linga ito sa paligid na parang hinahanap nito kung saan nanggagaling ang ingay.
Dahil doon ay nagawang na niyang maunahan ito. Para na siyang unggoy na lumambitin sa mga bakal na kisame. Pagkaraan ay nagawa na niyang sipain ang mukha ng lalaki pagkalingon nito sa kanya.
Bumagsak ito sa sahig.
"Masyado na akong napapagod sa ginagawa ninyong habulan," naiirita na niyang sabi saka na niya kinuha ang kanyang baril na may silencer. Hindi na siya nagdalawang-isip na kalabitin ang gatilyo nito. Umeksakto ang pagbaril niya sa pagdaan ng train.
Basag ang bungo ng lalaki nang bumagsak ito sa sahig. Mabilis ding dumaloy ang sariwang pulang likido nito.
Pagkaraan ay dali-dali nang nilapitan ito ni Cobi para kunin ang itim na bag mula rito. Nagawa muna niyang halungkatin ito para makasiguro kung naroroon ba ang hinahanap niya. At hindi niya maiwasan ang mapangiti ng makita niya ang isang dyamanteng kulay violet.
Sadyang napakaganda nito kung titignan. Pero ang totoo, ang batong ito ay magiging banta sa malaking kaguluhan ng buong mundo. Dahil sa oras na madeactivate ang batong ito ay maglalabas ito ng radiation na pwedeng magpasabog ng tatlo hanggang limang gusali. Maliit na bato lang ito, pero sobrang mapanganib.
"Boss, may tawag po galing Philippines!" Ani Ian sa kanyang earphone, "Si Miss Leigh po."
Saglit siyang natigilan nang marinig ang pangalan ng kanyang matalik na kaibigan, "Sige, kakausapin ko," aniya habang naglalakad na siya patungo sa labas ng subway train.
"Hi, Cobi! I just want to remind you about my wedding, ah! Gusto ko andoon ka! Remember, we have a plan to do!"
"Oo, hindi ko nakakalimutan! See you!" Sabi niya rito saka na niya binaba tinapos ang pakikipag-usap rito.
Ngayong nasa kanya na ang bato, oras na para bumalik siya ng Pilipinas.