Vaiah's POV
Tumindig ang aking balahibo dahil sa sinabi ni Shaza. Ahas? Na tao? Wala namang ganoong nilalang.
"Ako naman ay tao rin, kalahating fox. Pansin naman siguro sa aking tainga," turo ni Patricia sa kaniyang tainga na akala ko ay hairband. Agad naman niya itong pinagalaw at may buntot pala ito. Hindi ako natakot sa kaniya dahil ang cute tingnan ng sa kaniya, siguro ay malambot ang mga ito pag hinawakan.
"Eh ikaw Monique?" tanong ko sa kaniya at agad naman itong nagtago sa likod ni Patricia. May mali ba sa sinabi ko?
Narinig ko ang pagtikhim ni Lola Melchire kaya agad lumabas si Monique. Nagulat ako ng biglang itong naging ako. Ako mismo, kamukhang kamukha ko siya. Paano?
Kasunod naman ay naging siya si Lola Melchire. Anong nangyayari? Hindi ko maintindihan.
"Oh siya, slow ka eh. Kaya kong manggaya ng anyo ng kahit ano," sambit niya na parang nababasa ang nasa isip ko. Kaya ba niyang maging lamesa?
"Syempre kaya ko," saad niya at naging lamesa nga siya. Kaya niya ring magbasa ng isip?
"Tumpak! Ang galing mo," pumalakpak ito ng isang beses at ngumiti ito sa akin.
Napatingin ako kay Shaza na kasalukuyang nagkakaroon ng kaliskis sa balat. Ganoon na nga ba talaga iyon?
"T-Teka, nasaan si Penelope?" tanong ko sa mga ito dahil wala talaga siya. Hindi kaya ginaya niya rin ang ilan sa mga gamit ko dito?
"Andito ako sa banyo, hehe sorry nakigamit ako," biglaang sagot niya. Lumaki ang aking mga mata ng nakita ko siyang gumagapang. Lalapitan ko sana siya ng makita ko ang kaniyang paa— mali, wala siyang mga paa. Kung hindi ako nagkakamali, buntot iyon ng isang isda. Siya ay sirena!?
Pumikit ako at agad sinampal ang sarili. Hindi ito totoo. Imagination lamang ang lahat. Panaginip lamang ito.
Pagkamulat ko ng aking mga mata ay wala pa ring nagbago. Ganoon pa rin ang anyo nila.
"Vaiah, totoo kami," malumanay na sabi ni Monique. Siguro ay binasa na naman niya ang nasa aking isip.
Kasabay ng aking pagsinghap ay ang pagkatok mula sa pinto ng aking kwarto. Si Lola Melchire na ang nagbukas dahil nasa kaniya naman ang susi.
"Ma'am Melchire, naghihintay na po ang mga bagong kararating, wala daw pong nag-aasikaso sa counter 16,17,18,19 at 20," halos mawalan ng hininga ang lalaking nagsasalita dahil sa bilis nitong magsalita.
"Vaiah, kaya mo na ba?" tanong ni Lola Melchire at makikita ang pag-aalala sa mukha nito. Kaya upang hindi na ito mag-alala, ngumiti ako dito.
"Kaya ko na po, masasanay din siguro," nais ko sanang tanungin kung maaari na akong umalis sa lugar na ito ngunit saan naman ako dadalhin ng aking mga paa sa gitna ng gabi?
Agad kaming bumabang apat. Si Penelope ay kailangan pang magpatuyo upang maging tao muli.
Pagkabalik sa aming counter ay hindi ako mapakali dahil sa aking mga nakikita. Iba't-ibang nilalang ang mga nandito. Ang mga mangkukulam na akala ko'y nakacostume ay nagsisiliparan sa himpapawid habang nakasakay sa kanilang mga walis.
May mga kalahi rin si Patricia dahil pare-parehas silang may buntot at mga tainga na kusang gumagalaw. Magkakaiba nga lang ang mga kulay nito.
"Miss, pakibukas naman ang elevator patungong section 20," nagitla ako dahil sa nagsalita ngunit hindi ko mahanap kung nasaan ito.
"Nakakainsulto ka!" dahil sa sigaw niya ay napagtanto kong nasa sahig pala siya. Isang dwendeng may bitbit na mga malalaking bagahe. Mabuti at kaya niyang buhatin ang mga iyon?
Agad ko na lamang sinunod ang kaniyang utos. Binuksan ko ang elevator gamit ang button na nasa left side nito.
"Maraming salamat," saad niya bago pumasok sa elevator na siya ko namang tinanguan.
Napatingin ang tatlo sa akin dahil sa aking ginawa. Bakit?
"Tumulong ka sa kakaibang nilalang, hindi ka ba mahihilo ulit?" tanong ni Shaza.
"A-Ah hindi, mabait naman siya," sagot ko naman dito at bumalik na muli ako sa aking ginagawa.
"So ako hindi mabait? Sakit Vaiah ha," saad nito nang may kunting pigil tawa.
"Mabait ka, takot lang talaga ako sa mga ahas," sagot kong muli. Sinong hindi matatakot hindi ba? Baka hindi pa ako tinuklaw eh mamamatay na ako sa kaba.
"Huwag ka mag-alala, hindi ako nangangain ng buhay," ani nito at sinamahan pa ng kindat.
"P-Pero, pwede bang itago mo na lang iyan?" sabay turo sa lamang-loob na nasa lamesa niya.
"Sure!" agad naman niya itong nilagay sa isang drawer na nandito sa aming likuran.
Pagkaraan ng ilang oras ay nakaramdam na ako ng pagkabagot dahil ang ginagawa ko lamang ay ang buksan ang bawat pinto ng room bawat may gustong pumasok. Ang ipinagtataka ko lamang ay walang limit ang pumapasok sa bawat kwarto. Nakakalito din dahil maraming pinto ang magkakakulay ngunit may mas dark at light color lang ang pinagkaiba. Ano kayang ibig sabihin ng mga ito?
"Pst, Shaza!" tawag ko sa katabi ko upang makuha ang atensyon nito.
"Bakit?" tanong naman nito agad ngunit ang kaniyang mga mata ay tutok pa rin sa kaniyang computer.
"Anong itsura ng nasa loob ng mga kwarto?" napukaw naman sa akin ang tingin niya dahil sa aking katanungan.
"Hindi ko pa nasubukang pumasok sa ibang pinto ngunit sa amin ay puro kagaya ko din lang," ani niya.
"Ang alam ko lang ay ang bawat pinto ang lagusan upang makapunta sa kani-kaniyang kaharian namin," pagpapatuloy pa niya.
"Eh bakit ito?" turo ko sa dalawang parehong asul ngunit magkaiba ng shade.
"Ang light blue ay para sa mga mababait na sirena, doon kabilang si Penelope," banggit niya kaya napatingin ako kay Penelope. Andito na pala siya, hindi ko napansin dahil siguro sa pagkabagot.
"Ang dark blue naman ay para sa mga masasama," pabulong na sabi niya sa akin dahil baka may makarinig.
"Paanong masasama? Nananakit sila ng mga tao?" tanong kong muli dahil sa kuriosidad.
"Hindi lang tao kundi kapwa nila sirena," pagsagot naman nito. Siguro ay laging away ang nandoon.
"Hindi lang away Vaiah, kinakain nila ang kauri nila," pagsingit ni Monique sa usapan. Siguro ay binasa na naman niya ang nasa isip ko.
Kung ganoon pala ang mayroon sa pintong kulay asul, paano pa kaya sa ibang mga kulay? Marami pang kulay ang aking minomonitor kaya't panigurado ay mas marami pa sa ibang counter.
Isa lang ang nasa isip ko ngayon, nais kong pasukin ang mga ito. Hindi pa sapat ang aking nalalaman, gusto kong malaman ang tinatago ng hotel na ito.