O N E
Nagmamadaling umuwi si Connor sa kaniyang apartment upang magbihis at kunin ang kaniyang regalo para sa kaniyang girlfriend na si Sophia. Sosorpresahin niya ang kaniyang nobya. Ngayong araw ay kanilang ipagdiriwang ang ika - limang anibersaryo bilang mag kasintahan.
Alam niyang sobrang busy na naman ng kaniyang nobya kung kaya nakalimutan na naman nito ang kanilang anniversary.
Bakit? Kailan ba naalala ng magaling mong girlfriend ang araw ng anniversary ninyo? Untag ng isang bahagi ng kaniyang isipan.
Oo at kahit kailan ay hindi nito naalala ang araw ng kanilang anniversary. Pero hindi nito noon nakakalimutan ang kanilang monthsary. Masyado lang itong busy sa trabaho dahil malapit na nitong pamahalaan ang kumpanya na itinayo pa ng lola nito. Ang Santillan Drug and Cosmetic Company.
Sobrang proud niya sa nobya na kahit pa nga maraming bumabatikos at hindi umaayon na ito ang magmana ng kumpanya ng kanilang pamilya ay patuloy itong lumalaban.
Doon din siya nagta trabaho pero walang nakakaalam na nobyo siya ng babae. Siya mismo ang nagsabi sa kaniyang nobya na ayaw niyang malaman ng iba na magkasintahan sila upang maiwasan ang mga usapin at bulong bulungan na paborito siya nito dahil siya ang nobyo ng babae. Limang taon na silang magkasintahan ngunit tanging siya, ang kaniyang nobya at ang matalik na kaibigang si Laurel lamang ang tanging nakakaalam ng kanilang relasyon.
Nang makarating si Connor sa kaniyang apartment ay nagmadali siyang maligo at magbihis. Nag suot siya ng mamahaling suit na kulay abo at sukat na sukat sa kaniya na animoy ipinasadya niya. Pinag ipunan niya pa ang perang ipinambili rito mula sa kaniyang sahod sa kumpanya. Pinlit niyang magtipid upang mabili ito.
Unlike his girllfriend, hindi siya lumaki sa karangyaan. Maagang namatay ang kaniyang mga magulang kaya naman ay maaga siyang natutong magbanat ng buto upang mabuhay. Pinagsabay niya ang pag aaral at pagta trabaho sa isang fast food chain upang matustusan ang kaniyang mga pangangailangan sa. Mabuti na lamang at iskolar siya nang paaralan. Sa University ding iyon sa kolehiyo niya nakilala ang kaniyang nobya.
The first time he saw her, ay agad na tumibok ang kaniyang puso para sa babae. But he knew right there and then na hindi siya nababagay dito. She’s charming, sweet at isang tingin pa lamang dito ay alam mo nang mayaman ito. The way she dresses, mula sa kaniyang sapatos hanggang sa bag nito ay naghuhumiyaw ang salitang pera. He was a graduating student ng mga panahong iyon, so does Sophia.
Alam niya agad nang unang beses niya itong makita na walang siyang pag asa dito. Bukod pa doon ay lagi siyang nabubully ng mga kapwa niya estudyante sa University. Dahil nga naman pang mayaman lamang ang school na iyon. But then, there he was, like an ugly duckling, sa unibersidad na puno ng mga mag aaral na anak ng mga politiko, businessmen at mga may sinabi sa lipunan.
Kaya naman, sinong tanga ang papatol sa isang katulad niyang pobre lamang na parang naligaw sa unibersidad na para lamang sa mga anak ng mga bigating tao. Ngunit nagbago ang lahat nang maging intern siya sa Santillan Drug and Coosmetic Company. Ang kumpanya na ang ama pala ni Sophia ang may ari. Her grades were failing during those times and I offered her help, I told her that I can tutor her, para makatulong man lamang sa babae. Naawa siya sa babae na noon ay nahuli niyang umiiyak. Hindi niya sinabi rito na narinig niya ang usapan ng kaniyang ama nang hindi sinasadya. He was disappointed with her. Na mas inuuna pa nito ang kaniyang kalandian at pagla-lamyerda imbes na mag aral. He can’t help na masaktan para sa kaniya. Kaya hindi na siya nag atubiling mag offer nang tulong dito.
Napangiti siya nang maaalala kung gaano kasungit noon si Sophia. But when she realized that she needed that help, bumait ang babae sa kaniya. The next thing he knew, he was falling for her. She courted her and thought she will never love him back but she did. He was the happiest and luckiest man on earth when she said she is accepting me as her boyfriend. Nang pumutok ang issue na iyon sa kanilang unibersidad ay mas lalo siyang nabully nang mga estudyante. Bakit nga naman hindi? Sophia is the Campus Queen. Beautiful, Charming and People love her.
Doon siya unang kinausap ni Sophia na itago ang kanilang relasyon. Ayaw nitong makarating sa ama nito ang tungkol sa kanila upang hindi sila pag hiwalayin. And he understood, so he agreed to her terms. Pero hindi pa rin nawala ang pambubully sa kaniya nang mga tao. Marami pa rin ang kumukutya sa kaniya, lalo na ang anak ng congressman ng Batangas na si Mykael Castillo. Nagpasimula ito ng tsismis na kaya ako lumalapit kay Sophia dahil alam kong ito ang pinaka mayamang estudyante sa unibersidad at nais ko itong huthutan ng pera. Kaya naman lalong tumindi ang galit ng mga estudyante sa kaniya. Ngunit hindi niya ito pinansin at nagpatuloy lamang sa kaniyang buhay.
Napukaw ang kaniyang atensyon at bumalik sa kasalukuyan nang marinig ang pag alarm ng kaniyang cellphone. Damn! Alas otso na pala. I have to hurry. Muli siyang tumingin sa salamin upang tignan kung maayos na ba ang kaniyang hitsura. Sinipat ang kaniyang mukha, ngipin at naka brush up na buhok bago muling tinignan ang suot na suit.
“Ayos. Mukha na akong big time nito,” bulong niya sa sarili sa harap nang salamin.
Bagay na bagay nga sa iyo yang damit mo pero halatang cheap ka pa din kumpara sa mga lalaking nakapaligid kay Sophia. Muling untag ng kaniyang kontrabidang isip.
Kumunot ang noo niya sa harap ng salamin nang maisip iyon. Ngunit agad namang napawi ang kaniyang pag aalala nang makapa sa bulsa ng suit ang kahita na naglalaman ng singsing na kaniya ding pinag ipunan para maibigay sa nobya.
Ngayong gabi ay balak niya nang mag propose sa babae. Lumapad ang kaniyang ngiti nang makita ang singsing. Kinuha niya ito sa kahita at sinipat. It was a princess cut diamond ring with over fifty chevron shaped facets surrounding it. Ibinalik niya ang singsing sa kahita at muling inilagay ito sa bulsa ng kaniyang suit.
Bumaba na siya mula sa kaniyang apartment at sumakay sa kaniyang kotse. Pagkasakay na pagkasakay ay tinawagan niya ang kaniyang kaibigang si Laurel para sabihin ditong handa na siya mag propose sa nobya ngunit hindi nito sinasagot ang kaniyang tawag.
Sa totoo lang ay ayaw ni Laurel kay Sophia. Pakiramdam daw ng kaniyang kaibigan ay hindi ito gagawa ng tama at pinaglalaruan lamang siya nito. Ang sabi pa nga nito ay masyado daw siyang bulag sa pag ibig sa nobya. Ngunit patuloy niyang ipinagtatanggol ito.
Nang pangatlong tawag niya kay Laurel ay hindi niya pa rin ito ma - contact, kung kaya naman ay hindi na siya nag abala pang tawagan itong mui. He continued driving on the way to the office. He was really excited to see her reaction.
Nang makarating sa kumpanya ay sumakay ito sa elevator at nahagip nang kaniyang mata ang mga magulang ni Sophia. They were happily talking to what seemed like a coupe and their son. Hindi na ito pinansin ni Connor nang magsimula nang sumara ang pinto ng elevator.
Nang huminto ang elevator ay agad siyang bumaba at huminga nang malalim bago dumiretso sa opisina ng babae. Bago pa man siya makapasok ay pinagtinginan na siya ng mangilan ngilang empleyado na nag - o - overtime ng mga oras na iyon. Kumatok siya nang marahan at pumasok sa pinto nang opisina ni Sophia. Agad niyang nakita na nakasimangot ito habang subsob sa trabaho at binabasa ang isa sa mga napakaraminng papeles na nagpatong patong na sa desk nito. Naawa siya sa hitsura nang nobya. Kung kaya naman ay agad niyang binati ito.
“Hi hon,” Masayang bati ni Connor sa babae.
Nagtaas ito ng tingin mula sa mga papeles na binabasa nito at itinuon ang tingin sa saradong pinto ng opisina kung saan siya nakatayo. She was surprised to see him. Connor saw it in her eyes. Ngunit agad napalitan ang ekspresyon nito ng pagkadisgusto at mabilis na tumayo mula sa kaniyang desk at mabilis na naglakad patungo sa kaniyang kinatatayuan.
“Connor! What are you doing here? Di ba sinabi ko sa iyo na hindi ka pwedeng magpunta sa opisina ko kung hindi office hours? Papunta ”
Nagulat si Connor sa inasal nagtaka siya ngunit hindi nagalit dahil agad niyang naisip na stressed at pagod ang nobya sa trabaho. Alam ni Connor na hindi ito ang tamanglugar upang magpropose sa nobya nunit alam niyang kailangan niya na itong gawin ngayon.
Kung kaya naman ay dali dali miyang kinapa ang kaniyang suit at kinuha ang kahita sa bulsa nito, nang makuha ay unti unti siyang lumuhod at binuksan ang kahita na naglalaman ng singsing.
“Hon. Sophia, Happy Anniversary! I … uh… ahem … Honey, nung una pa lamang kitang makita ay agad nang tumibok ang puso ko para sa iyo. Pero that moment I alse knew that you and I will never be together. Langit ka at lupa ako. I just kept wishing and looking at you from afar. But then wishes can actually come true. Dahil naging tayo, dahil minahal mo din ako. And I am very thankful na naging kasintahan kita. Now, baby. I can’t wait long enugh to spend the rest of my llife with you. So I need to ask you this. Sophia, will you marry me?” malapad ang ngiti ni Connor habang nakatitig sa babae. Hindi halos makapagsalita ang nobya sa gulat at nakatakip ang bibig nito. She was in shock. However, when Connor looked her in the eye, she saw disgust and annoyance.
Nasa ganoong posisyon sila ng nobyang si Sophia nang biglang bumukas ang pinto at iniluwa noon ay ang mga magulang ng babae kasama ang dalawang matandang mag asawa at ang anak ng mga ito.
Sophia’s parents were in shocked. Especially Sophia’s mom na nanlaki anng mga mata at hindi makapaniwwala sa nakikita. Ngunit mas malaki ang gulat ng lalaking kasama ng mga ito na anak ng may edad na mag asawa .
“What is the meaning of this, Sophia?” tanong ng lalaki na galit ang tinig. Hindi inaalis ang tingin sa kaniya. At gayon din siya sa lalaki. Ang mga empleyadong nasa loob pa ng building ay nagsimula nang magkumpulan malapit sa pinto upang maki - usyoso sa mga nagaganap sa opisina nang kanilang boss.
The man was tall, around five foot ten. He was wearing a Armani suit that fits him very well. Halatang ipinasadya ang suit nito kumpara sa suit niya na binili niya lang sa isang botique sa mall. Ngunit parang pamilyar kay Connor ang mukha ng lalaki. He just can’t point it out but he knew this guy from somewhere.
He was staring at the guy when he heard Sophia speak.
“Mykael. Tito, Tita. Don’t worry about him. Isa lang iyang empleyado. Empleyadong akala yata ay makukuha ako sa mga kakulitan at pa-charming niya. Akala niya naman ay magkakagusto ako sa kaniya. Don’t mind him. Pumasok na kayo,” matabang at walang puno ng disgutong sabi ni Sophia.
Nanlaki ang mga mata ni Connor nang sabihin iyon ng nobya. He did expect that the woman will hide things between them from her parents. Pero nang tingnan niya ito sa mga mata, ay walang emosyon na makikita rito. He was stunned. Ang akala niya ay aamin na si Sophia sa harap nang mga magulang tungkol sa kanilang relasyon lalo pa ngayon at nag propose na siya sa babae. He was still in that same kneeling position, holding the ring out in front of Sophia, when the guy started speaking.
“Wait. Give me a second. I know this guy,” he said na tumingin kay Sophia at lumingon sa mga magulang para lamang patunayan sa mga ito na kilala niya si Connor.
“Oh! Yeah. I remember now. Ikaw yung ugly duckling sa university noon. You’re that poor guy na nagpumilit na mag aral sa University ng mayayaman para makbingwit ng babaeng may pera at mapangasawa ito para naman yumaman ka. In fairness huh. Hindi ka na masyadong cheap ngayon. Medyo nag level up. Pero cheap ka pa din,” ngumisi ang lalaki at tumalikod na upang lumapit sa kanilang mga magulang at kay Sophia.
Nilingon ni Connor ang lalaki. At napagtantong kilala niya nga ito. Ito ang anak ng congressman ng Batangas na nagkalat noon ng issue sa kanilang unibersidad at naging dahilan para lalo siyang mabully noon. Nagsimula nang tumayo si Connor at tumingin sa grupo. Hawak pa din ang kahita na naglalaman ng singsing para kay Sophia.
He was still in shock. Hindi niya alam kung saan siya nagkamali. Ano ang nangyari bakit ganoon ang naging reaksiyon ni Sophia. Ni hindi man lang siya nito nilingon and she was smiling in front of her parents at sa pamilyang iyon. What the fvck? How could she do this to him. He needs to get an answer from her. Pero paano niya gagawin iyon kung nandiyan ang mga magulang nito at ang mga kasama nito. I needed to find a way to talk to her. There must be some explanation why she is doing this.
Nang makalabas ng opisina ni Sophia ay nakita niya ang mga empleyadong natigilan nang makita siya ng mga ito. Nagsimula silang magbulungan at pagtawanan ang katangahan niyang ginawa ng gabing iyon.
Huwag kang pumayag na pagtawanan ka ng mga iyan. Gumanti ka sa mga iyan at ipahiya din sila minsan. Untag ng kaniyang isipan.
Tinitigan niya ang mga ito isa isa sa kanilang mga mata. Tinandaan ang bawat mukha ng mga ito na ikinahinto ng mga empleyado at saka nagsimulang umalis.