"Ano 'yan?" Mabilis na tanong ko at binaba ang trash can. Mas inilapit n'ya sa'kin 'yung paper bag at bumitaw na din siya sa pagkakahawak sa'kin. Agad kong inabot 'yung paper bag.
Tiningnan ko muna siya bago sinilip ang laman nito. Napagtanto kong ang laman pala nito ay 'yung pinahiram kong pajama at oversized shirt sa kan'ya kagabi. Good thing, binalik n'ya.
"Ako mismo ang nag-laba n'ya. Mmmm," Napaangat ako ng tingin nang magsalita siya. Hawak-hawak pa rin n'ya ang kan'yang pusa at hinihimas himas ito sa ulo.
"Meow~ Meow~"
Napabuga muna ako sa hangin bago nagsalita.
"Ok, you're welcome... M-may kailangan ka pa ba?" Tanong ko. Mabilis siyang tumango na bahagyang ikinataas ng kilay ko.
"'Yung pajama at damit ko...Ok na ba?" Nakangiting tanong n'ya at nag-thumbs uo pa sa'kin. Napaisip ako bigla. Aishhh. Mabuti naman pala at nalabhan ko 'to kagabi. 'Yung tamang-tama na umalis s'ya.
Sinabi naman kasi n'ya na labhan ko kaya ginawa ko na din. Responsibilidad ko naman ata dahil ako ang nakatulak sa kan'ya. Mabuti pa nga 'yung damit n'ya nalabhan ko kagabi, 'yung damit ko... Ngayon ko lang nalabhan.
"H-hey, ano na? anong iniisip mo?" Nabalik ako sa reyalidad nang winagayway n'ya ang kamay sa mukha ko. Napalunok ako at itinuro ang bahay.
"Oo, mukhang tuyo na 'yun. Paki-kuha na lang sa loob ng bahay. May gagawin pa ako." Walang pagdadalawang isip na sagot ko. Dahan-dahan naman s'yang tumango-tango.
"Ano nga pala gagawin mo?" Usyosong tanong n'ya.
"Magsisiga ako ng basura... 'Wag ka na puro tanong ha," Pagtataray ko. Hindi naman kasi kami close, kung makapag-tanong s'ya d'yan.
"O-ok, hihintayin na lang kita matapos. Hindi naman 'yan matagal." Seryoso niyang sabi. He lean closer to me as if hindi ko naririnig ang sinasabi n'ya.
"Alam mo? bahala ka!" Singhal ko at nagsimula ng maglakad.
"Ok then, bakit ba ang sungit mo ngayon?" Nag-iintrigang tanong n'ya habang sumasabay sa'kin maglakad. Napakamot ako sa ulo. Ito na naman, magtatanong na naman po s'ya.
"'Wag ka ng magtanong, ok?" Sambit ko na tila naiirita na sa kan'ya. Napakibit balikat naman s'ya. Napatingin ako sa alaga n'yang pusa na inaakay n'ya na parang baby. Mukhang ang bait naman ng pusang ito sa amo n'ya.
Nang makarating dito sa may halamanan ay agad kong ibinuhos lahat ng laman ng trsha can at itinabi ito. Inilabas ko sa bulsa ang isang posporo at nag-bend ako upang sindihan ang mga basura.
"Mmmm... Ang lamig." Napatingin ako sa bandang harapan ko, nag-bend si Deiver do'n habang karga-karga n'ya ang pusa n'ya. Napasindi ko naman agad ang apoy na nasa gitna namin.
"Ano pa lang ginagawa mo dito?" Tanong ko habang nakatingin lang sa apoy na unti-unting sinusunog 'yung mga papel.
"I just want to take your oversized shirt and pajama back. Kukunin ko na sana 'yung akin pero mukhang ayaw mo ng isauli sa'kin?" Napaangat ang tingin ko at sinamaan ko siya ng tingin.
"Ano ako, magnanakaw?"
"Hindi naman, mukha ka namang anghel. Not sure sa ugali." Halos masamid ako kahit wala naman akong kinakain.
Natawa naman s'ya. Binigyan din niya ng tingin ang apoy na nasa kalagitnaan namin.
"Si Dei kasi," Sabi n'ya at hinimas-himas ang ulo ng alaga n'yang pusa. "Nakita ko s'ya na palukso na sa balcony. Too danger! mabuti na lang nakuha ko agad siya. Naisip ko na baka, pupunta s'ya sa'yo kaya sinamahan ko na s'ya. Lagi ba s'yang pumupunta dito?" Paliwanag n'ya at tila umaliwalas ang mukha.
Bumagsak ang balikat ko at kumuha ako ng maliliit na piraso ng bato sa lupa bago ito isa-isang itinapon sa apoy.
"Actually, no'ng isang araw lang no'ng una ko s'yang nakita dito. Ewan ko kung matagal na ba siyang pumupunta dito... Pahamak naman 'yang pusa mo." Sagot ko. Nakita ko naman na tila nagtatanong ang mga mata n'ya.
"H-huh? anong ginawa sa'yo ni Dei?" Tila ilang segundo lang ay napalitan na ito ng pagtawa. Baliw ba 'tong lalakeng 'to?
"'Yung ulam kong pork, isang malaking hiwa 'yun. Ninakaw ng pusa mo, siya 'yung magnanakaw. Sa tingin mo, sinong 'di magagalit do'n?" Ngising saad ko at kumuha pa ng maliliit na bato. Itinapon ko ulit ito isa-isa sa apoy. Unti-unti ng humihina ang apoy, 'di dahil binabato ko, kundi ay dahil wala ng papel at plastic na masusunog ng apoy. Naging abo na ang iba.
"'Wag... Pinapatay mo naman 'yung apoy eh,"
"Hindi 'yan namamatay dahil tinatapunan ko. Wala na kasing papel o plastic kaya unti-unti na s'yang humihina."
"Gano'n ba? Oo nga." Pag-sang ayon niya sa'kin. Napatingin naman ako sa kan'ya bago tumayo at pinagpagan ang sarili. Kinuha ko ang trash can at 'yung paper bag na binigay n'ya saka agad na nagsalita.
"Diba kukunin mo pa 'yung damit at pajama mo? tara. Para makauwi ka na din." Sambit ko at nauna ng tumalikod.
"Mukhang gustong-gusto mo talaga akong pauwiin 'no? Maganda kayang may kausap kapag gabi..." Sumabay ito sa'kin sa paglalakad "Do you like night more than day?" Tanong n'ya.
Napailing ako.
"Hindi. I like day more than night." Tipid na sagot ko sa katanungan n'ya.
"What's your reason then?" Pahabol na tanong n'ya.
Malapit na kami sa bahay kaya agad na akong pumasok. Nilapag ko muna 'yung trash can sa tiles dito sa dining at kinuha 'yung pajama at damit ni Deiver na nakasampay sa kwarto. Dito ko kasi 'to nilagay kaninang umaga no'ng natapos kong i-dryer. Iniwan ko na din 'yung paper bag sa kama ko.
Paglabas ko ng kwarto, nakita ko siyang nakaupo sa tiles at nilalaro 'yung pusa n'ya. Napapikit ako at bumuntong hininga.
"Meow~ Meow~ Meow~" Nagulat ako nang biglang pumunta sa kinatatayuan ko ang pusa.
"Gusto ni Dei magpabuhat sa'yo. Come on, Xhecie." Tumango sa'kin si Deiver. Tumayo naman siya at agad na kinuha sa mga kamay ko 'yung pajama at damit. Nilagay n'ya iyon sa lamesa.
"Buhatin mo na s'ya. Yiee!"
Napakunot-noo ako sa inasta ni Deiver. Loko-loko ba 'to? mukhang mahal na mahal n'ya ang pusa n'ya ah. Si Dei? Mukhang kinuha n'ya din ang pangalan nito sa pangalan n'ya.
Binuhat ko si Dei. Sumandal naman siya sa braso ko na ikinagulat ko. Para s'yang baby. Ngayon na lang ulit ako naka-buhat ng isang pusa. Wala kasi akong alaga.
"Mmm... He looks comfortable with you. Ayan ba 'yung pumerwsiyo sa'yo, Xhercie? sabihin mo ngang hindi. Ang cute kaya ni Dei," Hindi ko alam pero natawa din ako sa sinabi ni Deiver.
"O-Oo nga," Pag-sang ayon ko na lang.
"Ayun oh, Mmm.." Saad ni Deiver na tila may iniisip. "Mahilig ka naman pala sa mga pusa no, Xhercie?" Tanong n'ya.
Itinaas ko ang tingin sa kan'ya.
"Hindi naman. Tama-tama lang." Sagot ko. Sa oras na 'to, naramdaman kong ang gaan-gaan kasama ni Deiver.
Kinuha n'ya sa kamay ko si Dei at pinahiga n'ya ito sa lap n'ya dahil nakaupo naman s'ya. Mukhang nakatulog na si Dei. Pakiramdam ko ang sarap din magkaroon ng alagang pusa.
"Opppss... Kung iniisip mo na pwede mong maagaw si Dei sa'kin, nagkakamali ka." Pabiro n'yang sabi at tumawa pa. Napansin siguro n'ya na panay ang tingin ko sa alaga n'ya.
"Medyo lang..." Ngising sagot ko sa kan'ya. Tila nag-iba naman ang mukha n'ya.
"Oy—walang ganyanan. Kahit may dalawang sugat pa ako ay malakas pa rin ako." Pabiro na naman n'yang usal. Natawa ako sa kan'ya.
"A-ah Oo, 'yung sugat mo." Komento ko.
"Oo nga eh, ikaw may kasalanan no'n. 'Di mo lang naman ako tinanong kung kamusta na ako?"
"Kailangan ba no'n?"
"Yah."
Napabagsak ako ng balikat.
"Mmm... Ayaw mong mag-tanong kaya sasagot na lang ako. Oo, ayos lang ako. Medyo gumagaling naman na."
"Mabuti naman..."
"Alam mo, Xhecie..." Tiningnan n'ya ako ng seryoso sa mga mata. "Hindi normal ang maglaba sa gabi." Tumawa siya ng tumawa.
"Kaya nga gusto ko ang araw kumpara sa gabi." Sambit ko. Tumigil naman siya sa pagtawa.
"Mmm... Bakit?" Tanong n'ya.
"Alam mo 'yun? may mga bagay na 'di natin nagagawa sa gabi kumpara sa umaga o mga gawain sa umaga na 'di natin masyadong nagagawa sa gabi. Teka nga..." Tiningnan ko ang wall clock na nakasabit sa ding-ding dito sa dining. "Mag a-ala una na pala. Matutulog na ako eh, uwi na kayo." Sabi ko at nauna ng tumayo.
Bakit pakiramdam ko ay napakagaan kausap ni Deiver? matanong kasi s'ya eh.