Kimi's POV
She walks down the stairs with a faint frown and saw her parents flirting.
"Gross" bulong nya.
She faked a smile and greeted her parents
"Oh Bunso! good morning" masiglang bati ni Dad.
weird.
"Umupo ka muna Bunso, kagigising mo lang ba?" tanong naman ni mom habang nag aayos ng mesa. Usually, mga maids ang gumagawa nito.
"Err. Yes mom. Medyo tinanghali may tinapos pa kasi akong projects kagabi "
She looked at me worriedly.
"Tatlong araw ka ng gumagawa ng projects at walang pahinga. Don’t push yourself too hard. Okay?"
"Yes mom"
I sighed inwardly.
I need to work hard. It is not like i can relax right? Ako na lang ang maasahan sa company. Siguradong kawawa ang pamilya namin kung hindi ko ipupush sa limit ang sarili ko.
" Your mom's right bunso. I'm sorry kung sayo ko nabibigay ang pressure na para sa akin"
No. Pressure na dapat kay Iris not mine.
Hindi naman ako nag rereklamo. Ginusto ko din naman to. I wanted to be the perfect daughter. Kawawa naman parents namin kung pati ako sasabay sa katangahan ni Iris.
Sana nga lang mapansin din nila ako. Hindi puro Iris.
"Bunso, anak. Tawagin mo na ang Ate mo para makapag breakfast na tayo ng sabay sabay"
Nanlaki ang mga mata kong napatingin sa kanila.
"She's awake?!"
"Yes. Kanina lang"
Naka hinga ako ng maluwag. Kahit naiinis ako sa kapatid kong iyon. Hindi ko parin maiwasang hindi mag alala. She's feverish for 3 days. Ilang beses ko ng sinabihan sila daddy na dalhin sa hospital si Iris pero ayaw nila dahil she hated hospitals daw. Mamamatay na yung tao hindi pa rin nila dadalhin sa ospital, anong klase ba yun?
At ang weird lang nya kasi. Wala syang ginawa kundi matulog at umiyak. Minsan ginigising namin sya. She will open her eyes and then close again. Yung parang baby na walang muwang parang ganun. Pinipilit pa sya ni Mom na kumain. Noong una hindi talaga namin sya magising. Naka dextrose na din sya kasi hindi na kumakain. Sabi ng doctor normal na lagnat lang daw yun, kasi kinuhanan na din sya ng blood samples at wala namang problema.
Aaminin ko. Lahat ng inis ko nawala nung makita ko yung sitwasyon nya. I thought we're going to lose her. Hindi normal yung lagnat nya, I swear! Nasigawan ko na din si mom and dad kasi hindi nila dinadala si Iris sa ospital. Kulang nalang itakas ko sa kanila. Minsan talaga di nag iisip sila mom and dad.
Tumayo ako at naglakad papunta sa kwarto nya. Kumatok muna ako at nag antay ng sagot. Ayaw na ayaw kasi nyang pumasok sa kwarto nya ng walang paalam. May nasampal nga syang maid dati dahil pumasok ng room for weekly cleaning.
Naka ilang katok na ako pero walang sumasagot. Bigla akong kinabahan. Baka nag collapse na naman ito.
Tiningnan ko ang bedroom kaso wala din ito doon
"Where the hell is she?"
Naiinis na pumasok ako ng banyo kaso wala padin. Lalabas na sana ako ng makarinig ng mahihinang tawa.
I know that voice!
Lumapit ako sa sliding door at napatulala.
There she is. Giggling like child while walking and running from side to side.
"God. I must be dreaming. I need to go back to sleep"
I was about to turn back and leave when she turned around. I froze and saw a scene that I can only see in a movie.
Iris is basking in the sun like a dairy. There is a small smile in her face and her long natural brown hair are flowing in her back and shoulders. Her hair color lightened because of the light and her white night dress made her skin glows.
I didnt know how long I watched. Namalayan ko nalang na naka titig na sya sa akin. Hindi ko napigilang mapatitig sa mga mata nito. I was amazed of her eyes. Para itong malabnaw na tsokolate. O kaya naman ay tsokolate na may gatas. Pareho sila ng mata ni mommy. Mas maganda lang ang kay Iris kasi you can see golden specs too. Her eye color can be seen as light brown and gold. Truly enchanting.
This is the first time na humiling ako na sana kay mommy nalang ako nag mana ng mata. It is beautiful.
"Hello" a soft voice pulled me from my daydream.
Did she just greet me?
I stared at her like she grown two heads.
Pero para wala itong pakialam sa tingin ni binibigay ko. Nakatitig lang ito na para bang minememorya ang mukha ko. Hindi ko maiintindihan ang nakikita ko sa mga mata nito. I saw happiness and relief in her eyes and then turned to guilt and many more.
Emotions flashed through her eyes and instantly vanished before i can even comprehend it.
Lumapit sya sa akin kaya napa atras ako.
"W-What are you-"
My voice got caught up in my throat. I was so shocked that my whole body stiffen.
She's hugging me!!!
Oh my God.
The she devil is hugging me!
I really need to wake up.
"You're cute " she chuckled and giggled. She pinched my cheeks na nag pagising sa akin.
"B-B-Breakfast. " mabilis akong tumakbo palabas ng kwarto at pumunta sa dining room.
My parents looked at me with confusion and worry seeing my disorderly self.
"What happened?" napatayo si dad habang si mom naman ay kinakabahang habang nakahawak sa dibdib.
"S-Si I-Iris" sabi ko nalang
Sabay silang tumakbo papunta sa hagdan ng may magsalita mula sa likuran ko.
"Hold your horses. I'm here" kalmadong sabi nito na may kaunting ngiti sa labi. But her eyes tells that she wanted to laugh hard. "Dad, your heart" nakagat ko ang labi ko sa pagpigil ng tawa. Mukha kasing natatae si Dad. "Mom. Pakibaba muna ng ulam sa lamesa please? Dadalhin mo talaga sa taas yan?"
" Oh gosh. Sorry "
Hindi ko napigilan ang sarili at natawa ng malakas. Sinamaan naman ako ng tingin ni mom and dad.
"What?" natatawang tanong ko
"Pinakaba mo kami. Bakit ba tumatakbo ka kanina?" tanong ni mom habang umiinom ng tubig
Natigilan naman ako at napatingin kay Iris. Nakataas ang isang kilay nito. Amusement is dancing on her eyes.
Dahan dahan itong naglakad palapit sa amin.
Silence engulfs the whole dining area.
Is it just me? Bakit ang graceful at ang sexy naman nyang maglakad? Umupo ito at hinawi ang buhok na nalaglag at humarang sa kanyang mukha. Para akong naengkanto habang sinusundan ang daliri at buhok nito.
Is it really normal to move like that? Does she always move like this?
I almost laughed when i saw dad and mom's mouth dropping.
"The food can't wait. Let's get started, can we?" sabi nito habang nakatingin sa aming tatlo. Again, what's with that small smile and calm eyes. Also, why does she talk like an adult?
"y-yeah " why do i felt intimidated??
Napaupo na din si dad at mom na parang wala sa sarili. Nalagag pa ni Dad yung kutsara ng siko nya.
Jeez! Ngayon na nga lang sumabay si Iris sa pagkain ganto pa ang nangyayari. Wait! She's weird. Hindi kumakain si Iris dito sa bahay. Madalas kasama nya ang mga plastic friends nya kapag kumakain. Buti nga at hindi pa sya nasu-suffocate.
"Dad"
"Yes baby?" i smirked. Huli ka! Baby daw hahaha! Napangiwi kasi ito.
"Here "
Napatingin kaming lahat sa newspaper na inabot nya.
"t-thanks "
She knows.
Napangiti ako ng lihim. Habit ni dad na mag bas ng newspaper tuwing breakfast. Napansin kong napangiti din si mom at dad.
This is really weird. Itutulog ko talaga ito mamaya.
"Papasok kana ba mamaya, anak? " tanong ni mom kaya napatingin kami kay Iris. Naghihintay ng sagot.
"Not yet Mom. And we have visitors later"
Eh? Sino? Yung fake friends nya? Tsk!
"Thats good. Make them comfortable, I will be back before dinner. Maybe i can still meet them. I want to meet your friends"
"Fake friends" inis na bulong ko.
"Did you say something bunso?"
"wala po dad"
I looked at Iris and found her looking at me. And she's smiling at me! Narinig nya ata ako na iniinsulto yung fake friends nya. Pero hindi naman nakakatakot yung tingin nga. Gagantihan nya kaya ako? Naku wag naman sana!