" Anong meron? " tanong ko kay Art nang makita siyang papasok kasama sina Crayon, Arjay at ang apat pang kateam nila sa basketball. Nasa sala ako at abala sa panonood ng Korean drama.
" May practice kami, may laban kami sa susunod na linggo. " maikling sagot nito.
May basketball court kasi kami sa likod, ginawa talaga yun para sa kanya.
" Pero gabi na ah! " sabi ko dito.
" Malamang, alangang magpractice kami ng araw e may pasok. " Nagtawanan naman ang mga kasama nito, bwisit talaga tong kakambal kong to. Nagsimula na kasi ang klase at sa awa ng diyos ay naging tahimik naman ang buhay ko sa mga ilang araw na nagdaan.
" Whatever! " sabi ko saka siya inirapan at tinutok ang mga mata sa TV.
" Igawa mo kaming meryenda, dalhin mo dun sa court pagkatapos. " aba't inutusan pa ako e.
" Bat ako? andyan naman si manang " reklamo ko.
" Nagpapahinga na yun, mahiya ka naman. Yun na nga lang gagawin mo e. " sabi nito at naglakad na sila papuntang basketball court.
Nagdadabog akong nagtungo sa kusina. Nakakainis tong kakambal ko na to.
Gumawa ako ng Juice at sandwich saka dinala sa kanila. Nagsisimula na silang magpractice nang dumating ako.
" Ayos! " nag apiran ang mga bwisit at nagtawanan nang makita ako, agad silang lumapit sa akin.
" Ang bait mo talaga Ada! " sabi ni Arjay na inirapan ko lang. Lagi na lang Ah-da ang tawag nila sa akin kahit oa sabihin kong Ey-da ang bigkas nun.
" For your information, inutusan lang ako nitong si Art, labag to sa kalooban ko. " naiinis kong sabi, pero hindi parin nabura ang ngiti nito sa labi.
" Bat kaba naiinis dyan? dapat magpasalamat kapa nga kasi gumagawa ako ng paraan para makalapit ka kay Crayon. " natatawang sabi ni Art na ikinapula ko. Konting-konti na lang talaga ay mahahampas ko na to.
Bwisit talaga tong lalaking to, napatingin ako kay Crayon pero ni hindi siya tumingin sakin as always.
Isa-isa silang kumuha ng Juice at Sandwich sa tray na dala dala ko.
" Ada, nakita ko pala si Liam noong isang araw ah! kinukumusta ka niya. " napatingin ako kay Adam.
Si Liam ang masugid kong manliligaw noong elementary kami. Si Adam ang kabarkada niya noon at nang umalis si Liam ay napabarkada na siya dito sa demonyo kong kakambal.
Nang matapos kami ng grade six ay hindi ko na muling nakita si Liam. Hindi narin naman ako nakibalita tungkol sa kanya.
" Sino yun? " kunot noong tanong ni Art.
" Nakalimutan niyo na? Siya yung barkada ko na manliligaw ni Ada noong Elementary tayo. " natatawang sabi ni Adam.
" Yung tinatawag ni Ada na bobo? " natatawang tanong ni Art, makabobo naman to akala mo matalino.
" Oo, pero hindi na yun bobo ngayon. Dahil noong araw na binasted siya ni Ada, sa Amerika na siya nag aral at balita ko siya yung nangunguna sa klase. Sikat na rin siyang singer ngayon, di niyo ba nababalitaan? "
Nanlaki ang mga mata kong napatingin kay Adam.Totoo ba? nakakatuwa naman na naging okay siya pagkatapos ng lahat. Saka expected ko na rin na sisikat siya kasi nga magaling talaga siyang kumanta. Lagi niya akong kinakantahan noon e.
"Talaga? aba, iba din ang epekto ni Ada sa kanya ha! " natatawang sabi naman ni Arjay, inirapan ko ito.
" So ano Ada? kapag ba niligawan ka niya ulit may pag asa na? " Art asked while smirking, sarap sikmuraan e.
" Cheeee! tigilan mo nga ako! " naiinis kong sabi dito habang tinitignan siya ng masama.
"Why? sabi mo sa kanya noon kapag hindi na siya bobo, saka ka niya ligawan. "- Art.
Kapag pinapaalala nila yun, hindi si Liam ang naaalala ko e. Kundi si Crayon, yung hinalikan niya ako.
Naalala pa pala nila yung time na yun, sinabi ko lang naman yun dahil nakukulitan na ako sa kanya. Kapag naaalala ko nga yun, feeling ko ang sama-sama ko e.
" Paano na si Crayon pag nagkataon " mas lalo akong nainis sa kakambal kong to, sana lang pwede makipagpalit ng kapatid.
" Aywan ko sa inyo, dyan na nga kayo! " naiinis kong sabi at binaba ang tray sa sahig saka tinalikuran na sila.
Narinig ko ba ang nakakaasar na tawanan nila. Kapag talaga nagsama sama sila, hilig nila akong asarin, pero si Crayon naman tahimik.
Dumeretso ako sa kwarto at humiga sa kama. Nakita ko yung singsing sa sidetable ko, nilagay ko ito sa isang box.
Limang araw na itong nasa akin pero hindi pa ako makahanap ng tyempo para ibigay ito sa kanya. Kapag kasi basta ko na lang ibigay to hindi niya tatanggapin.
Ilang oras din yata akong nakatulala habang nakatitig sa kisame hanggang sa makatulog.
Nagising ako sa hindi malamang dahilan,
kinusot ko ang mga mata ko. Kinapa ko ang
cellphone ko sa gilid at tinignan ang oras, 11:50 pm pa lamang pala.
Sinindihan ko ang ilaw at lumabas ng kwarto, balak ko sanang uminom ng tubig sa kusina nang madaanan ko ang kwarto ni Art.
Medyo nakaangat ang pinto nito, dahan dahan akong sumilip dito at tumambad sa akin ang bagsak na katawan ni Crayon at Art sa kama habang si Arjay ay sa couch naman nakahiga.
Mukhang pagod na pagod sila sa practice kaya mahimbing ang tulog. Dederetso na sana ako sa kusina nang may ideyang pumasok sa isip ko.
Dali-dali akong naglakad pabalik ng kwarto at kinuha ang singsing sa box. Pagkakuha ko ay bumalik ako sa kwarto ni Art, dahan-dahan kong binuksan ang pinto.
Napangiti ako nang makita ang maamong mukha ni Crayon at mahimbing na natutulog. Gustong gusto ko nang haplusin ang kanyang mukha pero pinigilan ko ang aking sarili sa takot na baka magising ito.
Hinanap ng mga mata ko ang kanyang mga kamay.
Hindi ko nga pala naitanong sa matanda kung saan ko dapat ilagay ang singsing. Pero bahala na! Agad kong kinuha ng marahan ang kanyang kanang kamay, dahan dahan kong isinuot ang singsing sa kanyang palasingsingan.
Nang maisuot ko ito ay napangiti ako dito, pero agad kong nabitawan ang kanyang kamay nang gumalaw siya at nagkamot.
Mabilis akong lumabas ng kwarto at tila nakahinga ako ng maluwag pagkapasok kong kwarto ko. Akala ko mahuhuli na ako e.
Sana lang talaga maging successful ang ginawa kong ito, sana hindi ko pagsisihan.
Excited na ako sa mga pwedeng mangyari kinabukasan.