Chapter 02
#SLFIPW02
I can’t believe I’m having a lunch with this stranger. Hindi kami naguusap kumakain lang kami. Tinitignan ko lang siya habang paulit ulit niyang chinecheck yung phone niya.
“Are you going to stare at me or eat your food?” He said, kaya napaayos ako ng upo at napaiwas ng tingin.
One thing I always practice is to always put my phone away kapag kumakain, respect sa food and sa kasama mo, pero wala kasi talagang balak kumausap tong kasama ko. Part of me iniisip what is it like if couples are strangers at first not knowing what lies ahead for them, then become bestfriends and lovers.
I just shrugged at the thought.
“Anong iniisip mo?” He suddenly ask. Kinurot ko yung legs ko dahil alam kong mamumula ako, baka isipin pa nito I’m into him.
“If mapagkakatiwalaan ka talaga” I said.
He asked me to go with him dahil may ginagawa daw kalokohan yung friends niya and he doesn’t want to get involve dahil ayaw niyang makarating sa dad niya, sinamahan niya din ako magpadala kila tatay and without me knowing dinagdagan niya yun, and as a thank you ko, samahan ko daw siya maglunch.
And here I am. I mean, is it my fault tho na dinagdagan niya without me knowing?
“Look, it’s hard for me to also talk with someone I don’t know. This is actually my first time, don’t worry wala akong gagawin na masama.” He explained.
“So you really love your dad?” I ask.
“Let’s skip personal questions. After this hindi naman na tayo magkikita” He said.
“So if magkita ulit tayo magshashare ka na?” I said while playfully smiling, bigla akong napaiwas ng tingin, why did I do that?
He just stare at me coldly.
“Maybe” He simply said, hindi na ako nagsalita kasi nahihiya na ako. Magaral at magtapos yan lang ang dapat mong isipin ngayon wala ng iba.
Dahil walang naguusap saamin mabilis kaming natapos and he paid for our bill. Wala din naman akong pera na maiaambag pinadala kona lahat kila tatay.
“So saan ka tatambay?” Tanong ko, his face says it all na hindi pa tapos yung mga kaibigan niya sa kung ano man ang ginagawa nila.
“I don’t know anything in here, may mairerecommend ka ba?” He ask.
“Arcades. Mayroon diyan sa taas”
“Not in the mood” Sabi niya, inikutan ko siya ng mata. Ang arte.
“Eh wala na dito eh, gusto mo maggrocery ka nalang” Sabi ko habang tinuturo yung grocery section. He look at me, yung tingin na ‘seryoso ka ba sa sinasabi mo’.
“Ano bayan, hindi ko na alam saan ka tatambay, kain kanalang kaya ulit?” Puro kasi food store tong mall na to, not much for entertainment.
“Can I come with you for the last time?” Halata sa mga request niya saakin na ayaw niya talaga pero wala siyang magagawa.
“Magaaral ako.”
“Hindi kita guguluhin, just this time” Napabuntong hininga ako, bakit kasi minsan sobrang bait ko?
“Fine, hanap nalang tayo sa labas ng school ko para pwede ka” Sabi ko and he just nod. Grabe hindi man lang natuwa?
***
I was hesitant to ride on his car dahil baka kung saan niya ako dalhin, mga nakailang pilit pa siya saakin bago niya ako napasakay. Aaminin ko may times talaga na gusto ko siyang pagtripan kasi naiininis na siya pinipigilan niya lang dahil may kailangan siya.
May kotse naman pala siya, he can ride somewhere gamit to.
I don’t know why I’m loving the moment, he let me choose the song that I like. The moment he said that my heart skipped a beat, pero tumanggi ako. I should not, sa mga walang pera at napapatunayan pa na kagaya ko hindi pwedeng mainlove dahil kapag nagmahal ka may times talaga na masasaktan ka or magkakamali ka, and for now I can’t afford that, there’s a lot of things I have to focus on.
Nagpark siya doon sa part ng school namin na pwede mga students and outsiders kasi yun yung parking for events and malapit sa dorm ko.
“Dito kalang muna, kukuhain kolang mga gamit ko” I said, nagnod lang siya without looking at me.
Dumiretso na ako sa dorm namin and there I saw Matt and Hazel. Si Hazel nakahiga habang may face mask, habang si Matt naman ay naghihiwa ng pipino.
“Anong trip niyo?” I ask, habang binababa yung mga gamit ko sa bag na hindi ko kailangan.
“Meron ka doon teh tinirhan ka namin, ang tagal mo naman kasi, nilamon ka na ba ng padala center?” Tanong ni Matt at nilalagay na sa mata ni Hazel yung mga nahiwa niyang pipino.
“Bakla ka, may nakalabas na buto!” Sabi ni Hazel at natawa ako.
“Pass muna, may naghihintay saakin sa baba” Sabi ko at kinuha na yung book na kailangan ko.
“AHHH!” Sigaw ko dahil pagkalingon ko andoon na silang dalawa sa harap ko, black pa naman yung face mask na gamit nila kaya nagulat talaga ako.
“Ano pakiulit?” Hazel.
“Sino bakla?” Matt.
“Mamaya ko kwento, kailangan ko ng umalis.” Sabi ko at aalis na sana pero hinila ni Matt yung bag ko.
“May bebe kana?” Tanong niya,
“Wala! Maya ko nga explain, sige na aalis na ako” Sabi ko.
“Bakla salo!” Napalingon ako sa tumama sa ulo ko.
Agad kong kinuha yun at hinagis pabalik kay Matt.
“Ang bastos mo! Hindi nga!” Sabi ko at tawang tawa yung dalawa, hilig talaga nila akong pagtripan magtapon ba naman ng condom. Napailing na lang ako.
Pagkababa ko I saw him outside while talking to a girl. May kakilala naman pala siya sa school ko, he can handle himself.
Babalik na sana ako ng marinig ko siya.
“Hey!” Napalingon ako and nakatitig lang siya saakin pati yung girl.
I don’t like what I’m feeling right now.
Lumapit ako sakanila para magpaalam na. Pagkalapit ko I remain silent, ayaw ko magsalita.
“Gusto ko magthank you sa pagsama mo saakin, but you said you have to study right? Hindi na kita guguluhin thank you” How can someone say thank you without smiling? And yun nalang yun?
“No problem, ingat kayo” Sabi ko at nginitian yung kasama niya bago umalis.
I really don’t like what I’m feeling right now, this has to stop. Last na to Anallise.
Dumiretso nalang ako sa library, ayaw ko muna harapin sila Matt and Hazel, hindi ko alam if magsasabi ba ako ng totoo or white lie?
See? Boys make you overthink.
“Focus on your goal Anallise” I said to myself, at kinuha na ang mga material na kailangan ko, my glasses and tie my hair in bun.
It’s game time.