NGAYON ang araw ng pag-alis niya. Ayaw man niyang iwan ang Dagat ay iyon mas nararapat gawin.
Wala pang ibang nakakaalam na buhay siya. Tanging si Aloira at si Greesh palang.
Ang nararapat gawin ay ang lumayo sa Dagat.
Nang ipapalibing na sana siya, nalaman ni Aloira na di pa siya tuluyang namatay. Humihinga pa.
Umasa itong magigising pa siya, kaya sa tulong ni Greesh. Itinago siya ng mga ito ng kaytagal.
Nang magising siya'y nalaman niyang marami ng nangyari. Namatay na pala si Valeria at ang mga Tauhan nito.
Ikinatuwa niya iyon kahit papaano. May utang na loob lang naman siya rito kaya sinunod niya ang nais nito.
Nalaman niyang nagpakasal na si Mayla kay Lester. Nakakapagtaka pero tila nawala nadin ang pagmamahal niya kay Mayla ng magising siya.
Alam naman niyang minahal niya talaga ito. Pero ng magising siya'y tila ba wala na ang pagmamahal na naramdaman niya doon. Natuwa din naman siya. Ayaw na niyang guluhin sina Mayla, pansamantala.
Kung makikipagkita man siya sa mga ito. Gusto niyang huminge ng tawad.
Ngunit dipa ito ang Tamang Oras.
Lumangoy palapit ang Starfish na si Greesh. Inabutan siya ng isang Perlas. Lumapit naman si Aloira sa kanila. "Kainin mo itong Perlas at dika makikita ng mga nasa Dagat. Makakaalis ka ng maayos. Iwasan mongalang ang paglapit sa mga Bagay dahil tiyak gagalaw iyon at magtataka sila."
Napatango naman siya. "Oo, salamat."
Hinawakan ni Aloira ang kamay niya. "Hareles, sana'y maging maayos ang iyong Buhay sa Kalupaan. Wag kang mag-alala. Makakabalik ka rito kung gugustuhin mo. Kung handa ka ng harapin sina Mayla ay kausapin molang sila."
Tumango naman siya. "Salamat talaga. Kahit di maganda ang ginawa ko sa inyo noon..."
Ngumiti lang ito. "Wala nayun sakin. Sa tingin ko'y ganun din kela Mayla. Masaya nadin sila."
Tumango naman siya saka kinain na ang Perlas. Hinawakan niya ng mahigpit ang Kabibe niya saka nagpaalam sa mga ito.
Lumangoy na siya ng mabilis. Pero nag-iingat. Baka may makabangga siya.
Nakarating din maman siya agad sa Ibabaw. Inilibot niya ang tingin sa Paligid at ng masigurong walang Tao'y umupo siya sa Bato saka pinahid ng Kabibe ang Buntot niya.
Angsabi ni Aloira ay may iniwan daw itong Damit sa Bahay ng mga Umampon nito. Nakita naman niya agad iyon kasi malapit lang naman sa Dagat. Nawala nadin ang Bisa ng Perlas na kinain niya.
Naaalala pa niya, dito niya nasira ang Damdamin ni Mayla. Napailing nalang siya. Walang Tao sa Bahay. Mukhang Umalis. Isinuot na niya ang mga Damit saka naglakad lakad.
Marami daw sirena na nag-anyong Tao na. Kaya kailangan niya paring mag-ingat. Baka makilala siya ng mga ito.
Palingon lingon siya kaya di niya nakita ang isang Babaeng papalapit na abala din sa Binabasa.
Mabuti't naagapan niya ito kaya di ito napahiga sa Lupa. "Okay kalang?" Tanong niya.
Ngumiti naman ito. "Ene kebe nemen, kuya?"
"Huh?" Gulat niyang tanong. Ganun ba talaga ang Boses nito.
Tinampal naman nito ang balikat niya. "Hehe biro lang. Ako nga pala si Celestina."
"Hareles." Aniya sabay abot ng kamay rito.
Tinanggap naman nito iyon. "Hareles wow. Parang isda ah. Bareles."
Ngumiti nalang siya. "K-kailangan ko ng Trabaho. May alam kaba?"
"Hmm. Puwede kang magcall boy diyan, di jok lang kuya. Hmm, Trabaho? May Kumpanya sina Kuya Les. Baka puwede ka dun."
"Ano bang rabaho iyon?"
May nilingon naman ito saka tinawag. "Ate Mayla! May naghahanap ng Work-"
Agad siyang nagtago sa Isang Poste. Si Mayla nga!
Lumapit ito kay Celestina at hinanap siya. Ibig sabihin si Lester ang Les na yun?
Nagkibit balikat nalang siya saka sa kabilang daan naglakad. May humintong Tricycle sa harap niya.
"Saan kaho sir?"
Ngumiti nalang siya. Saan nga ba siya pupunta?
"Wala po akong Tahanan. Puwede niyo hoba akong tulungan."
Tinitigan pa siya nito saka tumango. "Sige ho. Pero sa kabilang Isla paho ako. May inihatid lang ho ako."
Tumango naman siya. Pinasakay na siya nito.
Hindi naman na bago sa kanya ang pagsakay niyon at paglibot sa Isla. Ilang ulit na siyang nakatapak dito.
Matagal din ang Biyahe. Nakatulog na nga siya.
Nagising siya ng tapikin siya ng Driver. "Dito na tayo."
Napatayo naman siya saka lumabas ng Tricycle. Di kalakihan ang Bahay pero maayos naman. Isang babaeng may dalang sanggol ang lumabas. Lumapit ang lalaki at pinakilala siya.
"Ito ang Asawa ko. At ito naman ang Anak ko. Ako nga pala si Carlo tsaka misis ko, si Sofia." Anito.
"Hareles." Aniya. Tumango naman ito.
"Hangga't wala kapang matutuluyan ay puwede ka dito sa Tahanan namin. Di naman kami mayaman kaya pagpasensyahan mo nalang."
Tumango nalang siya. "Salamat."
Natutuwa siya sa pinapakitang kabaitan ng mga ito kahit dipa siya kilala talaga. May ganun pala talaga sa Mundo.
Pinaghain sila ni Sofia. Isda ang Ulam. Di naman iyon kataka taka. Nasa Isla ba naman. "Nagdadala ang Tiyo ko ng mga huli niyang Isda tuwing pumapalaot siya." Ani Carlo. "Kung marunong ka'y puwede mo siyang samahan sa paghuli ng mga isda."
Napatango naman siya. Dipa niya iyon naranasan pero madali lang naman siguro. Kumain nalang siya. Di naman siya gutom tsaka ayaw niyang kumain ng marami. Nakakahiya sa mga ito.
"Ang Trabaho ko dati'y Titser. Pero nung mabuntis ako. Dina ako nagturo." Ani Sofia.
Tumango naman siya. "Mas mabuti iyon para nasa bata ang Atensyon."
"Tama ka riyan." Anito. "Maputi ka, Hareles. Mayaman kaba?"
Umiling naman siya.
"Tsaka may Hitsura ka. Bakit wala kang matirhan? Saan ka pala galing?"
"Sa Dagat." Huli na para bawiin iyon kaya nag-iwas nalang siya ng tingin. "Wala akong maalala sa nakaraan ko eh. Nagising ako sa Dalampasigan. Mukhang naanod ako."
"Ay yan ang tinatawag na Amnesia. Naku, baka may naiwan ka doon sa inyo na mahalaga saiyo."
Tumango nalang siya. Ayaw niyang magsinungaling sa mga ito pero mas makakabuting maitago ang tungkol sa Pagiging Sireno niya. Sasabihin rin naman niya sa mga ito iyon.
Napalingon siya ng may biglang kumanta sa labas. Maganda ang Boses nito pero tumatawa ito habang kumakanta.
"Pasensya kana, Hareles ah. Iyon si Athena. Bago lang din siya dito. Mukhang Baliw ata." Ani Carlo. Napatango naman siya saka tumayo na para lumabas.
Sumalubong sa kanya ang isang magandang Babae. "Hi! Ako si Athena!"