We just ate and played games, they were almost a child on the second floor, we were the only adults there. Unfortunately Nel and Chad didn't have a car so they got in Ivan's car.
Jyko volunteered to just commute but because my seat is already crowded here, I also went with Jyko, so that somehow he can go home with someone. And that someone is me duh sino pa ba.
"Why did you come down? Your seat there is okay." He said as if still angry.
"I left there so you could have a seat and then you left too? Tsk talagang-"
I cut off what he was going to say. "It's already crowded so I went out, pero thank you, ha." I winked while saying that. Naasar naman ito, cute niyang maasar.
"So, let's just take a taxi?" he asked.
"Yes, do you want the jeep yet?"
Bakit nga ba kami nag-eenglish?
It coughed fakely. "I heard. . . you fell for one of your subject, why?"
Did he know that? To whom? I didn't tell anyone, baka si mama and papa. Siguro sinabi nila. Close si mama kay Jyko, tapos si papa kapag nandiyan si Jyko parang naasar, amp.
May galit yata kay Jyko, kapag makikita niya sira na buong araw niya. May sama ng loob si papa kay Jyko, I will ask him later.
"Ah yes." I said bowing. Embarrassingly, when we were only seven or eight years old when I fell one of my subject he gave me candy as comfort.
Now it's different, but at least weren't damaged or lost when we were friends. And I'm so happy to have him, the woman he loves is very lucky for him.
Si Jyko 'yong tipong lalaki na mahaba ang pasens'ya, he always understands someone or something.
On the other hand, I don't have much patience if I ask a question and then no one answers, I'll shout suddenly kasi naghihintay ako ng sasabihin nila o isasagot.
"Aray." Bumangga ako sa likod ni Jyko dahil sa pag-iisip ng kung anu-ano.
"Where are you looking? I've been asking you before why you fell!" he said angrily pero mediyong galit lang.
Yes, I fell. Fell in love to you, joke. Puwede na akong maging clown nito gago HAHAHA.
"Mahirap kaya, bawi na lang next time!" I said and suddenly thundered so I covered my ears.
"Parang uulan, ah?" he looked up at the sky, hindi ka bagay diyan oy.
At bigla bumagsak ang malakas na ulan, sana pala hindi na lang ako bumaba sa sasakyan kanina siguro nasa bahay na ako ngayon nagpapahinga.
We just went downstairs. We were soaking wet because of the sudden downpour of heavy rain. May balat ata si Jyko sa puwet.
"It looks like we can still be here." Sabi niya at he stared at the sky which was now gray.
"It's okay, sanay na ako dito." I said.
"Shit! You're wet!" he looked at me and averted its gaze. I looked at my clothes, shit! Nahahalata 'yong sando ko sa damit ko, hutek. Wet nga, amputa.
"Don't look!" I shouted loudly.
"D-Don't you have any clothes there?" he asked nervously.
"Nothing," I replied in a sad voice. Gagi bakit kasi naka white t-shirt ako? Pero may ibang kulay din ito kaso nga lang nahahalata pa rin 'yong panloob kong sando.
"Paano na 'yan? Why is it still raining?" he blame the rain again. Lagi naman eh. Noong ngang bumagsak ako sinisi niya 'yong ulan, tanga.
"Wait a minute, I'll buy you a clothes first, hintayin mo ako dito ha." He said while covering his eyes.
"Use this handkerchief of mine first, attach it to your handkerchief, use it as a towel first." He handed me his black handkerchief and ran with the chair.
Nag-eenglish pa rin siya, amp.
I took it, hindi pa ito basang masiyado, I also took my handkerchief. it's a good pink color, they have a nice combination.
Black pink in your area, yey, yeah, yey yeah. As he said I used it as a towel. Mas lalong lumamig, the stronger the rain with the wind.
Jyko, sana ayos ka lang, I'm shivering in the cold. I was surprised when suddenly someone meowed at my side. A white cat soaking wet in the rain, too. Mukhang itong buntis dahil mabagal itong mag lakad, mabigat siguro yong tiyan niya.
"Ming ming, nilalamig ka ba ming ming?" I asked. Ok I'm talking to animals hehe. Ang cute kasi!
"Ming ming come closer to me ming ming," I said and lifted the cat. I put it on my lap and caressed it.
"Buntis ka nga." Hindi makapaniwalang sabi. Ako ang magpapa-anak sa 'yo! Tutal magiging mag-nunurse ako, balang araw. At itong pusang 'to ang una pasyente ko.
"Meow, meow, meow." She said. Iyon na 'yong sagot niya buti pa ito mabilis sumagot, hmp.
Nanginginig na rin si ming ming sa lamig kaya kinuha ko yong panyo ko. Ginamit ko ito bilang pangumot sa kaniya ng pansamantala. Okay lang kung ako ang lamigin huwag lang itong pusang buntis.
Ang tagal ni Jyko. Mamatay na ako sa lamig. Oa naman yong mamatay, lalagnatin lang oo.
"Ming ming ano gusto mong pangalan? Ampunin na lang kaya kita?"
Para akong tangang kumaka-usap sa pusa. Oo, tanga ka talaga. Ta'mo nahuhulog ka sa kaibigan mo.
"Ming ming na lang ipapangalan ko? O meowny?"
"Pangit ng meowny. Hmm... uh alam ko na!" malakas kong sabi.
"Pussy? Huhuhu jusko, patawarin mo ako."
"Kung cattish? You're a cat and I'm Krish. Cattish, cutie."
Nakaramdam na ako ng panghihina. Hindi na ito maaari, itinali ko yong panyo sa kamay ko at gano'n rin sa pusa. Para hindi kami nag hiwalay baka manganak bigla itong pusa jusko kawawa yong baby niya.
Sumandal muna ako sa may bakal. Malamig, at may ulan rin pumunta sa amin kaya may lalo akong nanginig. Mukhang lalagnatin ako dito ng malala.
Hindi ko na talaga kaya, hindi ko alam kung ano ang puwedeng mangyari sa amin ng pusang ito.
"Bahala na," huling sabi ko at pumikit na.
I just woke up feeling something soft. Soft?! Is it cattish? I immediately opened my eyes and suddenly got up. So now, I got caught on my forehead, shit I have a fever now.
"Gising ka na pala. Kumusta ang pakiramdam mo?" tanong nang kung sino.
"Where is the cat with me earlier?" I asked. 'Yong pusa talaga iniisip ko kahit may lagnat na ako.
Hanggang ngayon nag-eenglish pa rin ako, kasalanan 'to ng ulan kanina.
"'Yong pusa talaga ang iniisip mo 'no? Answer my first question, kumusta ang pakiramdam mo?" masinserong sabi niya kaya natakot ako ng kaunti.
"Ayos na ako. Maraming salamat, answer my first question." Gaya ko sa sinabi niya kanina.
"Nandoon siya sa baba, pinapa-breast feed 'yong mga anak." Sabi niya na parang walang pakialam.
"Nanganak na siya?!" mediyong pasigaw kong saad.
"Hindi pa," pilosopo niyang sagot kaya sinamaan ko siya ng tingin.
"Biro lang, baba ka na. Hinihintay ka ni mama sa baba." Sabi niya at ikina-gulat ko.
"Ano?!" sabi ko at nagulat siya doon.
"Why? What's the matter?"
"Mama mo?!"
"Yes, bakit?"
"Nandito ako sa bahay niyo?"
"Yes, at natulog ka sa kwarto ko." Nagkibit-balikat niyang sabi at nag lakad lakad pa. Nilinga-linga ko 'yong paligid, hindi nga ito 'yong kwarto ko! Iba ang deseniyo ang nandito!
"Baba ka na nga, maliligo na ako." Iritadong sambit niya.
"Dito ako natulog?" hindi makapaniwalang tanong ko.
"Uhm. . . yeah?" Ngumiti siya at tumango tango pa ito ng onti, hindi pa sigurado sa sagot.
"Saan ka natulog kagabi?!"
"Dito." Turo niya pa sa kisame pababa hanggang sa sahig kaya napa-tingin ako doon.
"Hala!" sabi ko at nagkumot.
Nakakahiya!
"Eh?" narinig ko na lang sa tumatawa siya.
"Don't worry, wala akong ginawa sa 'yo,"
Sa sinabi niyang 'yon ay nakahinga ako ng maluwag. Ano ba kasi iniisip mo, Marya?
"Labas na!" sabi niya at sinunod ko naman. Dahan-dahan akong tumayo nagulat na lang ako iba na itong suot kong damit.
"Sino nagpalit sa akin?"
"Ako, bakit?" mataray niyang sabi.
"Hayop ka! Isusumbong kita kay mama!" sigaw ko at tumungo sa kaniya at pinagpapalo ito ng kamay.
"Hoy!"
"Hoy, teka nga!"
"Krish! Hindi kita—babae tumigil ka nga!"
Sigaw niya pero hindi ko pinakinggan. Tangina nito, eh.
"Tangina mo, Jyko!"
"Bakit hindi mo na lang ako dinala sa bahay!"
"Bwisit ka talaga!"
Sigaw ko rin. Nagulat na lang ako nang nahawakan niya na 'yong isa kong kamay. At gamit ng isa niyang kamay ay tinakip niya ito sa bunganga ko. Dahil hindi ko makalaban sa kaniya ay ginamit ko ang paa ko upang panipa.
"Aray!"
"Aray! Sumusobra ka na ah!" sabi niya.
Dahil wala na ako puwedeng pag puwestuhan ay bigla na lang akong napahiga sa kama. Akala ko maipapa-ibabaw si Jyko ngunit hindi mabuti na lang nai-patong niya pa 'yong isa niyang kamay sa kamay bago kami matumba.
Shit! Bakit ganito? Mas lalo akong kinakabahan ngayon, 'yong hilo ko kanina ay bigla na lang nawala. At 'yong init ko kanina sa katawan ay ngayon naging pawis na, wtf.
"Alis!" sabi ko at itinulak siya.
"Ang bigat mo!" reklamo ko.
"Hoy hindi ako umano sa 'yo!" hindi niya 'yon binanggit. Oo nga naman hindi siya nakapatong sa akin, good boy.
"Labas ka na nga, ang init init maliligo na ako." Sabi niya at pinagpapawisan din pala.
Sinunod ko na lang ulit. Pagkabukas ko ng pinto ay nando'n sina tita, tito at 'yong kapatid ni Jyko na gulat na gulat nang makita akong lumabas. Nagmamanman ba sila sa kwarto?
"Oh hija, nandiyan ka na pala, kumusta?" tanong ni Tita.
"Ayos lang po."
"O bakit parang pawis na pawis ka, anong nangyari?"
Hindi ko alam kung maaasar ba ako sa tanong ni Tita o hindi. Feeling ko kasi nang-aasar ito eh.
"M-Makapal po kasi 'yong kumot ko tita." Pagsisinungaling ko. Ayaw kong sabihin kay tita 'yong nangyari 'no.
"'Yon lang ba?" Si Tita.
"Opo."
"Nasaan si Jyko?" sumilip ito sa kwarto ni Jyko, nakalimutan ko pa lang isara dahil nga sila bumungad sa akin.
"N-nasa cr po." Sabi ko.
"Nasa cr?!" natatawang sabi ni Tito.
"Bakit parang pagod na pagod ka?"
Pagod ba ako? Hindi naman ah.
"Pinagod po kasi ako ng anak niyo tito." Sabi ko.
"Ano?!" Si Tito at Tita.
"Thats bullshit, I will kill him later!" 'yong kapatid naman ni Jyko.
"I mean po eh, nagbardagulan po kasi kami. Pikon po kasi 'yong anak niyo eh." Sabi ko. Hoah. Dito 'ata ako pagpapawisan ng matindi. Bakit gano'n sila mag-isip?
"'Yon lang ba?" Si Tito.
"Opo."
"Oh sige na, tara na kumain dahil hindi ka pa kumain kagabi." Sabi ni tita at sunod sunod kaming bumaba sa hagdan.
"Tita?" nahihiyang sabi ko.
"'Yong pusa pong kasa-kasama ko kagabi? Napansin niyo bang dinala dito ni Jyko?" tanong ko.
"Ah oo, muntik ko na ngang itapon 'yong pusa 'yon, eh. Ang ingay ingay, manganganak pala. Halika, tignan mo 'yong mga anak niya." May tatlo siyang anak! Omg!
"Cattish, ming ming ko. Nanganak ka na pala, buti kinaya mo." Sa aking palagay ay tigil-tigilan ko na ang pakikipag-usap sa mga hayop, pinagtatawanan ako ng pamilya ni Jyko.
"Tatlo silang babae, 'nak. May ipapangalan ka na ba?" sabi ni Tita.
"Jaden, 'nak mag handa ka na nang makakain ni Krishna." Utos ni tita.
"But mom!" dumabog pa ito.
"Huwag ka na mag reklamo, dali na!"
Just like me, kung ano sasabihin ng nanay at susundin. Pero sa kaniya with matching dabog and simangot pa.
"Tita, may alam ka bang puwedeng ipangalan sa mga ito?" tumingin ako sa kaniya.
"Meron na, sabi nga ni Jyko eh siya na lang daw mag-aalaga diyan sa mga pusa." Nagulat ako sa sinabi niya. Mahilig pala 'yon sa pusa?
"Ah gano'n po ba? May ipinangalan na po ba siya dito?" turo ko sa mga pusa.
'Yong isa ay itim, 'yong isa ay puti and 'yong isa ay may combination ng white and black. Bongga!
"Whistle ang pinangalan ni Jyko sa puti, Bliffy naman sa itim at sa isa naman ay... Krishna." Natatawang sabi tita. Animal. Bakit Krishna? Tanga ba 'yon? O nang-aasar lang? Bwisit.
"'Nak puwede mo ba akong kwentuhan sa nangyari last last week? Hindi kasi umuuwi dito sa Jyko, hindi ko rin kung bakit." Malungkot na sabi ni Tita.
"Bakit po? Hindi ba siya nag sasabi sa in'yo kung ano 'yong rason niya?"
"Hindi 'nak, eh. At madalas din silang mag-away ng tito mo dahil hindi niya inaalagahan ang sarili niya."
Wtf, Jyko.
"Tita, wala po bang kayong napapansin sa kaniya? Hindi po kasi siya nah kwekwento sa akin. At noon po kasi iniiwasan ko sila." Tumayo ako at umupo sa may hapag-kainan.
"'Nak, may sakit ba 'yong anak ko?" Parang nahihiyang sabi niya.
"Po? Anong sakit po?"
"Eh kasi 'nak, feeling ko inlove 'yong anak ko." Deretsong sabi niya.
"Po?" nalunok ko tuloy 'yong sariling laway, ew.
"Oo 'nak, tama 'yang narinig mo. May kilala ka bang babaeng umaaligid aligid sa kaniya o girlfriend niya?" nakangising sabi niya.
"W-Wala naman po?" saad ko at yumuko at napapikit na lang. Sino naman 'yon? Pwe, kung meron magiging girlfriend si Jyko, dadaan muna sa akin.
"Sino ba 'yong palagi niyang nakakasama noon?" dagdag niya pa, tita naman eh! Pinapakaba mo ako nang sobrang lala.
"Wala naman po akong napapansin tita, 'tsaka po iniiwasan ko siya—I mean sila noon tita."
"Bakit ka umiiwas 'nak? Puwede mo ba itong i-kwento sa akin?"
Napa-tingin na lang ako kay tita, ikwekwento ko ba? Nakakahiya, at baka madawit ko pa 'yong talagang rason ko kung bakit sila iniwasan noon.
"Anak? Ayos ka lang?" sabi ni tita kaya naagaw ng atensiyon ko.
"Mahal! Nandito na 'yong sasakyan natin, kailangan na nating pumunta sa farm!" sigaw ni Tito.
"Tsk, ano ba naman ito. 'Nak, saka na tayo ulit mag chikahan ha? Madami pa kaming trabaho ng tito mo, enjoy mo lang dito. Maaari ka rin magpa-sama kay Denden kung gusto mong lumabas ng bahay." Sabi niya.
"May malapit din ang dagat dito kung gusto mong maligo, si Denden na bahala sa 'yo!" sabi niya at sinarado na 'yong pinto.
"Den! Ikaw na bahala kay Krishna, huwag mo siyang pababayahan magagalit 'yong kapatid mo!" sigaw pa ni tita mula sa labas kaya napasapo na lang ako sa noo ko.
Napalingon ako sa may hagdan dahil hindi pa bumababa si Jyko. Hindi pa naman ako gutom, kaya pumunta na lang ulit ako kina Cattish.
Ano kaya puwedeng ipangalan sa isa? Whistle and Bliffy, nice names. Pero 'yong isang?! Walang pangalan! What if, Knyriah? Ew, yak ka Krish.
Pero maganda eh! What if, Jarriah? Cute, Kricolas? Ang baduy naman. Jarriah naman, ang ganda eh. Pero bakit Jarriah? Baka mag assume 'yon, jusko.
Blawhist? Blewhistle? Whisablew, whissel, ang ganda.
"Hoy babae, kumain ka na?" nagulat ako nang may biglang nag salita sa likod ko.
"Hoy ikaw, ano pinangalan mo dito?" tanong ko na may kasamang gulat. Eh kasi bigla biglang nag sasalita sa likod ko.
"Why? Wala pa akong pinangalan sa kanila." He lied. Kailan ka pa marunong mag sinungaling ha.
"Bakit wala pa? Ako na lang magpapangalan sa kanila." Sabi ko.
"Ikaw bahala, sa 'yo naman 'yan." Sabi niya at nagkibit balikat siyang pumunta sa kusina nila at nag timpla ng kape.
"Ang ipapangalan ko dito ay puti ay..
" Kunwari nag-isip pa ako kahit wala ako no'n. "Hmm... Whistle!"
"What the f-" he murmured kaya napatawa ako ng kaunti. Oh shocks ka ba?
"Ang ipapangalan ko dito sa itim ay..." Gaya nang kanina ay kunwari nag-isip pa ako para hindi niya mahalata na alam ko talaga 'yong mga pangalan nila. "Bliffy!"
Bigla siyang nasamid sa kape pagkatapos kong sinabi 'yon.
"Oh? Bakit? Dahan-dahan ka lang kasing mag kape, bobo." I murmured and silently cursed.
"Ang pangit ng ipinangalan mo sa dalawa! Palitan mo nga." Galit niyang sabi.
"Oh? Bakit? Sabi mo, akin naman 'yon. E'di 'yon na lang ipapangalan ko, duh." Nagtaray pa ako, kapal naman ng mukha ko nakitulog na nga lang ako dito, nagtataray pa.
"Saan mo naman 'yon napulot? Ang pangit pangit."
Tanga, ikaw nag pangalan sa kanila sabi ng mama mo. Ikaw din nanghuhusga.
"Hoy, ang ganda kaya 'no. Pero doon sa isa, wala pa akong naisip." Ngumuso ako.
"Hoy kuko, maghugas ka raw sabi ni mama." Sabi ni Jaden. Bakit naman kuko? Jyko? Kuko? Funny.
"Hoy Denden, inuutusan mo ako?!" parang hindi makapaniwalang tanong ni Jyko.
"Oo bakit? Dalian mo, may pupunta kami ni Marya." Tumingin ito sa akin kaya ningitian ko.
"Saan naman kayo pupunta?!"
"Sa villa, dalian mo madadatnan na naman ni mama na makalat doon sa kusina."
"Hoy, ako nagdala kay Krishna dito, kaya ikaw maghugas ng mga plato." Sigaw ni Jyko. Anong konek?
"Dali na, binilin sa akin ni mama si Krishna," kinuha niya 'yong susi mula sa mesa.
"Tsk, bumalik din kayo. Kapag nagtagal kayo sa pupuntahan niyo ay ako na mismo pupunta doon." Nagdabog siyang pumunta sa kusina.
"Tara na?" tumango na lang ako at sumunod sa kaniya lumabas ng bahay.
"Sasama ako, wala akong tiwala sa 'yo Denden." Umirap pa ito ngunit wala siyang nakuha salita o sagot kay Jadenyse.
"Hindi naman ko naman sasaktan 'yang-"
"Shut up, ikaw na mag-drive. Masakit kamay ko." Sabi ni Jyko.
"Bakit ako?!" sigaw naman ni Jadenyse. "Bakit naman masakit 'yang kamay mo? Ano ba kasi ginawa mo kagabi ha?"
Bigla akong kinabahan sa sinabi ni Jadenyse.
"Hoy! Hindi gano'n 'yon, tanga. Bilisan mo nga, naiinip na ako." Wala ng nagawa 'yong kapatid niya. Grabe pala mag-away itong dalawa.
"Ako na sasama sa kanina pagkarating natin sa villa." Masungit na sabi ni Denden.
"Bakit naman ikaw? Ka-ano-ano ka ba ni Krishna? Kakilala lang, 'di ba? Ako na sasama sa kaniya." Maawtoridad niyang sabi.
"Bakit ikaw? Ka-ano-ano ka niya?" balik na tanong ni Denden.
"'Bestfriend' niya ako, bakit?" sinadya niya 'yon diinan.
Natawa naman si Denden noong narinig niya 'yon. "Patawa ka, hindi 'yan mapapasayo, ulol." nag umpisa na siyang magmaneho. Ako ba 'yong pinag-uusapan nila?
"Jadenyse, we already talked about this before." Seryoso sabi ni Jyko.
"And I told you before, Jyko." Ngumisi siya.
Nanahimik na lang ako hanggang sa makarating kami sa sinasabi nilang villa nila. Wow, ang ganda dito! Hindi pa ito nababanggit ni Jyko noon, hindi ko alam kung bakit.
"Lets go to the vineyard," hinawakan ni Jyko ang kamay ko.
"Psh." Si Jadenyse, lumingon naman ako sa kaniya at ngumiti ito sa akin, eh?
"Don't look at her, pinipikon lang ako niyan." Pinaharap ako ni Jyko sa daan.
"Pikunin ka kasi, eh." Sabi ko ngunit wala na siyang sinabi pa doon o dinugtong.
"Krish?" tawag niya sa akin.
"Oh?" lumingon naman ako.
"Gusto mo ba mag-harvest ng grapes?" napa-ngiti naman ako sa sinabi niya.
"Oo naman, ano ba puwede kong gawin? At ano 'yong mga dapat gawin at kunin kung mag haharvest ng ubas?" tanong ko.
"Ganito 'yan. Dapat hinog na ito, pero kapag may kasama itong kulay berde pa lang ay maari mo na din kunin." Paliwanag niya ngunit hindi ako naka tingin doon.
Ang dami din pala kaming kasamang naghaharvest dito. Ang lawak naman ng lupa nila Jyko dito.
"Jyko?" tawag ko sa kaniya ngunit sa malayong nakatingin.
"Why?" napatigil ito sa pamimitas.
"Wala lang." Natutuwang sabi ko.
"Abmoo." Sabi niya, ngumuso ako.
"May hotel dito, Jy?"
"Yeah, but its not like the others hotel. Itong villa nina mama at papa, hindi pa 'yong talagang sikat ito. Hindi pa siya dinadayo ng mga turista, but its okay though." Sabi niya.
"Pagmamay-ari niyo rin?"
"Yeah, buong villa nito." Sabi niya kaya namangha ako.
Ang yaman nila Jyko, nahiya tuloy ako. As I said, hindi na kami gaya ng mga bata kami. Ngayon nahihiya na ako, pero kaibigan ko ito. Tanggap niya naman ako, ayos na 'yon. At hindi ko kinakahiya trabaho nina mama at lapa.
"Can we harvest the others plat now?" he asked.
"Shall we?" I added.
Dahil hindi ako nakinig kanina sa sinabi niya tinitigan ko muna ito kung paano siya mamitas. 'Yong pinipitas po ang tinitigan ko, hindi 'yong namimitas.
Matapos no'n ay pakiramdam ko mas lalong bumigat ang ulo ko. Nahihilo na din pero hindi ko 'yon pinahalata. Dahil baka mas lalong mag alala sa akin si Jyko.
Alas sais na kami natapos mamitas dahil pinakita pa sa akin ni Jyko 'yong lake nila. Inaya niya pa akong mag-jetski kaso nga may lagnat pa ako kaya umayaw na lang ako at sinabing susunod na lang.
At ngayon kumakain na kami ng dinner, wala pa din sina tito at tita kaya hindi pa ako umuwi. Baka kung anong nangyari sa kanila.
"Uuwi ka ba talaga mamaya? Puwedeng dito ka naman tumuloy." Sabi ni Jyko habang kumakain.
"The heck." Bulong ni Jadenyse.
"Oo, baka mag alala sina mama at papa mahigit dalawang araw akong wala doon sa bahay. Hindi ko rin alam kung ano na kalagayan ni papa ngayon." Sagot ko naman, tumango lang ito at nag patuloy sa pagkain, gano'n na rin ako.
When I finished eating, I prepared those cats for a carry on later if I could go home. The heavy rain made sure the road was slippery.
"Just wait for me here, I'll just see if there's an unused car in the other house," said Jyko and get an umbrella.
"Denden, you take care of her first," humarap ito sa kapatid niya at gano'n rin ako.
"Of course," nagtaas pa ng kilay. "When did I leave her? Stupid." Jyko just ignored it and went. I also went to the cats
"Krish?" Jadenyse approached me.
"Why?" I asked.
"Do you like my brother?" tanong niya kaya ikina-gulat ko, saan niya naman 'yon nakuha?
"Why not me?" tuloy niya.
Wtf.
"Huh?"
"Why not me ?! Why him?"
I just swallowed when I heard that.
"Are you drunk?" lumayo ako sa kaniya.
"Do you care if I'm drunk? Isn't Jyko what you want?" tumawa siya.
"You're just drunk Jaden, go to your room," I said at lumayo sa kaniya.
Lumapit ito sa akin ngunit hindi na ako nakagalaw pa. Anong gagawin niya sa akin? Tangina naman oh! Sana sumama na lang ako kay Jyko, hindi ko komportable sa kaniya. Baka kung... hays hindi naman siya gano'n.
"Do you like him?" tanong niya at huminga pa ng malalim.
"Ang duwag ng kapatid ko, tangina niya." Bulong niya.
"He didn't confessed his feelings yet, right?" Ngumisi ito.
"Then now, I'll confess my feelings for you." Tumitig ito sa mga mata ko.
"I like you, Krish." I was stocked. Shocked. Nervous. Gosh, ano sabi niya?
"Mariah, walang sasakyan doon. Baka mamaya pa uuwi sina mama at papa-"
"Tangina mo Jaden!" sigaw niya at agad itong tinulak palayo.
"Are you drunk? What the heck is going on here? Nawala lang ako hahalikan mo na siya!" tuloy niya kaya lalo akong kinabahan.
Lumapit ito at inangat 'yong damit niyang may kasamang sakal. "Tangina mo, gago ka!" akmang susuntukin na ito nang biglang nag salita si Jaden.
"Why? Go, punch me! Are you afraid of? Duwag ka talaga, ulol." Sabi niya.
"Jyko... stop. Huwag mo siyang susuntukin, wala siyang ginawa sa akin. Sa totoo nga eh, mabigat 'yong mga pusa kaya nagpatulong ako." Nauutal kong sabi.
Tf ka Krish, you lied to him again. Sorry Jy, I don't want to lie but I think this is the only way to stop you.
Agad rin siyang bumitaw.
"I'm sorry." Sabi nila.
"Ayos lang 'yon. Uwi na ako, maraming salamat." Yumuko ako habang sinasabi 'yon. Nagulat ako nang pagkabukas ko ng pinto ay bumungad sa akin sina Tito at Tita na may bitbit na baskets.
"Oh 'nak saan ka pupunta?- Whats happening?" she shrugged her shoulders.
"Den? Nico?" si Tito naman.
"Is happening again? Den, lets talk." Madiing sabi ni Tita.
"Jyko, I'll talk you tomorrow. Go with Krishna." Tuloy niya.
"'Nak, bukas ka na lang umuwi. Gabi na at maulan. Delikado ang kalsada ngayon, madulas." Sabi ni Tita.
I understand her naman. Pero 'yong una niyang sinabi, definitely not. Anong pinag-usapan noon? Nabanggit rin ni Jyko 'yon kanina. Nakaka-curious lang talaga.
"Krish?" nakakunot ulong tawag niya sa pangalan ko. Tumango na lang ako at sinundan siyang pataas ng hagdan.
"Why are you drunk? At talagang sa harap ni Krishna?" iyon na lang na salita ang narinig kong sinabi ni tita bago magsara 'ying pinto sa kwarto ni Jyko. Dito ulit ako matutulog?
"Ehem." I faked coughed. "Jyko?" mahinang tawag ko sa pangalan niya.
"Sorry." I said. Hawak hawak ang kamay, dahil sa akin may galit ka sa kapatid mo.
"Why? You don't have to say sorry, its not your fault Krishna. I'm sorry to get you in this situation." Lumapit ito sa akin at hinawakan ang kamay ko.
"I'm sorry for my behavior earlier, hindi ko makontrol ang sarili ko." He caressed it. Its soft and... I think there is something that I need right now.
"I'm sorry, Krish." He hugged me, so do I.
This is the something that I want. A hug. A simple hug with million words. How can I say these words? When I always get so nervous when I look at you? I thought it was a simple like, a like that can fade away but I think I was wrong, again.
This is love. Love that he needed to know. How can I say that I love you? O isisigaw na lang ito sa hangin?
"Ano tayo?" bigla niyang tanong.
"Huh?" nalilito kong sabi. What did he say?
"Ano tayo, Krish?" ulit niya kaya bumitaw na ako at lumayo sa kaniya.
"I can't understand you, what? We're friends, Jyko." I said.
"Friends?" he repeated it.
Oo, friends lang us. Hanggang doon lang, walang labis walang kulang. Hanggang doon lang. Hindi maaaring masira ang friendship natin, dahil lang sa ninanais ko.