logo text
Tambahkan
logo
logo-text

Unduh buku ini di dalam aplikasi

THE PANDEMIC

Lahat ay nagulat sa biglaang pagdagsa ng virus. A lot of people died.
“Tricia? Talaga bang magreresign ka na? Mas kailangan ka ng hospital ngayon. We're in the middle of a crisis. Mas maraming nurse ang kailangan, we need to cooperate with each other.” Pangungumbinse ng Head ng Hospital.
“Pag-iisipan ko, Ms. Zye. I want to spend my time sa family ko naman. I think nagiging selfish na ako sa kanila. Hindi ko na sila natututukan. Siguro they're thinking na na kaya kong alagaan ang ibang tao but kapag sila ang may kailangan, wala ako beside them,” Tricia made her decision na sana na umalis, but now? Nagdadalawang isip nang muli. She packed up her things at nilagay ito sa box.
“Ma, i'm home!” Tricia shouted joyfully.
“Oh, Anak? You're here na pala. Akala ko may work ka pa?” Her mom was surprised.
“Nag-resign na ako, Ma,” She answered.
“Bakit? Anak naman.” Mommy Bernadeth sighed because of what Tricia did.
“I want to take care of you, Ma. This time ikaw naman aalagaan ko. Hindi na kita iiwan.” Tricia hugged Mommy Bernadeth. The genuine love is all we can see.
As what Tricia said, babawi siya sa Mama niya. Lagi silang may quality time.
“That smells so good, Nak. What are you cooking?” Mom Bernadeth's lips formed a beautiful smile.
“Adobo, Ma. Parang hindi alam. Ikaw kaya nagturo nito sa akin kaya napakagaling kong magluto,” pambobola ni Tricia.
“I love you, daughter.” their house are full of happiness and sweetness.
“I love you, Ma. Sana nandito si Papa,” they hugged each other.
“Uuwi 'yon but not now. Marami pang dapat asikasuhin ang tatay mo sa states.”
Days passed, the hospital wrote a letter for Tricia saying..
“Kailan ka ulit babalik? Do you have any plans na bumalik? We are still waiting for you. Even wala nang pag-asa, we always hope. Bukas ang pinto para sa iyo.”
Napapaisip si Tricia kung babalik pa ba siya o hindi pero the only one thing na sigurado siya ay aalagaan niya ang kaniyang Ina.
“Anak, bumalik ka na kaya?” Ilang beses nang kinombense ni Mommy Bernadeth ang kaniyang anak but still, ayaw pa rin ni Tricia.
“Ayaw ko, Ma. I want to take care of you. Ilang years akong nawala and here it is, i have the chance to take a good care of you,” Tricia's reason's valid, that's why we cannot blame her.
“Ayos naman ako rito, nak. May tungkulin ka sa mga tao, sa kapwa. I promise to take a good care of myself, okay? People needs you. Your patients need you,” her Mom keeps insisting.
“Ma, kung may tungkulin ako sa ibang tao, mas may tungkulin ako sa 'yo because you're my mom. Natatakot ako. Na baka pag umalis ako, baka baka magkasakit ka. And what? Wala na naman akong magagawa habang may sakit ka kasi ibang tao inaalagaan ko? I don't want you to be sick, Ma. please, understand me,” umiyak na lang si Tricia.
Maybe some of you ay jinujudge si Tricia but if ikaw ang nasa position niya, maybe you would choose your family's health too. Kumalma na si Tricia at nagreready for their dinner. The conversation went well. Kumain sila ng dinner nang magkasama and talked about Tricia's experience being a nurse.
“Mahirap siya but at the same time nakakagaan ng loob. Everytime na nakakapagsave kami ng life, para kaming nanalo sa lotto. Napakaheart melting when nakikita naming nakangiti na at magaling na mga pasyente namin. Masakit din at mahirap everytime na may nasasayang na buhay,” Tricia got teary eyed.
“Dying is part of our life, anak. Yes, we can save someone's life but not all the time. Kapag oras na ng tao, we cannot do anything.” Her Mom Bernadeth explained.
“Yeah, i know, Ma. Masakit lang kasi you want to extend that person's life but wala na, you can't do anything na because nangyari na. Kaya sana talaga we have powers para magpagaling ng kahit malapit nang mamatay.”
“Tumulong ka, anak, nakatulong ka. You did your best, alam nating lahat iyan. Do you have any plans na bumalik? Pabalik-balik na mga notes sa 'yo ng Head ha hahaha. I am so proud of you,” hinawakan ni Mama Berna ang kamay ni Tricia.
“Lalamig na pagkain natin. Mas masarap 'to habang mainit pa. This is what i eat kadalasan sa Hospital. Cup noodles ang panlaban tsaka kape.
A thing interrupted their conversation. A phone call.
“Hello, is this Mrs. Villafuerte?” pagsagot pa lang ni Tricia ng tawag ay may nagsalita agad.
It seems like galing ang tawag sa ibang bansa? Ano kayang nangyari? May bad thing bang nangyari?

Komentar Buku (31)

  • avatar
    SaberdoGene

    this is cool

    22/08

      0
  • avatar
    Paracha Glend

    Sobrang ganda

    09/11/2024

      1
  • avatar
    Villanuevakj

    nice

    29/09/2024

      1
  • Lihat Semua

Bab-bab Terkait

Bab Terbaru