CHAPTER 4
ANG sarap niyang panooring kumain. Feeling ko busog na rin ako.
"Sige lang, kumain ka lang marami. Sayang nga lang kasi hindi kita maipagluto. Pero ano bang mga paborito mong pagkain? Para naman kahit papaano may alam ako tungkol sayo."
"Baka marinig ka n'yan. Nagsasayang ka lang ng laway. " Naku po, nandito na naman ang kampon ni Santanas.
"Ano na naman bang kailangan mo, ha?" At wow! Do'n pa talaga siya naupo sa balikat ng baby ko. Subukan niya lang gumawa ng hindi maganda sa baby ko, ako mismo ang pipitik sa kaniya.
"Sige nga pitikin mo nga ako." pang-aasar nito.
What the?...  Mind reader din siya?
"Yes I am. Kaya malalaman ko agad kung may balak kang gawing hindi maganda."
My lady Angel, kailangan kita ngayon.
"Wala kang aasahan sa anghel na iyan. Puro pasarap lang ang alam niyan. Panigurado nakikipaglandian lang siya sa mga kauri niyang bait-baitan."
"Bitter po naman. Palibhasa wala kang love life, wala kasing nagmamahal sayo." usal ko.
"Pagmamahal? Ano iyon?" kunot noong tanong nito.
"Really? Hindi mo alam?" tanong ko.
"Itatanong ko ba kung alam ko?"
"Hoy! Demonyito, huwag mo 'kong pinipilisopo kung ayaw mong tirisin kita na parang kuto!"
"Sige lang, mainis ka pa." nakangising bulong nito.
"Ano ba kasing kailangan mo sa'kin, ha?" tanong ko.
"Just checking on you, gustong kong malaman kung gagawa ka ba ng kasalanan.
"Better luck next time, Ginoong Demonyo, hindi mangyayari iyan. Hindi ko hahayaan." biglang sumulpot si Seraphina.
"Buti naman nandito ka na lady Angel, itong demonyo na 'to masiyadong bad influence."
Daemon chuckled. "Malamang, alangan namang magturo ako sayo ng mabuti." sarkastiko nitong usal.
Haist! Ang maldito naman nitong demonyitong ito! Sabagay 'bat pa ako magtataka... kampon ng pala siya ni Santanas.
"Mabuti pa huwag mo na lang siyang pansinin." ani ni Seraphina sa'kin. "Sa'kin ka lang makinig, ako ng bahalang gumabay sayo na gawin ang tama.
"Epal na Anghel." ani Daemon tapos ay naglaho na naman ito.
"Basta huwag mong kakalimutang gawin palagi ang tama." anito.
"Sandali... aalis ka na ba?"
"Sana."
"Pwede bang huwag muna? May gusto lang kasi akong itanong sayo."
"Oo naman. Ano ba iyon?"
"Kaya ba kayo nandito ay dahil... malapit ko ng lisanin ang mundong ito? Sinusundo n'yo na ba?"
"Pasensiya na pero... hindi ko masasagot ang tanong mo. Pero isa lang masasabi ko sayo, may plano ang diyo para sayo." anito bago tuluyang maglaho.
Nakakainis naman kayo! Bigla na lang kayo nang iiwan, mga ghoster kayo!
Teka, nasan na si baby ko? Kumakain lang dito siya dito kanina, ha?
"Hindi ko kaya malayo siya sa'kin, ikamamatay ko!"
"Tanga! Patay ka na!"
"AY PALAKANG HUBAD!—ano ba! Bakit bigla ka na lang sumusulpot, Demonyo ka! Aatakihin ako sa puso sayo, e!"
Nagkibit balikat lang bago muling nawala.
Bwiset na demonyo!
Kailangan kong makita ang baby ko. Para mawala 'tong negativity na na-absorb ko dahil sa demonyito na iyon.
Natagpuan ko ang baby ko na nasa balcony ng kuwarto namin, nakaupo ito sa pasimano ng teresa. Madalas siyang nakatambay dito. Maganda naman kasi talaga ang view sa balcony ng kuwartong ito. Sa totoo lang ang kuwartong 'to ang paborito ko. Dito na talaga ako natutulog hindi pa man siya dumadating.
Nilapitan ko siya. "Ang gara mo naman, bigla mo na lang iniwan do'n sa may kitchen."
"Abala ka na naman diyan sa phone mo. Wala ka ng time sa'kin." emote ko.
"Parang kang tanga. Sa tingin mo ba maririnig ka niya?"
"Nandito ka na naman? Parang kang kabute na bigla na lang sumusulpot."
Ok lang sana kung ikaw si lady Angel, e. Kaso hindi, e.
"Alam mo may paraan naman para makasama mo siya."
"Ha?... Meron?... Ano?"
"Simple lang... itulak mo siya." seryosong bulong nito sakin. "Itulak mo siya... kapag ginawa mo iyon magkakasama na kayo..."
"Magkakasama na kami?... Siya at ako?"
"Oo kayong dalawa." nakangsing sabi nito.
"Hindi. Huwag mong gawin. He just manipulating you para gumawa ka ng masama." biglang smulpot si Seraphina.
"Kahit kailan paepal, panira kang anghel ka!"
"Ikaw ang ang panira, kayong mga alagad ng dilim." anito kay Daemon bago bumaling sakin. "Huwag kang makinig sa kaniya. Inilalagay ka lang niya sa kapahamakan."
Ngumiti ako ng malungkot. "Gusto ko siyang makasama, lady angel... pero hindi ibig sabihin ay gagawa na ako ng masama."
"Fuck! Bwiset kang anghel ka!" inis na sabi ni Daemon bago naglaho.
"Proud ako sayo kasi ginawa mo 'yong tama." -Seraphina
"Salamat at dumating ka, pero kahit naman wala ka gagawin pa rin ang tama. Hindi ko susundin ang demonyito na iyon."
"Tama iyan, kahit na anong mangyari huwag kang magpapasulsol sa kaniya." -Seraphina
"Hinding-hindi."
*****
"GWAPO ba siya, ha Seraphina?" tinatanong ko kasi siya kung gwapo ba si baby ko na hanggang ngayon hindi ko pa rin alam ang pangalan.
"Oo, sobra! Para siyang modelo." nagniningning ang matang sabi nito.
"Hep, hep, hep... lady Angel, akin siya. Huwag kang magtatakang agawin siya sakin kundi—hehehe, wala pala, kalimutan mo lang 'yong sinabi ko." Haist, ano ba itong ginagawa ko. Pati anghel inaaway ko. "Pero sana huwag mo siyang agawin sakin. Akin na kasi siya, pagmamay-ari ko na siya."
"Don't worry he's not my type. Oo gwapo siya pero para sakin mas gwapo pa rin si—"
"Mas gwapo pa rin ako." putol ni Daemon kay Seraphina. "Mas gwapo ako—No, hindi lang pala ako gwapo kundi ako ang pinaka gwapo." bilib na bilib sa sariling anito. "Am I right... Miss Angel?"
"Ah... Eh... Ih... H-Hindi k-kaya. A-Ang p-panget m-mo k-kaya." utal na sabi ni Seraphina.
"Masamang magsinungaling. Ikaw rin Miss Angel baka ilaglag ka mula sa langit."
"B-Basta h-hindi ka g-gwapo." anito bago naglaho.
"Ayan, nag-disappear tuloy. Ikaw naman kasi ang gaspang ng ugali mo." singhal ko sa Demonyito.
"Ano gusto mo, maging mabait ako sa anghel na iyon?"
"Pwede naman, kahit slight lang."
"Never." at naglaho na rin ito.
"Palibhasa kasi may gusto ka lang kay Miss Angel.
"May sinasabi ka ba?" bigla ulit itong sumulpot.
At talagang bumalik ka pa talaga. "Ah, wala. Wala akong sinasabi. Imbento ka rin 'no?
Sige na, umexit ka na ulit, panira ka ng araw, pati rin ng moment.