Sheya's POV:
It was past 5 when I got home. I walked inside the house like a zombie. I am tired and hungry. Ate Loureen run down on the stairs and smiled at me excitedly.
"Sheya. Mahahanap na natin si Nathaniel Chua," she said with a big smile.
Si Nathaniel? Ah oo nga pala. Pinakiusapan ko si Ate na hanapin si Nathaniel pero nakita ko na siya.
"There's no need to find him. I already found him," I said lifelessly.
"What? But I already called Darius!" she freaked out.
"Then?" I asked what she said to Darius.
It was actually funny. I haven't seen Ate Loureen freaked out like that and blush like a tomato. She must have a huge crush on that Darius. What a lucky man.
"We are having a lunch tomorrow and I just said yes because I couldn't tell him my real motive," she said.
"Kamalma ka nga Ate. Yung puso mo," I said and lead her down to sit on the huge sofa.
"Anong sasabihin ko? Um-oo na ako sa tao. Nakakahiya kayang tumawag sakanya. Pano ko ipapaliwanag sakanya ang gusto mong mangayari? Tsaka paano mo nahanap si Nathaniel?" sunod sunod niya tanong.
I shussed her and started explaining.
"Kaklasi ko si Nathaniel. Kakalipat niya lang kanina. And you know what? He's getting on my nerves! He is a freakin' jerk. Akala ko mapapakiusapan ko siya but this is going to be a tough fight, Ate. Hindi ko na alam ang gagawin ko," he said frustratedly and layed on the sofa.
"What? So nakita mo na siya? Nag-usap na ba kayo? Ano ang gagawin ko sa lunch namin ni Darius bukas? Hindi ko na pala siya kailangang harapin. Maybe I should just cancel the lunch--" I stopped her mid-sentence. Napabalikwas ako ng bangon.
What? No! No way!
"No! You can't do that. You've waited for so long for this to come. Kausapin mo siya, get to know him and bond with him. C'mon Ate, he is your CRUSH," I said.
"College crush," Ate snorted and corrected me. 
I pouted and dropped my shoulders.
"Ate, makipagdate ka rin naman kahit minsan lang."
Ate Loureen smiled sadly. I knew it. She's hesitant about dating. Siguro natatakot siyang magmahal dahil sa puso niya. She was born with congenital heart disease. Kuya Lourde was lucky enough not to have the same illness since they were twins. Napakasensitive ng puso niya sa iba't ibang emosyon kaya ingat na ingat kaming lahat sakanya. And her liking someone again was really new. Pero masaya ako na unti-unti na niyang binubuksan ang puso niya. 
"I'm 25 not 16. Isa pa, baka nga may girlfriend na si Darius. Ayoko namang makigulo," she said.
"Gusto mo ba talagangk maging matandang-dalaga?"
"Ayoko syempre. I want to have children and grandchildrens in the future. But I might not gonna make it. I'll die early kapag hindi tayo nakahanap ng heart donor," she said and looked down.
Natahimik ako at tiningnan lang si Ate. Nagsisi tuloy ako na pinagusapan pa namin to. I shouldn't have brought this up. 
"But atleast, you should enjoy life. Try new things and be happy with it."
"Kaya gusto mong kitain ko si Darius bukas kahit wala naman akong kailangan sakanya. Ano ang gusto mong sabihin ko? Na tinawagan ko siya dahil trip ko lang?"
"Ate it's not so bad. You can meet him and be casual. Or invite him on your birthday. Wag mo lang lagyan ng malisya ang pagkikita niyo."
"Sa birthday ko? Sheya it's 6 months from now. Ang layo pa nun."
"At least you have an excuse kung bakit mo siya tinawagan." Nagkibit balikat ako.
Napahawak siya sa baba siya at tila nag-isip.
I just want her to be happy. Siguro nababagut narin siya dito sa loob ng bahay. Dapat nag eenjoy siya. Naiinggit nga ako eh. Si Ate kasi walang ginagawa kundi ang tumambay sa bahay. Pero ang boring naman daw ng ginagawa niya kaya mag-aaral at magtatrabaho nalang ako.
Ate graduated college pero ayaw talaga siyang pagtrabahuin ni Dad at Kuya Lourde hangga't hindi pa siya nakakapagheart transplant.
"Okay. Isang beses lang naman yun diba?"
She finally said yes! 
-----
"Sheya, sasama ka ba mamaya? Birthday ni Alice eh. Magpapaparty daw siya sa bahay nila," sabi ni Jencel.
Umiling ako nang hindi man lang siya tinitingnan. I was busy finishing my outputs. Gusto ko kasing matulog pag uwi sa bahay. Hindi kasi maganda ang pakiramdam ko.
Kanina pa nga ako ginaw na ginaw eh. Eh kaso nakakahiya naman kapag papatayin ko ang aircon. Siguradong papalag ang lahat ng kaklasi namin. Nakalimutan ko pa naman ang jacket ko. Uuwi talaga akong nagyeyelo mamaya.
"Bakit naman? Malapit lang naman ang bahay nila Alice eh. Sumama ka na. Hindi naman tayo magtatagal." Muli na namang humirit si Jencel. 
Ang walang hiyang ito talaga idadamay pa ako. Alam ko namang makikikain lang siya doon eh.
"Ayoko nga," pagtanggi ko.
"Sasama ang lahat ng kaklase natin maliban sayo," sambit ni Jencel.
Napahinto ako sa pagsusulat at dahan-dahan ko siyang nilingon. May mga ngiti sa kanyang labi. Alam ko ang iniisip niya.
"Sasama din ba si Cent?" pabulong kong tanong sakanya.
"Oo, syempre." Bumulong din si Jencel sa tenga ko. 
At dahil malandi ang lola niyo este dahil pinilit ako ni Jencel ay napagdesisyunan kong sumama. Kunwari nalang pinilit ako ni Jencel para hindi magtaka ang mga kaklase ko. 
Hindi naman talaga ako sumasama sa lakad nila eh. Lalo na yung mga party party nila. Pero kasi. Sasama daw si Cent kaya sasama narin ako. Hehe.
Ilang araw ko nang palihim na pinagmamasdan si Cent. Ang gwapo niya talaga kasi. Napakagentleman niya rin. Naiinggit tuloy ako kay Alice na seatmate ni Cent. Pero okay lang, hindi naman sila masyadong naguusap eh. Eh kaso dumadamoves itong si Alice minsan. Kunwari manghihiram siya ng ballpen kay Cent eh ang yaman niya. Bakit di siya makabili ng ballpen?
Tapos kapag inaabot ni Cent sakanya ang ballpen ay may pahaplos-haplos pa siyang nalalaman sa kamay ni Cent. Kaya  babantayan ko siya mamaya. Kung kailangan kong agawin ang spotlight mula kay Alice ay gagawin ko yun kahit birthday niya.
Mabuti nalang talaga at hindi pumapatol si Cent sa lahat ng lumalandi sakanya. Safe ang puso ko. Hindi kagaya nung isang lalaki dito sa classroom namin. Kung makangiti akala niya lahat ng babae sa school may gusto sakanya. 
At kasalukuyan ngang wala dito sa loob ang insik na babaerong iyon. Tiyak na nasa kabilang classroom na naman ito at nakikipaglandian sa mga babaeng walang taste sa lalaki. Hmp!
Mali si Mommy. Sinabi niya sakin na mabuting tao si Nathaniel pero hindi. Walang mabuti sakanya. Mula noong makita ko siya, wala pa akong nakitang kabutihan sakanya.
Yung lintek na yun! Tawang tawa pa siya noong ikinwento niya sa mga kaklase namin ang una naming pagkikita. Syempre nakitawa ang lahat dahil gaya gaya sila sa lider nilang walang mata kapag tumatawa. Kaya nahihiya na talaga ako loob ng classroom simula noong dumating siya. Ginagaya nga pa ng ilan sakanila ang sinabi ko kay Nate noong araw na ityon.
Speaking of the devil...