Fault
After class, I went home and as usual masamang tingin ni Dad ang nadatnan ko.
“I'm home,” pagod kong imporma sa kanya at diretso na sanang aakyat sa kwarto ko nang tawagin nya ako.
“Shekinah,” malalim ang boses at alam kong may issue na naman tungkol sakin na nalaman nya. I looked at him na parang hindi interesado. “Ano tong nababalitaan ko na puro panlalandi ang ginagawa mo sa eskwelahan?! Wala ka ring ipinapasang outputs sa mga subjects nyo?!” pigil ang galit na sigaw nya.
Pinigilan kong mapairap sa harap nya.
“Dad those are just rumors and pwede ba its just been 2 weeks since we started, natural lang na tamarin pa ako,” I said without looking in his eyes.
“Kahihiyan ka talaga, mas mabuti pa ang kapatid mo, masipag mag-aral at wala sa isip ang pag lalandi,” he said seriously saka ako nilubayan. Napataas ang kilay ko.
Really? Wala sa isip ang paglalandi? Sabihin nya yan sa iba at hindi sakin, santi-santita kapag kaharap si Dad, malanding linta at demonyita naman sa harap ko.
Nagdadabog akong umakyat at itinapon sa study table ang bag ko.
Sherina is not really my sister, stepsister to be exact. I was 7 years old when my biological mother died because of colon cancer. And after weeks of mourning for her death, my father already found someone, and that's Tita Simone, Sherina's mother.
After maligo ay nahiga ako sa kama wearing my champagne colored night dress.
Kinuha ang cellphone at binuksan ang ig account ko.
Shekinah
@inahgonzales
100 posts | 10k followers | 201 following
As usual madaming message request na halos mga lalaki ang laman, pero isang account lang naman ang palagi kong binabalik-balikan. Its Aeron's ig account na hanggang ngayon ay hindi pa rin pinapalitan ang bio nya na letter S. But I think hindi na Shekinah ang meaning nun, its Sherina, same letter S why bother changing it di ba?
I was scrolling on my ig feed when I saw  my stepsister added on her ig story. I'm following her and of course she's following me back, just for the show lang naman.
Pinalipas ko muna ang ilang minutes bago tiningnan yun, para naman hindi halatang excited akong makita kung ano man ang ganap nya.
It was a picture of Aeron and her holding hands while looking in each others eyes, it looks like they're really in love. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko, hindi ko alam kung dahil ba sa selos o dahil sa mukha ni Aeron sa picture na nakikita ko.
Aeron's ig account was also tagged.
It has a caption "I love you, babe." Bumusangot lalo ang mukha ko at hindi ko nagugustuhan ang nararamdaman ko.
I logged out my account and decided to sleep. Antok lang tong nararamdaman ko, I'm sure.
Kinabukasan ay tinatamad pa akong bumangon nang tumunog ang Messenger ko dahil sa mention ng pabibo naming President sa group chat.
General Academic Strand 11
Jake Andrew Garcia: Morning. Y'all need to be early today. There's an important announcement for the month of July.
I ignored the message at tumayo para maligo. The message was sent at 5:30 am at wala akong plano na pumunta sa school ng maaga.
I spent 1 hour and 30 minutes in taking a bath and it also took me 1 hour in preparing for school so when I went out of my room its already 8:00 am. I kinda like how our uniform was designed, it's a white fitted blouse with light blue strips and a light blue pencil skirt just above the knee. I pony tailed my long black straight hair before wearing my black shoes with heels.
Nauna nang umalis ang bruhita kong stepsister at nang sumilip ako sa dining area, Tita Simone and Dad are eating breakfast. Nang masulyapan ako ni Tita Simone ay napangiti ito. Psh, plastic.
“Shekinah, come, let's eat,” anyaya nya pa. Napa-angat rin ng tingin si Dad pero agad ding ibinalik sa pagkain.
“I'm not hungry, thanks,” I said kahit ang totoo gutom na gutom na talaga ako, given the fact na hindi rin ako nag-dinner.
Hindi na sya nagsalita nang tumalikod ako at dire-diretsong naglakad palabas ng bahay.
Walang tao sa classroom nang dumating ako and obviously nasa event hall pa sila para sa announcement.
Pumunta na rin ako at nadatnan kong nagsasalita sa harap ang President ng STEM. If I'm not mistaken si Irish yun, ang matalinong babae sa STEM.
Nakita kong kumakaway-kaway sakin si Zephanie sa bandang likod kaya doon na rin ako dumiretso.
“Gaga, bat ka late?” pambungad na tanong nya.
“Gaga ka rin, bat ka maaga?” Inirapan nya ako saka ibinalik ang tingin sa unahan.
“Uhm, so as said earlier we need representatives for the incoming month of July which is the Nutrition Month, nakapili na ang ABM at HUMSS ng representative nila for the pageant, so I want to know if may gusto bang mag volunteer sa STEM?” Irish said in front. Maraming nagtaas ng kamay sa STEM at isa na dun si Sherina.
Ang gago, di naman maganda para isalang sa pageant.
“Maybe we should vote? Medyo maraming nag volunteer,” saad ni Irish na sinang-ayunan ng lahat ng kaklase nya.
Unang nagtaas ulit ng  kamay si Sherina na ikinairap ko. Gago, taas ng self confidence.
“Sarap ipamukha sa kapatid mo na ang kapal nya,” sabi ni Zephanie sa tabi ko na masama ang tingin kay Sherina.
“Wow, makasalita ka dyan 'kala mo di kinilig kahapon sa kalandian nyan,” sabi ko habang nakatingin pa rin sa unahan.
“Ih nakakakilig nemen kese eh.”
“Sus, gago, traydor.”
The voting went on. Irish, Beatrice, Crystal and Sherina were nominated for the girls then Aeron, Patrick and Ramil were nominated for the boys.
I chuckled when I saw how Ramil reacted when he got nominated. He's one of my best friends since junior high school, at masasabi kong mas gugustuhin nyang ma-nominate sa babae kesa sa mga lalaki.
Muling kinuha ni Irish ang mic matapos makipag-usap sa mga kaklase at hinarap kaming lahat. 
“Napag-desisyunan namin na isama ang lahat ng strands sa pagboto, kaya pag tinawag ko ang pangalan ng nominado, please raise your hands if you think they deserve the spot.”
Nagsimula ang botohan at nanalo si Beatrice at Aeron.
Hindi talaga magwawagi ang plastic at pangit. Kitang-kita ko ang paghaba ng nguso ni Sherina na kaharap ngayon ni Aeron. Nakakairitang tingnan kung paano nya yakapin ang malungkot na si Sherina.
I was about to looked away when he suddenly looked at my direction, he directly stared at my eyes  and there's that emotion I can't figure out.
Marahan nyang hinaplos ang likod ng babae at hinalikan ang buhok nito habang nakatingin sa mga mata ko.
Hindi ko maintindihan kung bakit kahit ganoon ang nakikita ko, hindi ko kayang alisin ang mga mata ko sa kanila. My hands were now sweating, my heartbeat is like having a race.
“Huy!” biglang sigaw ni Zephanie sa tabi ko.
Sa gulat ko ay naiwala ko ang tingin sa dalawa at ibinaling kay Zephanie.
“Kanina ka pa tulala dyan, sino bang tinitingnan mo dyan?” nagtatakang tanong nya pa.
“Wala.” I lied then take a glance again on Aeron but he's now looking in front.
Ano bang meaning ng tingin na yun? He's making me jealous ba? May gusto ba syang sabihin sakin?
At dahil marami pang gagawin ang mga ABM students ay umalis na sila, natitira na lang ang mga estudyante sa GAS, STEM at HUMSS. 
Kitang kita ko ang paghahawak-kamay ni Aeron at Sherina pero pilit ko iyong binabalewala, walang patutunguhan tong nararamdaman ko at mas lalong wala akong karapatan na maramdaman ang mga iyon.
Sa huli ay napili bilang representative ng GAS sina Jake at Leny.
Ipinaliwanag nila ang magaganap na activities sa end ng July at pinapunta na sa kani-kanilang classroom ang lahat.
Tulala ako habang nagsasalita sa unahan si Ms. Jazmin.
In just one stare, he made me completely stunned. Wala akong naiintindihan sa mga pinagsasabi ng teacher hanggang sa tumunog na ang bell hudyat na tapos na ang isang oras para sa subject na yon.
“Inah, kanina ka pa tulala dyan ah, may problema ba?” Zeph asked seriously.
“Wala nga, 'bat ang seryoso mo? Hindi bagay sayo, bhie,” I said smiling.
“Gaga concern lang ako no, 'tara na nga naghihintay na si Ramila dun sa usual spot,” dire-diretsong sabi nya 'saka ako hinila palabas.
“Gosh! Na-stress ang cleavage ko dzai! I-nominate ba naman ako sa boy category 'dun sa pageant?” napuno ng tawa namin ni Zephanie ang kubo kung saan kami madalas tumambay.
“Shuta girl, e di na-stress din ba matres mo?” tumatawang tanong ni Zeph.
“Jusko, hindi lang matres pati kepyas ko dzai!” sagot naman ni Ramila na dahilan kung bakit mas lalong lumakas ang tawa ko. “Inah tatawa-tawa ka dyan, yung ex mong lab na lab mo may lab nang iba, wag kang tumawa dyan, umiyak ka ghorl.”
“Kahit kailan napaka-bastos ng bibig mo, Ramil!” I said humorously. Naiinis kasi sya kapag tinatawag sya sa totoong pangalan nya.
“Dzai kung gusto mo pang mabuhay, ayusin mo yang pangalan ko, jusko balatan kita ng buhay eh,” sabi nya pa habang maarteng pinupunasan ang konting pawis nya sa noo.
“But seriously, do you think Aeron really loves Sherina?” Zeph suddenly asked. Napatingin naman ako sa kanya.
“Of course, because for a quite some time, naranasan ko rin kung paano sya magmahal ng babae,” I said while playing with some strands of my hair.
Bumuntong-hininga si Ramil at nagsalita. “Base sa mga nakikita ko sa kanila dzai? In love talaga sila sa isa't isa, kaya Inah ghorl, marami namang iba 'dyan,” he said seriously without taking his eyes off me.
“Palitan nga natin yung topic, naiirita
ako.”
“Jusko naman, Zeph, 'wag kang mairita, wala ka namang ex,” inirapan ni Ramil si Zeph saka tumingin sa likuran ko. Nanlaki pa ang mga mata nya kaya out of curiosity tiningnan ko na rin.
It's Aeron and Sherina again.
“Shekinah! Alam mo ba, 'yung si Patrick 'bukambibig ka, kulang na lang 'eh sunggaban ka!” biglang malakas na sabi ni Ramil na hinampas pa ang balikat ko.
“Hoy gago, pahalata ka masyado girl,” sabat naman ni Zeph na iniiwasang tumingin sa bandang likuran ko. Umiling na lang ako, kahit ilang beses pa nilang iparinig ang mga sinasabi nila dyan, wala na 'yang pakialam.
Ramil looked at me with worried eyes, I just smiled, wala namang mangyayari kung magd-drama ako dito.
Mga tangina rin kasi. Sa dinami-dami ng lugar dito sa school na pwede nilang puntahan, 'bat dito pa sa lugar namin.
“Don't look at me like that Ramila, parang kani-kanina lang gusto mong umiyak ako, gaga ka ba?”
“Gaga ka rin ba? Joke lang naman kase 'yon, kailan ba ako nagseryoso?” umiirap-irap pang sagot nya. Hindi na rin umiimik sa gilid si Zeph. I just shook my head at him, kahit kailan talaga abnormal.
Umalis sa tabi ko si Ramila at si Zephanie naman ang napag-tripan ng gaga. Masyadong malalim ang iniisip ko nang biglang mag vibrate ang cellphone ko sa medyo may kalakihang pouch na dala ko papunta dito kanina.
Unknown Number:
Meet me at the music hall. 5 pm, after school.
My heart beats so fast when I suddenly imagined Aeron waiting for me at the music hall. Although I'm not sure if he's the one who texted.
Natigil ako sa pagtitig sa text message nang biglang hablutin ni Ramila sa kamay ko ang cellphone.
“Sino to? Don't tell me may bago ka na, Inah?” nanlalaki ang matang sabi nya. “Omg I'm so happy for you!” maluha-luhang dagdag nya at niyakap pa ako. Zephanie also read the message and I know na may pinaghihinalaan syang tao na pwedeng mag send 'non.
“Huwag kang pupunta 'dun, Inah,” seryosong sabi ni Zeph na masama at matapang nang nakatingin sa likuran ko. Sinasabi ko nga ba at malakas ang pakiramdam ng babaeng 'to.
Ramil stopped hugging me at nakapamewang nyang tiningnan si Zephanie. Wala akong nagawa 'kundi ang yumuko at paglaruan ulit ang ilang hibla ng buhok ko.
“Shuta ka talaga, Zeph, 'wag ka na 'ngang makialam sa love life ni Shekinah, kaibigan lang tayo, okay? We could influence her but not too much please,” Ramil now sounds extremely serious at nakakatakot na sya kapag ganon.
Malakas na bumuntong hininga si Zeph, saka nagmamadaling umalis na. Napailing na lang si Ramil at inaya na akong bumalik sa kanya-kanyang classroom namin.
Lumipas na dalawang oras, we're already done with Pre-Calculus at General Mathematics na magkasunod ang oras sa afternoon class namin.
Feeling ko nagkaroon ng internal bleeding sa utak ko dahil sa dalawang subject na 'yon, palaging buwis-utak, mabuti na lang matagal ko nang naibuwis ang utak ko kaya nasa buwis-buhay stage na ako.
Hindi pa rin ako pinapansin ni Zeph. Natatawa ako habang iniisip na sineseryoso nya ang klase sa ngayon. I know papansinin din nya ako, sa ganda kong 'to no.
Nang matapos ang last subject ay agad akong lumabas bitbit ang bag ko at nagmamadaling pumunta sa music hall. Maraming oras naman para makipag-bati kay Zeph, uunahin ko muna 'to sa ngayon.
There's a few students walking around the music hall and I can hear a song and a very familiar voice.
Ayan na naman ang puso ko, nakikipagkarera na naman. Hindi man kagandahan ang boses na naririnig ko, nakikilala ng puso ko ang kakaibang pakiramdam kapag naririnig ko sya ng kumanta.
Napakapit ako nang mahigpit sa backpack na dala ko, nanginginig din ang mga tuhod ko habang papalapit.
Lungkot. Panghihinayang. Sakit. Those are the feelings I had while listening to Aeron's voice.
When I finally had the courage to look at him, our eyes met. His eyes that reminded me of everything I did. Those eyes that are once bore unto mine with so much love, but now all I can see is disgust and sorrow.  That's when I realize...
Everything was my fault and I'm willing to do everything just to win him back.