“Let me touch your heart...”
Isa, una, uno, one...
Ikaw ang ibig sabihin ng lahat ng 'yan. Sa'yo ko unang naranasan ang sakit pero mas lamang pa rin 'yong kasiyahan. Alam ko at natanto ko na sa puntong ito na siguro'y hindi kita kailanman mahahawakan.
Mahal kita...mahal na mahal.
Ngunit paano ko sasabihin o aaminin?
Kung ikaw mismo ang may ayaw; ang balakid sa atin?
Ikaw nga siguro ang una ngunit hindi ko alam kung ikaw pa rin ba'ng huli; walang kasiguraduhan. Hahayaan ko na lamang ang tadhanang hawakan ang destinasyon nating dalawa. Kung sa dulo ba'y mahahawakan din kita...
o magkaibang landas ay tatahakin na ba.
*****
Ipasa mo 'yong bola!” sigaw ni Ciara kaklase ko. Ngiting aso akong umiling-iling dahil sa paraan ng pagkakasabi niya.
Pumikit muna ako bago isinagawa ang planong malakas na paghampas sa bola. Hindi niyo naitatanong, ako lang naman ang pinakamagaling sa campus. Team captain—
“Addi, 'yong bola! Ano bang ginagawa mo r'yan?” pabulyaw na tanong ni Ciara na nakapamaywang pa.
“Ito na!”
Tahimik akong bumalik sa pagkakaupo at tahimik na napamura sa utak ko dahil sa nagiging sitwasyon ko ngayon. Huminga ako ng malalim bago ko muling ipinagpatuloy ang paglilinis ng bola.
Talunan.
Hindi sporty—pero maganda.
Kung 'di lang sana ako na-injured edi sana tuloy parin ako sa pagsali sa cheering squad. Kung sana hindi ako nagpapansin sa crush ko noon, edi sana hindi ako tagalinis lang ng bola nila Ciara ngayon.
“O Addi, tanghaling tapat lukot na 'yang mukha mo. May problema ba?” bungad ng kaibigan kong si Isabella na kasalukuyang inaayos ang uniporme.
Tinulungan niya ako sa ginagawa kahit na 'di naman siya kasali rito. Siya lang naman kasi ang leader ng cheering squad dito sa Arcadeo University. Nagtataka nga ang ibang estudyante kung bakit nakikipagkaibigan si Bella sa akin. Like boba lang, maganda ako!
“Gusto ko na kasing sumayaw ulit kaso hindi pa rin gumagaling 'tong paa ko.” Nginitian ko siya ng bahagya para hindi na siya mag-alala pa.
“Makakasayaw ka ulit, Addi. Maaga pa para sumuko agad.” Ginulo niya ang hanggang balikat kong straight na buhok at niyaya ako sa cafeteria para mananghalian.
“Addi, si Theros.” Siniko niya ako at ngumuso sa direksyon kung saan nakaupo't kumakain ang crush kong si Theros. Ngumiwi ako at ipinagpatuloy na lamang ang pagkain.
“An'yari 'te? Give up na ba kay Theros?”
“Hindi 'no. Ako mag-gi-give up? Never.”
“Tss, sinabi mo rin 'yan doon sa dalawa mo pang naging crush n'ong high school. Iba rin 'yang takbo ng puso mo, a?” matawa-tawang turan ni Bella na inirapan ko lang.
“Hindi nga. Gutom lang ako kaya pakainin mo muna ako, a? Makakahintay 'yang si Theros,” lakas loob kong sambit na ngumingiti-ngiti pa.
“Aba ang hangin, Addi, a?” Ginulo ni Bella ang aking buhok at humagikhik sa naging resulta nito.
Matapos kumain ay kinuha ko na ang regalo kong keychain para kay Theros at nagmadaling pumunta sa locker room nang makitang papaalis na siya. Kinikilig akong bumalik sa classroom dahil dito.
Sana gamitin niya.
Mahal at sikat 'to ngayon, no. Limited edition katulad ko.
FAST FORWARD
Kinabukasan, masaya akong pumasok sa classroom ngunit mas sumaya ako nang may i-announce ang president namin. Gusto kong magtatalon-talon sa narinig. Kakampi ko ang tadhana sa mga nangyayari sa akin ngayon.
“Lahat ng member ng cheering squad, invited raw kayong lahat sa birthday ni Kelly on Saturday. Gendive's mansion. 'Yong ibang detalye basahin niyo na lang dito sa ipapamigay kong invitation. Mamaya may practice rin daw kayo.”
Ang laki-laki ng ngiti ko kasi nga naman, sa bahay nila ni Theros gaganapin ang party. Malamang half sister niya si Kelly. Sigurado akong makikita ko siya do'n, naka-tuxedo at ang gwapo! Tapos, isasayaw niya ako at magkakagusto siya sa akin. Liligawan niya ako kinabukasan at yayayain sa altar para magpakasal sa susunod na araw.
Humagikhik ako sa pinag-iisip ko. Kinikilig sa ideyang makakasayaw ko siya. Sumilip ako sa katabing bintana at matamis na nginitian ang nakitang puno sa 'di kalayuan kung saan ko siya unang nakilala.
“That's all. Umayos na kayo sa pagkakaupo parating na ang prof. natin.”
Otomatikong naglaho ang mga matatamis kong ngiti nang walang matanggap na invitation. “Gelene, nakalimutan mo atang ibigay 'yong akin,” sambit ko na ngumingiti ng peke.
“Sorry, Addi, pero 'yon lang talaga ang ibinigay ni Kelly," tugon niya na ipinapakita pa ang kahong nilagyan ng mga imbitasyon.
“'Di ba't hindi ka na kasali sa cheering squad? Tanggal ka na remember?” singit ng kaklase kong si Lany na miyembro ng cheering squad.
“Pero—”
“Stop assuming things, Addi. Theros is not interested in you. Kung 'di ka sana nagpasikat n'ong araw na 'yon, edi sana member ka pa rin ngayon,” putol niya sa dapat kung sasabihin.
“Kung makasalita 'to akala mo naman hindi lumuhod sa harap ni Theros. Atleast, binuhat niya ako noong naaksidente ako. Kung inggit, pikit!” sagot ko na may kasamang irap. Galit ang mababakas ngayon sa namumula niyang mukha.
Ang arte, 'kala mo hindi ni-reject ni Theros sa harap ng lahat, sa intramurals. Psh!
Susugod na sana siya ngunit dumating na ang prof. namin. Palihim akong ngumiti dahil nanalo na naman ang maganda. I flipped my hair kaso nga lang sumabit ang iilan sa may isang butones ng uniporme ko.
Err, ang sakit, a?