Chapter 6
621 B.C…
Mga hugis bilog na nakaangat sa kalagitnaan ang nakikita n’yang animoy isang sasakyan, mala-disyertong lugar at mga taong nakasuot ng mga pang tribong kasuotan na nakatingala rin sa kalangitan pareho rin n’ya.
Isa… Dalawa… Tatlo at marami pa, hindi mabilang na sasakyan mula sa kalawakan. Lahat ng nasa gitnang bahagi ng sasakyan ay nagliliwanag pababa sa kinatatayuan ni Kriss, agad s’yang napaatras pero tumagos lamang s’ya sa mga tao ro’n, laking gulat n’ya pero nawala sa kanyang pag-iisip nang may maliit na sasakyan ang bumaba sa may ilaw, napatitig na lamang si Kriss do’n.
Hanggang sa makalapag ito sa lupa, isang flat form na bilog kong saan may sakay na tatlong nilalang na katulad ng mga nakita n’ya ngayon pero ang pinagkaiba nila sa mga ito ay ang mga matang nag-kukulay berde.
Bumuka ang bibig ng matandang pinuno ng tribo na may suot na malaking pandong sa ulo pero hindi na intindihan ni Kriss ang sinasabi nito, pero alam n’yang nagsasalita ang matandang maraming tattoo sa katawan.
Napasulyap naman si Kriss sa lalaking kulay berde ang mata nagsasalita rin katulad ng lingguwaheng ginamit ng matanda saka nilabas ang isang malaking papel.
Nakaguhit do’n ang isang pyramid hindi sigurado ni Kriss kong tama ba ang kanyang nakikita, pero ang pinagkaiba sa lahat na nakikitang n’yang pyramid noon ay kakaiba, may bilog na kong ano sa drawing na pinapakita ng lalaki.
Nagulat si Kriss nang biglang mawala ang imaheng ‘yon, napapalibutan na naman s’ya ng mga numero ng taon mula 625… 630… 695 at hanggang sa tumaas sa 2550 BC.
2550 B.C…
Walang nagbago kong di ang taon lamang, nakita ni Kriss ang kakaibang istraktura ng pyramid tamang tama sa nakita n’ya sa papel na pinakita ng lalaking may kulay berdeng mata.
Napakataas, matibay ang pagkakagawa sa bawat bato na ginamit at ang kinagulat ni Kriss na hindi lamang tao ang katulong nila sa paggawa kong di ang nilalang na matagal nang hinahanap ng mga tao noon, ‘alien,’ sabi n’ya sa kanyang isipan.
Nagtaka s’ya sa mga nangyayari, hindi n’ya alam kong paano nangyari na punta sa mga panahon na ‘yon at paano n’ya nakikita ang lahat.
May mga teknolohiya pa silang ginagamit na isa ring katulong sa pagbubuhat ng mga bato para lalong mapadali ang trabaho nila. Mabilis na lumipas ang bawat araw at gabi hanggang sa makita ni Kriss ang pag-uusap muli ng dalawang pinuno ng alien at ng mga tao sa tribo.
Umakyat na lamang muli ang lalaking may berdeng mata na pinuno ng mga alien sa kanyang bilog na sasakyan pati ang mga iba pang tumulong sa pagbuo sa pyramid na ‘yon.
Bigla na lamang nagliwanag dahil wala na mga sasakyang na nakaharang sa sinag ng araw. Napatakbo si Kriss papalapit pa sa pyramid, nakita n’ya ang hugis taong may pakpak palibot sa baba ng pyramid may mga iba pang naka-ukit do’n katulad ng ibang hugis na hindi na n’ya maintindihan.
Napatingala s’ya sa pyramid sa mismong bilog sa ibabaw na umilaw na pula pati rin ang mga taong tribo do’n ay nakatingala katulad din.
Hahawakan ni Kriss ang pyramid na ‘yon nang mag-iba na namang ang lahat, nakita naman n’ya ang mga taon mula 2550 B.C. at hanggang sa Febrero taon 1999.
Febrero taon 1999…
Huminto ang imahe sa isang forum kong saan may mahabang lamesa na may mga nakaupong mga babae at lalaki.
Nasa unahan naman ang isang matandang lalaki habang nasa likod naman n’ya ang isang malaking screen at nagpapaliwanag. ‘Papa?’ Tanong n’ya sa kanyang sarili pati ang ina n’ya ay nakita n’yang katabi ng kanyang ama.
“Ayon dito nag-umpisa ang cloning sa isang hayop noong March 1996 naging success ang lahat lumabas naman ang napakagandang resulta noong July 1996, na ginamit kay Dolly isang sheep, gumamit sila ng cell donor, egg donor at isang surrogate mother. Pati sa pagkain at mga halaman naging successful ang lahat. Bakit hindi natin subukan sa tao?” Gulat na gulat si Kriss pati ang mga manonood ay hindi maiwasang magbulong-bulungan.
“Pag-aaralan pa naman ng mga scientist na katulad namin, para maging successful ang lahat,” giit ng kanyang ina.
“Paano naman natin magagawa ang lahat? Mahabang pag-aaral ito, hindi pa tayo pwedeng makakuha ng mga volunteer, baka matakot sila sa gagawin ninyo at ng buong BSHS,” saad ng isang.
Bigla naman lumipat ang imahe at napunta sa taong 2002. Ang pagka-alala n’ya namatay ang mga magulang n’ya sa taon na ‘yon, dahil sa isang pagsabog at lumaki s’ya sa tiyahin n’ya.
Disyembre taon 2002…
Nakatalikod naman ang ama n’ya sa kanya habang may binabasa sa malaking computer, lumapit do’n si Kriss para malaman kong ano ang binabasa ng ama.
‘BSHS has closed because of very confidential issue the brought them into a chaos. Mr. Levesque a great scientist used GMO or Genetically Modified Organisms that only used for plants, food and animals, a type of biological and asexual reproduction for living things. Developing a cloning are among the most important advances in recent genetic science but Mr. Levesque failed to used them in human.’
Napasulyap si Kriss sa ama n’yang nakayuko habang sapo-sapo ang buong mukha ng kamay saka muling binasa ang natitira pang mga salita.
‘Mass grief to the volunteer of BSHS to this study. Woman, man and also the babies has died. In 14,245 volunteer 50 has successfully live.’
Gulat na gulat s’ya sa mga nalaman n’ya, hindi s’ya makapaniwalang ang ama n’ya ang may kasalanan ng lahat ng pagkamatay ng libo-libong ka tao noon akala n’ya kong ano lang ang bagay na ‘yon dahil bata pa s’ya, pero dahil sa nangyari nawala rin ang mga magulang n’ya para itago ang lahat ng kahihiyang natanggap nila.
Napaatras na lamang s’ya nang magbago naman ang imahe mula sa 2002 napunta naman ang taong 2900.
Augusto taon 2900…
Nakita naman n’ya ang kanyang sarili sa isang laboratoryo napalingon naman s’ya sa likuran nang marinig ang dalawang lalaki, isang matanda at isang bata.
May kong anong kinakalikot sila, “gagawa na naman po ba kayu ng katulad n’ya?”
Tumango na lamang ang matandang lalaking kalbo na may maputi at makapal na bigote na tanging pagsagot nito sa batang lalaki, “pero bakit hindi po ninyo pinapaalam sa kanila na may bago kayong imbensyon?”
Pareho silang may suot na puting laboratory gown, may mga suot na rubber gloves sa kamay at may suot na goggles sa mata.
“Alam mo bata sila ang magiging sundalo ko para puksain ang paparating na alien, alam kong babalik sila pagkatapos ng maraming taon para manirahan dito para sakupin tayo. Sa oras na maging berde ang ilaw ng mga pyramid na nakatago sa iba’t ibang parte ng mundo ‘yon na ang signal para pumunta sila dito, hindi sila pwedeng huminto pagginawa natin ‘yon mamamatay tayong lahat. Nakakuha na naman ako ng katulad nila at isang chromosomes ng tunay na tao at idagdag pa ang 50 na taong nabubuhay pa rin ngayon sa taon pa ng 2016.”
“Ano daw?” Bulong ni Kriss sa kanyang sarili dahil hindi n’ya maintindihan ang pinagsasabi ng dalawa para itong napakalaking bugtong para sa kanya.
“Sa ngayon magpahinga na muna tayo,” lumabas na sila sa isang laboratoryo.
Napasulyap si Kriss sa malaking salamin animoy aquarium na puno ng maraming tubig at may halong kakaibang chemical. May lalaking nakababad do’n na hubad ang katawan at may nakalagay lamang sa bibig nito na pang hinga. Lumapit pa s’ya do’n para makita ng maayos, napaatras na lamang s’ya nang biglang dumilat ito.
Hulyo taon 2016…
Binawi ni Autumn ang kamay nito sa noo ng dalaga hanggang sa mawalan ng malay ito, agad naman n’yang sinalo ang dalaga at hiniga sa isang malapit na upuan sa kanya.
Naramdaman din n’ya ang panghihina sa pagpapakita sa dalaga ng kailangan n’yang malaman, ayaw na n’yang magpaliwanag pa kay Kriss, para sa kanya tama na naipinakita na n’ya ang lahat.
Huminto na ang train sa isang station para i-park ito kaya na tulog na rin ang binata. Pinag darasal na lamang ni Autumn na maintindihan ni Kriss ang lahat.