Chapter 4
Huminto ang kotse ni Kriss sa isang mala-gubat na lugar, nagtatayuang mataas na puno at mababasa-basang lupa. Dahil gabi at madilim na sa buong lugar kinuha n’ya ang malaking flashlight, na nakalagay sa likurang bahagi ng kotse, pagbaba n’ya hinayaan na lamang n’yang bukas ang ilaw ng kotse sa unahan.
Naka ilang hakbang s’ya nang masinagan ng hawak n’yang ilaw ang barb wire nakakabit sa mga punong nakapalibot do’n na sinasabing bawal pumasok sa lugar na ‘yon. Nilibot n’yang muli at sinundan ang palibot ng barb wire pero wala s’yang madaanan dahil din sa taas nito.
Hanggang sa makita n’ya ang karatulang gawa sa metal na nagsasabing, ‘RESTRICTED AREA.’ Agad s’yang natauhan sa mga ginagawa n’ya, imposibleng may kakaibang bagay sa lugar ‘yon, kinakabahan s’ya dahil baka may lumitaw na mabangis na nilalang sa lugar.
Mukhang bawal pa makapasok sa lugar at mukhang heritage area ang lugar kaya ga’nun na lamang na bawal pumasok sa pinagbabawal na lugar.
Bumalik s’ya sa kanyang kotse at kinuha ang phone para mabuksan ang account makapag-mensahe sa nag-utos sa kanya, ‘wala naman akong makita dito makitang kakaiba at higit pa sa lahat restricted ang area na ‘to.’
Tumunog ang phone para sa bagong mensahe pero akala n’ya kay Mr. Castillo ito nang galling pero nabasa n’ya ay ang MAILER na ibig sabihin mali ang email na pinadalhan n’ya ng mensahe, binuksan n’ya ito at binasa ang nilalaman, ‘castillohenry@yahoo.com doesn’t exist,’ at kong ano-ano pang nakasulat na hindi na nagpapaliwanag na ang email na pinadalhan n’ya kanina ay hindi pala nag-exist at wala itong nagmamay-ari.
Nakailang beses pa s’yang subok ngunit ga’nun at ga’nun pa rin ang lumalabas.
Napamura na lamang ng mahina ang dalaga, pakiramdam n’ya napag laruan s’ya sa mga oras na ‘yon at agad naman s’yang naniwala.
Bumalik s’ya sa inbox kong na saan ang palitan ng mensahe n’ya na andoon pa rin pero nang subukan n’ya ‘tong buksan namuti ang buong screen ng phone n’ya at bigla na lang nag-black-out na ibato na lamang n’ya ito sa kong saan sa loob ng kotse dahil sa inis.
“Bwisit! Bwisit! Bwisit!” Bulyaw n’ya sa loob ng kotse, napasuntok pa s’ya sa manibela pero napasaktan din s’ya sa kanyang ginawa.
Agad n’yang inatras ang kotse para bumalik agad sa Parañaque kong saan s’ya nakatira.
***
Isang araw at kalahati s’yang nasa biyahe.
Puyat, pagod at sakit sa katawan lang ang na pala n’ya, ni wala man lang s’yang natanggap o nalaman man lang bago. Mag-gagabi na naman nang sumakay na s’ya ng elevator.
Pero pag-labas n’ya ng elevator biglang bumilis ang pintig ng puso n’ya nang makitang bukas ang pinto ng bahay n’ya, sigurado s’yang sinara n’ya ‘yon bago s’ya umalis. Dahan-dahan s’yang naglakad hanggang sa marinig n’ya ang munting tinig sa loob ng bahay, boses ng mga nag-uusap na lalaki.
“Sa tingin mo makikita natin s’ya ngayon?” Tanong ng isang boses, hindi n’ya makilala dahil mga nakatalikod ang mga ito sa puwesto n’ya kong saan s’ya nagtatago, isang maliit at isang matangkad na lalaki naka-full suit na kulay itim.
“Pero napapayag natin ang may-ari ng gusaling ito nabuksan ang silid n’ya at mukhang wala naman kakaiba sa bahay n’ya.”
“Pero sabi ni Director Imperial nabasa ng mga taga IT hacker sa isang hindi kilalang tao ang kapalitan n’ya ng mensahe, na block na rin ‘yong account ng bawat isa kaya wala nang komunikasyon na mangyayari.”
Napatakip s’ya sa kanyang bibig sa pagkakagulat sa mga narinig, nang makita n’yang kumilos ang mga ito tila lalabas na, nagmadali s’yang pumunta sa elevator, nagbukas agad ito at paatras na pumasok do’n tumama ang likod n’ya sa malambot at matigas na bagay.
“Saan ka pupunta Ms. Levesque?” Agad s’yang napalingon sa likod n’ya, kong na saan si Mr. Imperial, aatras na sana s’ya pa labas dahil pagkakagulat nang ma-corner din s’ya ng dalawang pang lalaki na kanina lang ay nasa loob ng silid n’ya.
Agad s’yang hinawakan sa mag kabilang kamay para hindi makatakas, nagpupumiglas naman at nagsisigaw ang dalaga animoy humihingi ng tulong, tinakpan agad s’ya ng duct tape sa bibig.
Hindi na rin n’ya magawang makatakas at nasasaktan s’ya sa mahigpit na hawak ng mga ito sa kanya. Tahimik s’yang pinasok sa silid n’ya, nilagyan din ang kamay niya ng duct tape, nang lalagyan na sana ang mga paa rin n’ya, agad n’yang sinipa ang lalaking maliit at nagtatakbo s’ya palabas pero agad s’yang hinatak bumagsak siya sahig.
Hingal na hingal at hirap na hirap sa kalagayan n’ya.
Tinayo s’ya ni Mr. Imperial gamit ang isang kamay, hinila lamang ang kwelyuhan n’ya ng damit binalik muli s’ya sa pagkakaupo.
Marahas na tinaggal ang duct tape sa kanyang bibig sisigaw na sana s’ya nang malunok n’ya ang laway dahil agad na tinutok sa noo n’ya ang baril na hawak ni Mr. Imperial.
Kaba, takot, pagod at panghihina ang naramdaman n’ya sa mga oras na ‘yon. Hindi din n’ya alam kong anong nangyayari, nagtataka s’ya ni wala naman s’yang ginawa para makasira sa buhay n’ya.
“A---ano bang kailangan ninyo sa’kin?” Pinilit pa rin n’yang magsalita, takot s’ya na ano mang oras pwede s’yang patayin nang walang makakaalam kong gugustuhin ng mga ito.
Naririnig n’ya ang kabog ng dibdib, “saan ka nang galing Ms. Levesque?” Mahinahung tanong ng matangkad na lalaki at umupo naman si Mr. Imperial sa harap n’ya habang nakatutok pa rin ang baril sa noo.
Lumunok muna s’ya bago nagsalita para s’yang nawawalan ng tubig sa katawan, “sa Cebu.”
“May nalaman kami na nakikipag-usap ka sa isang Henry Castillo at nakikipagpalitan ng mensahe sa email, tungkol saan ang pinag-usapan ninyo?” Napasulyap naman siya kay Mr. Imperial.
“Ma---may inutos lang s’ya sa’kin na kailangan kong pumunta do’n pero maniwala kayo wala akong kakaibang nakita o nalaman sa lugar ‘yon.”
Tinaggal ni Mr. Imperial ang baril na nakatutok sa dalaga at tumayo ito palibot sa dalaga, nakahinga naman ng maluwag si Kriss sa ginawa nito.
“Noong 2006 nakakuha ng kakaibang signal sa lugar na pinuntahan mo sa pamamagitan ng satellite sa kalawakan. Nagtataka ang buong BSHS dahil nanggaling ito sa lugar na pinuntahan mo sa Cebu. Pero nang puntahan nila ‘yon wala namang kakaiba, kaya nilagyan nila ng warning sign ang buong perimeter para walang makapasok sa buong gubat. Iilan lang ang nakakaalam sa nangyari at natuklasan nila, matagal na rin nilang pinag-aaralan, binabalikan para malaman kong anong meron do’n. Kong bakit nasagap nila ang kakaibang signal sa lugar ‘yon, samantalang walang antenna o satellite nakatayo sa kagubatan na ‘yon. Ka ano-ano mo si Mr. Henry Castillo at bakit alam n’ya ang bagay na ‘yon?”
“Dati ba s’yang nagtatrabaho BSHS, bakit n’ya alam ang tungkol sa bagay na ‘yon?”
“Sa totoo lang ngayon ko lang nalaman ang tungkol dyan, wala akong ideya, basta ang sinabi n’ya pumunta ako sa lugar na ‘yon at baka may makuha akong pakipakinabang na bagay na pwede kong magamit. Pero hindi ko kilala si Mr. Castillo maniwala kayo sa’kin.”
Napatango naman si Mr. Imperial, “bukas na bukas hindi ka lang isang archaeologist at isa kana ring member sa science department. May magsusundo sayo dito, pag-oras na gumawa ka ng katangahan alam muna ang gagawin namin sayo kong hindi ka susunod sa lahat ng gusto namin.” Pagbabanta ng lalaki kay Kriss.
“Pe---pero ano naman gagawin ko sa departamentong ‘yon?”
“Simple lang ibabalik namin ang komunikasyon mo kay Mr. Castillo, makikipagpalitan ng mensahe para malaman malaman natin kong ano talagang meron doon. Sa ngayon pa kakawalan ka namin, tandaan mo wag kang gagawa ng ikakasira mo,” paalala sa kanya ng director.
Tinaggal ang mga tali sa kanyang kamay at paa. Hanggang sa iwan na s’ya ng mga ito puno ng pagtaka sa mga nangyayari at pag-alala sa kanyang sarili.
Agad n’yang hinanda ang mga gamit n’ya, gusto n’yang makatakas sa problemang pinasok, ‘yon lang ang magagawa n’ya, ang pagtakas nang maihanda na n’ya ang lahat, iniwan naman n’ya ang hindi kailangan, nasa tapat na s’ya ng pinto para lumabas pero napahinto s’ya sa kinatatayuan nang may kumatok sa pinto n’ya. Bumalik naman ang kaba na kanina lang ay nawala at muling bumalik.