Tahimik lang akong naglalakad papalabas, sana lang ay walang mag bago pagkatapos ng gabing 'to. Alam ko naman, nakikita niya sa akin ang dating girlfriend niya, at alam ko na ginagawa niya ang lahat ng 'to dahil kamukha ko ang girlfriend niya.
Pero hindi mababago 'non ang katotohanang hindi ako si Faith. At ayokong mamuhay na ibang tao ang tingin niya sa'kin.
Ford has been good to me since then, but I don't want him to see me as his dead girlfriend. Pero isa sa mga hindi ko maintindihan ay kung bakit kumikirot ang puso ko ngayon, subrang bigat din ng pakiramdam ko. Nahihirapan akong gumalaw, nahihirapan akong mag lakad. Hindi ko alam kung anong meron sa akin, basta ang nasisiguro ko lang ay nasasaktan ako ngayon.
"Where have you been!? Look kanina pa kita hinahanap okay?! Akala ko iniwan mo ako, you don't answer my calls! Pati na rin ang text ko," saglit akong napatigil ng marinig ang boses na 'yun. It was Heraya.
"Stop it Hera, May kinausap lang akong bussiness partners. Don't be paranoid," boses ni Stone
Bigla tuloy bumalik sa akin ang nangyari kanina, how could he kiss me? That was cheating right? Well ano pa nga ba? He cheated on me before, at mukang hindi pa siya nagbabago.
Poor Heraya.
"Deve is here, did you see her?" lalagpasan ko na sana sila ng marinig ko ang pangalan ko. Parang may nag tulak sa akin para manatili muna rito.
"What about her? I don't care and please don't mention her name again," tahimik lang akong nakikinig sa kanila, hindi ko rin alam kung anong ginagawa ko. Pero hindi ko magawang umalis, ni ayaw humakbang sarili kung mga paa.
"Don't lie to me! You don't care? Siguro nga masaya ka dahil bumalik na siya? Diba!?" kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Masaya? Anong ibig niyang sabihin?
"Shut up, Heraya. I already choose and marry you. We even have a daugther so just shut your fvcking mout!" Rinig ko ang pagtawa ni Hera na may halong galit.
"Yun na nga eh! We already married, b-but y-your heart is not mine.....we h-have a daugther p-pero hindi ako ang mahal mo! Dahil siya pa rin! And now that she's back, what are you planning huh?" para akong nabingi dahil sa mga narinig ko.
Siya pa rin,
Ano bang pinagsasabi niya? 
"I said stop! You're being paranoid Hera, let's go home," sinilip ko sila ng kaunti at kita kung nagmamatigas pa si Hera na sumakay sa sasakyan, pero mas kumirot lang ang puso ko ng makita kung paano niya halikan si Hera.
Malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko at nagsimula ng maglakad papalayo. Sa totoo lang ay nagulat ako dahil sa mga narinig ko, sa tono ng boses ni Hera ay para bang nasasaktan siya.
At mas lalong hindi ko maintindihan ang sinabi niyang hindi siya mahal ni Stone, may nangyari ba? Sa halos apat na taon naming hindi pagkikita may nangyari ba, para isipin ni Hera na hindi siya mahal ni Stone?
Hindi tuloy ako makapag isip ng maayos dahil na e-echo sa akin ang mga sinabi niya, minuto lang ang nakalipas. At isa pa bakit niya pa ako pinagseselosan? Malinaw noon na siya ang pinili ni Stone sa aming dalawa.
"Deve!" I stopped when I heard Ford's voice. Tumatakbo siya papunta direksyon ko. Para tuloy akong na konsensya dahil sa mga sinabi ko kanina, pero nagsasabi lang din naman ako ng totoo.
"Ford--" hindi pa man natapos ang sasabihin ko ng bigla niya akong yakapin kaya hindi ko magawang magsalita.
"You may look like her, but trust me I like you for who you are, walang bahid ng Faith ang nakikita ko sayo. You are Deve, you are Deveria and I like you because of what you are," subrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa mga sinabi niya.
Did he just say I like you? Tama ba ang narinig ko?
"Ford, are you drunk--"
"No I'm not." Umiwas ako ng tingin ng humiwalay siya sa akin. "All those years i've been slowly falling for you. Not because of your face, but because of your personality, gusto kung paniwalaan mo ako Deve," hindi pa rin ako makapag salita dahil sa gulat.
"F-Ford,"
"Let's start together. Start your new life with me, I'll promise to make you happy." Dahan-dahan niyang inabot ang pisnge ko at hinalikan ako sa noo.
"......Ford....I....don't know what to say," walang salita ang lumalabas sa bibig ko at parang nanunuyo ang lalamunan ko dahil sa mga nangyayari ngayon.
"I like you, please accept my feelings Deve." Ngiti lang sinagot ko sa kanya at hinayaan siyang yakapin ako ulit.
Starting a new life is better than stuck by yesterday's pain.
****
Unti-unti kung minulat ang mata ko ng maramdaman ang sinag ng araw na dumampi sa mukha ko. Hindi ko maiwasang ngumiti ng maalala ang nangyari kagabi.
Mabilis akong tumayo at pumasok sa cr para maligo. Nang makalabas ako ay bumungad agad sa akin si Ford at Leah na nasa kusina. Paniguradong nagluluto nanaman si Ford.
"Mommy! Goodmorning," I just give her a hug bago sumunod sa kanya papasok sa kusina. Binigyan rin ako ng ngiti ni Ford habang busy siya sa paghihiwa ng mga lulutoin niya.
"Are you coming with me Dev? Ihahatid ko sa bago niyang school si Leah," tumango ako at umupo sa harapan niya.
"Of course, hindi naman 'yan papayag na hindi ako sumama," ngumiti lang siya at nagpatuloy sa ginagawa niya.
Day by day we're living like a one happy family. Masaya ako dahil tinatrato namin ang isa't-isa na buong pamilya. Araw-araw naming hinahatid sa eskwela si Leah, at madalas rin kaming nag bo-bonding.
Lumipas ang mga araw na wala akong ibang iniisip kundi silang dalawa, at nakakahinga rin ako ng maluwag dahil sa mga araw na lumipas ay hindi ko na sila nakakasalmuha pa.
Hindi ulit nag tagpo ang landas naming tatlo, panghuli na 'yung sa party. Pagkatapos 'nun ay hindi na ulit kami nag kita pa. Hinayaan ko ang sarili kung maging masaya at walang ibang iniisip.
It almost a happy new life, a new start, a new tomorrow, a new challenge, a new battle.
But....seeing those familiar figures, make me cunfuse. Did I see it right? Tama ba itong nakikita ko? Hindi ba ako nanaginip? O hindi kaya guni-guni ko lang?
Those questionz confuse me, It's look like my world stop. Lahat ng nasa paligid ko ay para bang nawala at siya lang ang nakikita ko. Siya lang ang nasa harap ko.
"S-Steve?"