"What is love...." mahinang basa ko sa librong hawak 'ko. Nandito ako ngayon sa condo ni Ford, habang si Leah ay natutulog sa kwarto niya. Pagod ata dahil sa kakalaro.
What is love? Muli kung binalik ang tingin sa libro bago 'yun sinara at nilapag sa lamesa.
Love is pain. Para sa'kin ay sakit lang ang naidudulot ng pagmamahal, halos maubos mo na ang sarili mo para sa iba, halos patayin mo na ang sarili mo para sa iba. That's why Love is pain.
Ang swerte nalang siguro ng mga taong hindi naranasan ang mga naranasan ko.
"Ford," napalingon ako ng mag bukas ang pinto at bumungad doon si Ford. Hindi lang 'yun dahil may nakasunod sa kanya.
"I got you a dress, I'm sure it's pretty fit on you," nilapag ng babaeng nakasunod sa kanya ang isang malaking box. 
"Engrande naman, hindi mo naman kailangang bumili 'nito." tinignan ko siya habang may pinipermahang papel, na hawak ng babae.
"It's just a simple dress. And I know it's suit you well," tumango nalang ako at nagsimulang buksan 'yung box. Mamayang gabi na kasi ang sinasabi niyang party ng bussiness partner niya.
"How about Leah? Maiiwan lang siya?" Tanong ko.
"I talked to my Ninang, iiwan ko muna sa kanya si Leah," hindi na ako nagsalita pa at sinuri ang dress na sabi niya.
At napaka simple nga nito, isang blue fitted dress na hanggang tuhod lang ang haba. Sa gilid din ng box may mga jewerlies.
"Salamat, ipapasok ko na muna 'to sa kwarto."
**
"Ang daming tao Ford," hindi pa man kami nakakalabas ay natatanaw ko na mula dito loob ng kotse ang sandamakmak na taong nasa labas, may mga kotse pang kararating lang 'din.
"Don't mind them, let's go?" Inabot ko ang kamay niya at nagsimulang maglakad papasok. May malaking red carpet pa sa gitna at iba-ibang decorations sa gilid.
This is a big event.
"Mr. Ruelio, happy birthday." Bati niya sa lalaking medyo may edad na.
"Mr. Ambrose, I'm waiting for you. Welcome back to manila! Ilang taon na nga ba ang nakalipas? Pito? Subrang tagal na," hinayaan ko na muna silang mag-usap ng biglang bumaling sa ang tingin ng lalaki.
"H-Happy birthday," bati ko.
"Long time no see Faith," tinapik nito ang balikat ko pero hindi ko magawang magsalita.
Faith.
I'm not Faith.
"Mr. Ruelion, she's a different person," halatang nagulat pa siya sa sinabi ni Ford.
"I didn't know she have a twin, then where is she? Where is Faith?" Masyado akong na akward sa nangyari kay minabuti kung maglakad papunta isang table na walang tao.
Pero hindi pa ako nakakarating doon ng may biglang pumatid sa akin dahilan para bumagsak ako sa sahig.
"Oh, i'm sorry I didn't see you." Napaangat ang tingin ko at doon ay sumalubong sa akin si Heraya na may ngisi sa mukha.
Napatingin rin sa pwesto ko ang ibang bisita at ang iba ay parang natatawa pa. Inis akong tumayo at mabilis na kinuha ang isang juice na dala-dala ng isang waiter.
"Akin na ah?"
Kaagad din akong bumalik sa pwesto kung nasaan si Hera na ngayon ay naka kunot-noo na tumingin sa akin.
Umakto akong itatapon sa kanya ang juice dahilan para mapatakip siya sa mukha niya.
"Defensive, sayang naman ang juice na 'to kung itatapon ko lang sayo," napuno ng tawanan ang paligid habang ako ay pasimpleng iniinom ang juice.
"You bitch." Lumapit siya sa'kin na para bang may balak sugurin ako pero inapakan ko ang laylayan  ng dress na suot niya dahilan para matumba siya.
"Ay sorry. Hindi ko napansin," palihim ko pa siyang nginisian at bahagyang yumuko para tignan siya. "Go on Heraya, do what you want. But don't forget that I'm not stupid anymore. Sa susunod gamitin mo na 'yang mata mo para wala ka ng mapatid na iba," tumayo ako at inabot ang kamay ko sa kanya para tulongan siyang tumayo.
Akmang aabutin niya 'yon ng mabilis ko itong binawi. Kaya naman bumagsak ang kamay niya at napuno nanaman ng tawanan ang paligid.
"Sorry for that." Saad ko at tinalikuran siyang galit na galit ang mukha.
* * *
"Deve?" Napalingon ako ng marinig ang pangalan ko. "Ikaw nga!"
"Bayok?" Yeah siya nga, at anong ginagawa niya rito? Mukhang bigtime pa ang loko dahil sa porma niya.
Well noon umalis siya sa Cebu at lumipat ng Manila kasi raw may bago siyang trabaho. At hindi ko inaasahang makikita ko siya dito.
"Deve! It's been so many years," tinaas-taas niya pa ang kilay niya at lumapit sa akin, "sinong kasama mo? At bakit ka nandito?"
"Si Ford." Unti-unting nawala ang ngiti sa labi niya ng banggitin ko ang pangalan ni Ford.
"Hindi ka talaga nakinig sa'kin Deve," may halong pagka dismaya sa boses niya.
"Hindi ko alam kung anong tinutukoy mo noon pero maayos naman ang pananatili ko kay Ford," matagal bago siya sumagot.
"Pagdating ng panahon masasabi mo rin na tama ang sinabi ko, at una pa lang binalaan na kita. Sinabi ko sayong ilayo mo ang sarili mo sa kanya, pero hindi ka nakinig," hindi ako makasagot.
Seryosong-seryoso kasi siya habang nagsasalita, bawat salitang binibitawan niya ay para bang may malalim na dahilan.
Noon palagi niya akong sinasabihan na ilayo ko raw ang sarili ko kay Ford. Masasaktan lang daw ako at magiging miserable ang buhay ko.
Gusto kung paniwalaan siya at ilayo ang sarili ko kay For, pero ng  lumipat na ako sa kanila ay naging maayos naman ang lahat.
Hindi ko alam kung anong pinupunto ni Buyok, palagi niya lang sinasabi na manganganib at mapapahamak lang daw ako.
"Hindi ko masasabing tama ka Buyok kasi maayos ang ilang taon kung pananatili sa kanya, pero h'wag kang mag alala ihahanda ko ang sarili ko sa mga posibleng mangyari." Ngumiti ako at maingat na tumayo.
"Oh? Saan ka pupunta?"
"Cr lang muna ako, nice to meet you." Ngumiti lang siya sa'kin kaya tinalikuran ko na siya, at nagsimulang hanapin ang Cr.
Pagkatapos ng nangyari kanina sa amin ni Hera, ay hindi na ako masyadong umaalis sa kinauupuan ko. At hindi rin ako aware na andito pala siya, kung ganun ay posibleng nandito rin si Ston-
Speaking of.
Nandito nga siya, at nakatingin sa akin habang may hawak na wine sa kabilang kamay niya. Hindi ko nalang pinansin at nagsimulang maglakad papasok sa cr pero bad timing, kasi panglalaki pala itong napasukan ko.
Mabuti nalang at walang tao, kaya dali-dali akong lumabas ng biglang bumukas ang pintuan at bumungad si Stone sa akin.
"What are you doing in mens comfort room?" Hindi ako sumagot at akmang lalagpasan siya ng hawakan niya ang braso ko.
"Don't touch me!" Mabilis kung inagaw sa kanya ang braso ko at sinamaan siya ng tingin.
"Are you finding a guy in here? Napagsawaan mo na ba ang lalaking kasama mo sa m-"
"Shut up and get out of my way!" Pilit kung tinutulak siya para makalabas ako pero masyado siyang malakas.
Nabigla nalang ako ng bigla niya akong hilain at isandal sa pinto at tinignan ako ng walang emosyon.
"I hate seeing your face Deve, you remind me of my son who died," hindi ko magawang magsalita dahil sa subrang lapit niya sa akin.
Pilit ko siyang tinutulak pero pinapahirapan ko lang ang sarili ko dahil alam kung hindi siya matitinag.
"Bitiwan mo ako Stone," mariin kung sabi pero mas lalo niya lang hinigpitang pagkakahawak sa akin.
Ilang segundo kaming naging tahimik hanggang sa bumaba ang tingin niya sa labi ko.
"Ano ba bitiwan--" hindi ko na natapos pa ang sasabihin ko dahil sa gulat. Parang nanghihina ang katawan ko at namamanhid ang mga paa ko.
Ang tanging naramdaman ko lang ay ang labi niyang nakadampi sa akin.  
Makalipas ang ilang segundo ay ganun pa rin ang posisyon naming dalawa. Gusto ko siyang itulak  pero hindi ko magawa.
Hanggang sa gumalaw ang labi niya at ang kamay niyang nakahawak sa bewang ko at pilit na nilalapit ang katawan naming dalawa.
Deve wake up! Do something!
Hindi ma-proseso sa akin ang nangyayari, bakit niya ginagawa 'to? Amoy na amoy ko pa ang alak na galing sa kanya.
Lasing ba siya?
Oh my god, anong pakiaalam ko 'don!? Ang gusto ko lang ay humiwalay siya sa akin, gusto kung sampalin siya ngayon dahil sa ginagawa niya.
"What the hell." Halos manlaki ang mata ko ng may humilay kay Stone at mabilis siyang sinuntok .
Habol-habol ko rin ang hininga ko ng mahiwalay ako sa kanya.
"F-Ford...." madilim ang muka niya habang nakatingin kay Stone pero unti-unting naglaho 'yun ng ilipat niya ang tingin sa akin at mabilis akong yinakap.
"I was finding you...I thought.....I thought something happened," hinaplos ko ang likuran niya at mariing tumingin kay Stone na ngayon ay dumudugo ang gilid ng labi.
"Let's go Ford," pilit kung hinihilan ang kamay niya pero bumalik ulit ang tingin niya kay Stone na wala pa ring emosyon ang mukha.
Bakit niya ako hinalikan? Gusto kung itanong 'yon sa kanya at pag nakuha ko ang sagot ay tsaka ko siya sasampalin ng buong lakas.
"Did you just harass her?" Nakatingin lang ako ngayon kay Ford.
"Harass? I don't think so, she's my ex-wife we're doing this before..." hindi pa man ako naka react ay suntok nanaman ang natanggap ni Stone, pero sa pagkakataong 'to ay lumaban siya at sinuntok rin si Ford.
"Ano ba! Stop!" Pumagitna ako sa kanilang dalawa at mabilis silang inawat.
"Ford l-lets  go, please umalis na tayo...." dumugo na rin ang gilid ng labi niya habang nakakuyom ang dalawang kamay niya.
"Ford..." mabuti nalang at nakombinse ko siyang umalis, ngayon ay nasa rooftop na kami ng building. At ginagamot ang sugat niya, hindi siya nagsalita at nanatili lang ang tingin sa kawalan.
"I can get a perfect lawyer for you, if ever your ex-husband is harassing you." Saglit akong tumitig sa kanya.
"Hindi na Ford, okay lang ako." Tumayo ako at inayos ang suot kung dress. Kanina pa ako giniginaw dahil sa suot ko kaya gusto ko na lang din bumalik sa loob.
"Tara na," nagsimula na akong  mag lakad ng maramdamang hinawakan niya ang kamay ko, kaya nilingon ko siya.
Hinubad niya ang suot niyang coat at sinuot iyon sa akin.
"I will stay by your side from now on, hindi na kita hahayaang mag-isa. Trust me, I can beat people to death." Hindi ako naksagot dahil na rin sa gulat.
"Ford,"
"I will protect you no matter what, please let me protect you...." bahagyang kumirot ang puso ko dahil sa sinabi niya at mabilis siyang tinulak.
"No don't, I know Ford. Alam kung ginagawa mo lang 'to dahil kamukha ko siya." Natigilan siya sa sinabi ko, "....kamukha ko ang girlfriend mo kaya mo 'to ginagawa sa akin. Po-protekhan ko ang sarili ko, and you...please stop seeing me as your girlfriend. Hindi siya ako," ngumiti ako ng tipid at nagsimulang maglakad palayo.