𝙁𝙧𝙚𝙫𝙮𝙖.
Ilang araw nalang at gagraduate na ako ng high school kasabay ng graduation ay ang aking ika-labing walong kaarawan, walang humpay na kasiyahan ang nararamdaman ko lalo na kapag iniisip ko na makakalis na ako sa imperyenong buhay ko kasama sila tita.
Hindi mawala sa isip ko kung ano ang magiging buhay ko kapag nakawala ako sa bahay na ito, makakabili na rin ako ng mga bagay na gusto ko at makakawala sa impeyernong buhay na ito.
"Miss wordsworth, kanina pa kita tinatanong, wala ka bang balak ba sagutin ako?" Tanong ni sir.
"Ah, eh, ano nga po ulit yung tanong mo sir?" Nahihiyang tugon ko.
"Hahaha, yan kase hindi nakikinig, bobo na nga di pa nakikinig" sigaw ni Niel.
Nagtawanan naman lahat ng kaklase ko, sanay na ko sa ganitong scenario sa school.
"Class, tahimik! Tinatanong ko kung ano ang Sinabi ni Rizal bago sya binaril" saad ni sir.
"Ang sinabi ni rizal bago sya binaril ay consummatum est. Na ang ibig sabihin ay tapos na" sagot ko.
"Correct answer miss Wordsworth" sagot ni sir.
Nagpatuloy sa pag lesson si sir ngunit di ko maintindihan kung bakit wala ako sa mood mag aral ngayon. Dahil siguro sa hindi ako nakatulog ng maayos kagabi.
"Uuwi ka na agad Frevya?" Tanong ni sarah.
"Oo kailangan eh, alam mo naman si tita" sagot ko.
"Oh sige kita nalang tayo bukas babye" saad ni sarah.
Naglakad na ako pauwi malayo ang school namin sa bahay mga 20 mins na lakaran wala naman akong pera kaya nilalakad ko na lang.
Iniisip ko na lang na exercise ko na rin ito kahit napapagod ako ay tinitiis ko nalang. Makakaalis din naman ako sa ganitong buhay kapag ako ay umapak na sa ika-labing walong taong gulang ko.
Pagdating ko sa bahay ay nagbihis muna ako at pumunta na sa kusina para magluto ng hapunan.
Pagkatapos kong magluto ay pumunta na ako sa kwarto para gumawa ng takdang aralin. Di naman ako sumasabay kumain sa kanila dahil ayaw nila, yung tira tira nalang nila ang kinakain ko. Pinag tyatyagaan ko na mas mabuti na iyon kaysa magutom ako. Di naman ako tinatrato bilang tao kundi parang aso na sunod-sunuran sa kanila. Mas mabuti pa nga yung aso dahil nakakagala ako lagi lang nasa bahay.
"Frevya, halika nga dito ikuha mo nga ako ng orange juice sa ref" saad ni tita
Kumuha na ako ng juice at isasalin na sana sa baso ng bigla ako nakikita ng ipis, takot ako sa ipis. Nabitawan ko yung baso at nabasag.
Craccckk.
"Ano ba naman yan Frevya, yan na lang di mo pa magawa ng maayos, sa Paris ko pa binili yang baso na yan, mas mahal pa yan sa buhay mo!" Galit na sigaw ni tita.
"Ti-tita so-rry po may ipis po kase" nauutal kong saad.
"Linisin mo na yang kalat" malumanay na saad ni tita.
Akala ko okay lang ang lahat pero pagka linis ko ng mga bubog ay may humablot sa mahaba kong buhok.
"Akala mo okay lang yun? Magtrabaho ka, bayaran mo yung nabasag mong baso!"
"Pero tita"
Diko na natapos pa ang dapat kung sasabihin dahil isang malutong sa sampal na naman ang tumama sa pisngi ko.
Tumakbo na ako papasok sa kwarto ko.
"Sanay kana Frevya diba? Sadyang sanay na sanay kana" sambit ko sa sarili ko.
Sanay na ako sa ganitong eksena, iiyak lang ng konti, iindahin saglit ang sakit pagkatapos okay na.
Kagaya nga ng lagi kong sinasabi wala naman akong magagawa kundi umiyak, iiyak ko nalang lahat ng hinanakit ko sa mundo.
Tinapos ko na ang dapat kong gawin at di na kumain ng hapunan natulog na ako ng maaga.
Nasa isang tulay ako, umiiyak di ko alam kung bakit ako nandito, di ko alam kung saan ako pupunta namalayan ko nalang ang sarili ko na umaakyat sa tulay, handa ng tumalon ngunit may pumigil sakin.
"Hindi sulosyon yan sa problema, deserve mo sumaya, halika sama ka sakin sa ibang mundo, magiging masaya ka, ngunit may kapalit" saad ng lalaking di ko makita ang mukha.
"Anong kapalit ang sinasabi mo?" Tanong ko.
May ibinulong sya sakin ngunit di ko masyado maintindihan.
Bigla nalang akong nagising dahil sa kalabog ng pintuan ng kwarto ko.
"Frevya umaga na, ano wala kang balak lutuan kami ng agahan? Saad ni Liliana
"Sorry, na late ako ng gising" sagot ko.
Agad akong pumunta sa kusina para mabilisang mag luto, buti nalang di nagalit si tita, good mood ata.
Mabuti nalang at hindi ako nakatikim ng mga sampal mula kay tita, nagsawa na ata sa pananakit saakin.
Gumugulo pa rin sa isip ko ang panaginip ko, yung tungkol sa binulong sakin nung lalaki.
Iniisip ko pa rin ang panaginip ko kahit nasa school na ko.
Halos wala ako sa sarili dahil sa eksena sa panaginip ko na parang totoong totoo na animo'y ako talaga ang nasa lugar na iyon.
Nawala ako sa pag mumuni-muni ko ng bigla akong tinawag ni sir.
"Miss Frevya Psychloe Wordsworth, pinapatawag ka ng principal, pumunta ka daw sa principal's office ngayon na" saad ni ma'am Camille.
Pumunta na ako sa principals office, wala sa sariling kumatok sa pinto.
"Pasok" malumanay na saad ni pricipal
"Pinapatawag nyo daw po ako maam bakit po?" Tanong ko.
"Maupo ka miss Frevya" sagot ni maam
"Salamat po" sagot ko at agad na naupo
"Miss Wordsworth, Candidate ka para sa Class Valedictorian, kayo ng pinsan mong si Liliana, inaantay nalang namin yung result ng exam nyo, mag ready kayo ng speech nyo, di ka man maging valedictorian, salutaturian ka pa rin kaya maghanda" mahabang pahayag ni maam.
"Kailangan pa po ba talaga nyan? Mukhang di naman po ako makaka attend ng graduation" sagot ko.
"Kailangan dahil parte ito ng programa, Maghanda ka at hindi pwede na hindi ka aattend" sagot ni pricipal.
Umalis na ko sa principals office na may mapait na ngiti, dapat hindi ako ang maging valedictorian dahil kung ako, baka kung anong gawin sakin ni tita.
Dapat akong gumawa ng aksiyon, dapat pala hindi ko na ginalingan sa mga exams, wala namang matutuwa kahit maging valedictorian ako.
Pero kapag ang pinsan ko ang naging valedictorian ay matutuwa si tita at hindi na nya ako aalilain dahil dun kaya mas gugustuhin ko pa na sya ang maging valedictorian.
Pero wala saakin ang desisyon kundi nasa resulta pa rin ng mga exams namin na halos lahat ay nakakuha ako ng perpektong marka.
"Hayy malaking problema to" sambit ko sa sarili.
-Blackcoatedpen.