- Total: 30
Chapter 1 บทนำ
บทนำ
ในสถานที่เริงรมย์กลางเมืองปรากฏร่างระหงส์ของหญิงสาวในเสื้อกล้ามครอปสีดำสนิทโชว์เอวเล็กคอด บวกกับ
Chapter 2 ทางเดียวที่เลือกได้
1
ทางเดียวที่เลือกได้
"ท่านยมทำไมพูดอะไรใจร้ายแบบนั้นล่ะคะ" หลังจากที่ยมฑูตพูดจบเจ้าของเ
Chapter 3 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
2
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
"คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" สาวใช้ถามผู้เป็นนายด้วยความห่วงใย แม้จ
Chapter 4 งามจากจิตใจ
3
งามจากจิตใจ
“ข้าไม่งามใช่หรือไม่ผู่เย่ว์” ฮูหยินเอ่ยถามสาวใช้ข้างกายที่เดินตามอยู่ทางด
Chapter 5 เจ้าไม่ใช่นาง
4
เจ้าไม่ใช่นาง
"ผู่เย่ว์จัดโต๊ะแล้วตักข้าวสวยให้ข้าที ตักเผื่อคุณชายอันสักชาม" เจียงถิง
Chapter 6 ใจคนยากแท้…หยั่งถึง
5
ใจคนยากแท้…หยั่งถึง
"ไปทำอาหารกันเถอะผู่เย่ว์ อีกเดี๋ยวก็ได้เวลาไอเอฟแล้ว" กล่าวจบนางก
Chapter 7 เจ้าคนแรกที่กล่าวว่าข้าไม่เหมาะกับรอยยิ้ม
6
เจ้าคนแรกที่กล่าวว่าข้าไม่เหมาะกับรอยยิ้ม
หลังจากกินข้าวเช้ากันสองคนในเรือนเสร็จเจียง
Chapter 8 นังจิ้งจอกจอมเสแสร้ง
7
นังจิ้งจอกจอมเสแสร้ง
ย่านตรอกการค้าที่ผู้คนพลุกพล่านเนื่องด้วยตรอกนี้มีห้างการค้าสำคัญ
Chapter 9 ข้าต้องการอิสระ
8
ข้าต้องการอิสระ
“คนสกุลเจียง เจ้าชักจะเหิมเกริมมากขึ้นทุกวัน ครั้งก่อนที่เจ้าตีเยี่ยนฟ
Chapter 10 เจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใด
9
เจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใด
“ยามเซินแล้วท่านมาทำสิ่งใดที่เรือนข้าอีกเล่าคุณชายอี้เฉิน” เมื
Chapter 11 ข้าเป็นห่วงเจ้าอย่างไรล่ะ
10
ข้าเป็นห่วงเจ้าอย่างไรล่ะ
"คุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" สาวใช้คนสนิทเอ่ยถามด้วยน้
Chapter 12 อยากกินด้วยก็ตามมา
11
อยากกินด้วยก็ตามมา
"มาทำสิ่งใดตั้งแต่เช้าเช่นนี้" เจียงถิงถิงเอ่ยถามบุรุษเบื้องหน้
Chapter 13 ให้ข้าด้วยเหตุใด
12
ให้ข้าด้วยเหตุใด
"นายหญิงรอง นั่นฮูหยินไม่ใช่หรือเจ้าคะ" หลินซางสาวใช้คนสนิทของซ่
Chapter 14 ของสิ่งนี้มันคือ…
13
ของสิ่งนี้มันคือ…
ภายในห้องว่างของเรือนที่ไม่ไมีผู้ใดอาศัยอยู่ เจียงถิงถิงเดินตามสา
Chapter 15 ข้ามาเรือนฮูหยินตนเองแปลกอย่างไร
14
ข้ามาเรือนฮูหยินตนเองแปลกอย่างไร
ย่างเข้าสู่วสันตฤดูและเป็นเกือบสามเดือนที่เจียงถ
Chapter 16 นางเป็นของข้า
15
นางเป็นของข้า
“ข้าก็อยากกิน” หยุนฮ่าวหรานโพล่งออกมาเมื่อเห็นเจียงถิงถิงคีบบางอย่า
Chapter 17 ต้องมาหาเจ้าบ่อย ๆ เสียแล้ว
16
ต้องมาหาเจ้าบ่อย ๆ เสียแล้ว
หลังจากเก็บผักเสร็จเจียงถิงถิงก็พาผู้ช่วยหนุ่มเข้าไปใ
Chapter 18 อย่าให้ผู้ใดเห็น
17
อย่าให้ผู้ใดเห็น
หนึ่งชั่วยามก่อน
“เจ้าเอานี่ไปซ่อนไว้ในห้องนอนของเจียงถิงถ
Chapter 19 ปิ่นหยกขาว
18
ปิ่นหยกขาว
“ของ ๆ นายหญิงรองอยู่ในห้องจะหายไปได้อย่างไร พวกเจ้าหาทุกทีแล้ว
Chapter 20 เลิกโกรธได้แล้ว
19
เลิกโกรธได้แล้ว
“ข้าไม่อนุญาตผู้ใดจะกล้าค้นเรือนฮูหยิน ช่างเหิมเกริมเสียจริง เยี่
Chapter 21 ร่วมหอ
20
ร่วมหอ
อากาศยามเช้าวันนี้เย็นกว่าทุกวันกระมัง ร่างกายขาวผ่องของเจียงถิงถิงจึงรู้
Chapter 22 แผนการ
21
แผนการ
“เหตุใดเรือนฮูหยินจึงเงียบเช่นนี้” หยุนฮ่าวหรานเอ่ยถามจิ่งซินบ่าวรับใช้คนส
Chapter 23 บุรุษเช่นท่าน
22
บุรุษเช่นท่าน
รูปร่างงดงามบอบบางเบี่ยงตัวหลบได้ทันคล้ายกับรู้เห็นเหตุการณ์เช่นนั้
Chapter 24 ไม่มีสิ่งใดติดค้าง
23
ไม่มีสิ่งใดติดค้าง
“นี่พวกเจ้าทำสิ่งใดกันอยู่” ระหว่างที่คนงานกำลัง
Chapter 25 ข้าก็เป็นครั้งแรกของเจ้า
24
ข้าก็เป็นครั้งแรกของเจ้า
รถม้าสามคันที่อันอี้เฉินจ้างมาขนของมุ่งตรงไปยังตรอกการค้าท
Chapter 26 เปิดร้าน
25
เปิดร้าน
เพียงหกวันชั้นล่างโถงกลางของตึกไม้ด้านหน้าก็ถูกเจียงถิงถิงตกแต่งให้เป็น
Chapter 27 ก่อกวน
26
ก่อกวน
เปิดร้านวันแรกผู้คนก็พากันมาลองลิ้มชิมรสจนร้านเต็มตั้งแต่เปิด เจียงถิงถิงนาง
Chapter 28 ถิงถิง
27
ถิงถิง
“ท่านบอกว่าเงินกินบะหมี่นี่เป็นเงินอีแปะสุดท้ายใช่หรือไม่” เมื่อนึกถึงตอนอ
Chapter 29 หลักฐาน
28
หลักฐาน
ผ่านพ้นวันเปิดร้านไปเพียงหนึ่งวันเจียงถิงถิงก็ให้คนนำเทียบเชิญไปส่งที่ตระ
Chapter 30 ตัดสินใจ [END]
“ข้ารีบตามมาเกรงว่าเจ้าจะถูกญาติผู้พี่รังแก”
“เหตุใดข้าต้องรังแกนาง”
“คนอย่างหยุนฮ่าวหรานจะทำสิ่งใดข้า
เริ่ดดี
2d
0ดีมากๆๆ
2d
0สุดยอด
3d
0เริ่ดมาก
4d
0ดีมากกก
4d
0ชอบครับ
7d
0สนุกมากๆเลยครับ
7d
0อยากจะบอกบทนี้ยิ่งมัน
8d
0เริ่ดๆๆๆๆๆๆ
8d
0เขียนดี
10d
0