- Total: 30
บทที่ 1 ผู้หญิงคนนั้น
สนามบินภูเก็ตในเวลานี้มีผู้โดยสารโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวที่บินตรงมาจากกรุงเทพฯ เดินกันขวักไขว่ ชายหนุ่
บทที่ 2 ผู้หญิงคนนั้น (2)
“เราจะไปอยู่เกาะกันหรือคะ!” เสียงของสนิสาแสดงความตกใจอย่างปิดไม่มิด
“อ้าว น้องสาวของผมไม่ได้บอกหรือว่
บทที่ 3 เข้าใจผิด
“มีคนถ่ายรูป” นวีร์ก้มลงมากระซิบจนชิดริมใบหูของคนที่แทบจะเรียกว่าอยู่ในอ้อมกอด นั่นทำให้อีกฝ่ายชะงัก
บทที่ 4 ใครเอาต้นฉบับไป
นวีร์เอามือซุกไว้ในกระเป๋ากางเกงยีนสีซีดของตัวเอง ยืนยักไหล่อย่างยียวนเมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าเขาจ้อง
บทที่ 5 ริชาร์ด รีด
สนิสากำลังฝันร้าย ในฝันเธอกำลังถูกตำรวจจับ ในขณะที่พิพัฒน์ยืนหัวเราะเยาะเธออยู่ข้างนอก
“สาไม่ได้ทำนะค
บทที่ 6 เกาะแสงจันทร์
เกาะแสงจันทร์เป็นเกาะขนาดเล็กกลางชายฝั่งทะเลอันดามัน
ภูมิประเทศรอบๆ เกาะอุดมสมบูรณ์ไปด้วยปะการังและป
บทที่ 7 ผู้หญิงที่คิดสั้น
ตีสามยี่สิบนาที นวีร์กำลังนอนนิ่งๆ อยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับ ในขณะที่คนที่คิดจะฆ่าตัวตายไปเมื่อชั่วโ
บทที่ 8 ช่วย
นวีร์นั่งอยู่บนโต๊ะที่เขาใช้สำหรับเป็นที่เขียนหนังสือ ส่วนสนิสากำลังนั่งหน้าตาบูดบึ้งอยู่ที่เก้าอี้ต
บทที่ 9 เปลี่ยน
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นเบาๆ สนิสาวางหนังสืออ่านเล่น เดินไปเปิดประตู พี่ชายของนรินทร์ยืนอยู่หน้าห้อ
บทที่ 10
สนิสาก้มหน้า
“บอกแล้วว่าจะช่วย!” นวีร์บอกเสียงเข้ม “อย่าคิดอะไรมาก ถ้าคุณไม่ผิด ถ้าคุณไม่ได้ทำ ขอเวลา
บทที่ 11 เรื่องที่ไม่คาดคิด
ประสบการณ์ที่ผ่านมามันสอนให้ไม่ไว้ใจใครนี่นา เธอเถียงในใจ
แต่ไม่ได้พูดออกมา กลับซุกตัวในอ้อมก
บทที่ 12 สินธร
ณ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ แผนกสืบสวนพิเศษ ผู้กองสินธรกำลังรัวนิ้วลงบนแป้นคอมพิวเตอร์ ก่อนจะกดส่งข้อมูล
บทที่ 13 ผู้หญิงคนนี้เข้มแข็งกว่าที่คิด
นรินทร์กำลังโกรธ และเมื่อเธอโกรธ เธอมักจะเห็นช้างตัวเท่ามดเสมอ หลังจากออกจากตึกซึ่งเป็นที่ทำงานของสิ
บทที่ 14 ไม่ต้องกลัว
“ดีเหมือนกัน ผมอยากล้างหน้าเสียหน่อย แล้วเราค่อยมาดูกันว่าจะทำอะไรได้บ้าง ดีไหม” เขามองไปรอบห้อง “แป
บทที่ 15 หนี...ไม่พ้น
...พลาด...
ผู้บุกรุกไวกว่าเขามาก เขาหลบเท้าของนวีร์ได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็ไม่รอดพ้นหมัดหนักๆ ขอ
บทที่ 16 คู่กัด
กลิ่นไข่เจียวหอมฉุยมาจากส่วนที่แบ่งเป็นครัว เสียงตะหลิวกับกระทะดังเบาๆ เป็นจังหวะบอกว่าคนที่ยืนอยู่ห
บทที่ 17
“คุณต้มบะหมี่นะ ฉันจะล้างชาม”
สินธรขมวดคิ้ว
“คุณมีชามอยู่สองใบ มันอยู่ในอ่างแล้ว เราคงไม่มีอะไรใส่อาหา
บทที่ 18 นรินทร์
“เป็นไงบ้าง ได้อะไรไหม” สินธรเอามือเท้าขอบโต๊ะ จ้องเข้าไปในจอคอมพิวเตอร์ซึ่งมีภาพบุคคลต่างๆ เปลี่ยนไ
บทที่ 19 แค่อยากทำอะไรให้คุณประทับใจ
สินธรจิบเบียร์ที่ถูกแช่จนเย็นได้ที่ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หลับตา
นรินทร์มองภาพนั้นอย่างเห็นใจ
“ตำรวจไท
บทที่ 20 เข้าใจผิด
ทำอาหารเสร็จเธอยกไปวางที่โต๊ะ “คุณจะทานเลยไหมคะ” เธอถามอย่างประจบ นวีร์เงยหน้าขึ้นมาจากงานนิดนึง “คุ
บทที่ 21 การเจอกันอีกครั้ง
สนิสาลืมตาตื่นขึ้นมาจากความง่วงงุน เธอพบว่าตัวเองถูกพันธนาการไว้ด้วยเชือกเส้นหนาที่มัดตัวเธอติดกับเส
บทที่ 22 พี่ว่าสาเป็นคนยังไงคะ
สนิสาหายไปไหน!!!…นวีร์ออกมาจากห้องน้ำแล้วพบว่าตัวเองอยู่คนเดียวในห้อง ประตูห้องเปิดอยู่ ให้ตายเถอะ เ
บทที่ 23 ผมขอรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดเองครับ
“ผมขอรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดเองครับ” สินธรตอบคำถามของนาย ตำรวจใหญ่ ผู้ที่เขาเคยรู้สึกนับถือ เพราะเป็น
บทที่ 24 สินธรน่ะเหรอเจ้าชู้
“คุณแต่งงานก่อนที่จะไปอเมริกาหรือคะ แสดงว่าคุณแต่งงานก่อนอายุสามสิบ”
จู่ๆ นรินทร์ก็ถามขึ้น ขณะที่คนขั
บทที่ 25 ผมคิดถึงคุณ
“ไม่ต้อง!” เสียงพิพัฒน์ตวาด “ถ้าเขาอยู่ในบ้าน เราจะไปหาเขาเอง จะได้ ไม่ต้องเสียเวลา”
ขอให้นายคนนี้
บทที่ 26 ความลับ
“อ้าว หนูริน รอน้านานไหมจ๊ะ ขอโทษที กำลังตกลงกับเพื่อนๆ เรื่องไปเที่ยวยุโรปหน้าหนาวนี้ ก็เลยคุยโทรศั
บทที่ 27 คลี่คลาย
“ผมมีทางเลือกให้ท่านครับ” สินธรซึ่งยังหมอบอยู่ข้างโต๊ะที่มีโน้ตบุ๊ค ตั้งอยู่เอ่ยขึ้น
“ทางเลือกงั้นหรื
บทที่ 28 ไปนอนห้องของคุณสิคะ
หญิงสาวอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าคุณนักเขียนดังจะพูดอะไรตรงไปตรงมาอย่างนี้ เธอรีบส่ายหน้า “ไม่ได้ค่ะ ไปนอน
บทที่ 29 รัก
สนิสาหันมา เธอก้มหน้าหลบตาเขา
“ผมจะส่งคนของผมไปเช็คที่นั่นให้ละเอียดอีกทีว่ามีใครรอดหรือไม่ ถ้าเขารอด
บทที่ 30 บทต่อไปของความรัก
นวีร์ถอนหายใจ เมื่อคำพูดที่เขาคิดว่าหวานหูที่สุดของตัวเองยังไม่ทำให้หญิงสาวตรงหน้ามีสีหน้าดีขึ้นได้
สนุกสนาน
6d
0เริ่ดมากแม่โคตรฟิรร
11d
0สนุกมากเลยค่ะ
12d
0ดีไๆ
13d
0สนุกมากกก
20d
0สนุกมากชอบ
13/04
0เยี่ย
13/04
0ดีมาก
12/04
0เริ่ดด
11/04
0ดีมาก
11/04
0